Dergiler / Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri / 2011 / Cilt: 11 - Sayı: 3

Anne babaların kızlarını okutmama nedenlerine ilişkin nitel bir çalışma

A qualitative study of parental resistance to girls’ schooling

Sayfa
1357–1173
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Evrensel okullaşma oranlarını yakalamaya yönelik çabaların başarısı, dile getirilen bu faktörlerin tamamının dikkate alınmasına bağlıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Anne babaların kız çocuklarını okula göndermeme nedenlerinin araştırıldığı bu nitel çalışmada Karadeniz Bölgesi’nde kadınların okullaşma sorunlarının en çok yaşandığı illerden olan Ordu, Giresun, Sinop ve Gümüşhane illerinde kızlarını okula göndermeyen velilerin yoğunlukta olduğu yerleşim birimlerindeki anne babalar, ağabeyler ve kız çocukları ve yerel yöneticilerle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kızlar için yatılı pansiyonların yetersiz oluşu, ulaşım sorunları, maddi imkânsızlıklar, kızların namusu için kaygılanma, muhafazakârlık, evde kız çocuklarının emeğine duyulan ihtiyaç, erken evlilikler, yatılı Kuran kurslarının tercih edilmesi, eğitimli kadınlar için iş garantisinin olmaması ve işsizlik oranının yüksekliği kız çocuklarının okula gönderilmelerini engelleyen faktörler olarak öne çıkmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Evrensel okullaşma oranlarını yakalamaya yönelik çabaların başarısı, dile getirilen bu faktörlerin tamamının dikkate alınmasına bağlıdır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Anne babaların kız çocuklarını okula göndermeme nedenlerinin araştırıldığı bu nitel çalışmada Karadeniz Bölgesi’nde kadınların okullaşma sorunlarının en çok yaşandığı illerden olan Ordu, Giresun, Sinop ve Gümüşhane illerinde kızlarını okula göndermeyen velilerin yoğunlukta olduğu yerleşim birimlerindeki anne babalar, ağabeyler ve kız çocukları ve yerel yöneticilerle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Kızlar için yatılı pansiyonların yetersiz oluşu, ulaşım sorunları, maddi imkânsızlıklar, kızların namusu için kaygılanma, muhafazakârlık, evde kız çocuklarının emeğine duyulan ihtiyaç, erken evlilikler, yatılı Kuran kurslarının tercih edilmesi, eğitimli kadınlar için iş garantisinin olmaması ve işsizlik oranının yüksekliği kız çocuklarının okula gönderilmelerini engelleyen faktörler olarak öne çıkmıştır. Evrensel okullaşma oranlarını yakalamaya yönelik çabaların başarısı, dile getirilen bu faktörlerin tamamının dikkate alınmasına bağlıdır.

Abstract

The aim of this qualitative study was to explore the reasons for parental resistance to girls’ schooling. The study was conducted in Ordu, Giresun, Gümüþhane, and Sinop provinces of Turkey where school enrollment rates for girls were among the lowest in the Black Sea Region. The results showed that obstacles for female education varied and measures should be taken according to each context. Lack of adequate accommodation facilities for girls was the most iterated factor. Transportation, poverty, concerns for girls’ chastity, the need for girls’ labor at home, conservatism, preference for Koran schools with boarding facilities, early marriages, and high unemployment rates among educated youth were detected as significant obstacles for female education. Effective strategies addressing to each factor should be adopted.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALAT, Z., ALAT, K. (2011). Anne babaların kızlarını okutmama nedenlerine ilişkin nitel bir çalışma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, Cilt: 11 - Sayı: 3, 1357–1173. https://ajindex.com/articles/330606

Kaynakça (7)

  1. Arat, Z. F. (1998). Introduction: Politics of representation and identity. In Z. F. Arat (ed.). Deconstruction images of Turkish women (pp. 1-36). New York: St. Martin’s Press.
  2. Bellew, R. T., & King, E. M. (1993). Educating women: Lessons from experience. In E. M. King & M. A. Hill (Eds.), Women’s education in developing countries (pp. 285-326). Baltimore: John Hopkins University Press.
  3. Dülger, İ. (2004). Turkey: Rapid coverage for compulsory education-The 1997 basic education program. Paper presented at the Scaling up Poverty Reduction: A Global Learning Process and Conference, Shanghai, China. Gökşen. F. Cemalcılar. Z. ve Gürlesel. C. F. (2006). Türkiye’de ilköğretim okullarında okulu terk ve izlenmesine yönelik politikalar. http://www.kizlaricinegitim.net/upload/yoneticiozeti.pdf, adresinden 28 Haziran 2010 tarihinde edinilmiştir. Helvacıoğlu, F. (1996). Ders kitaplarında cinsiyetçilik: 1928-1995. İstanbul:
  4. Kaynak Yayınları.
  5. Heward, C. (1999). Closing the gender gap? The informal sector in Pakistan. In C. Heward & S. Bunwaree (Eds.), Gender, education. & development (pp. 203-218). New York: Zed Books Lmt. Hill, M. A., & King. E. M. (1993). Women’s education in developing countries: An overview. In E. M. King & M. A. Hill (Eds.), Women’s education in developing countries (pp. 1-50).Baltimore: John Hopkins University Press.
  6. Kılavuz, M. A. (2009). Adult religious education at the Qur’anic courses in modern Turkey. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2 (6), 407-414. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2003). İlköğretim kurumları yönetmeliği. MEB Mevzuat Bilgi Bankası. http://mevzuat.meb.gov.tr/html/225_0.html adresinden 28 Haziran 2010 tarihinde edinilmiştir. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2009). Milli eğitim istatistikleri: Örgün eğitim 2008-2009. Ankara:
  7. Yazar. Mete, C. (2005). Education finance and equity in Turkey. In Turkey education sector study: Finding sustainable pathways to an equitable, effective and efficient education system (pp. 1-35). Retrieved June 28, 2010 from http://siteresources.worldbank.org/INTTURKEY/Resources/3616161142415001082/Find- ing_Sustainable_Pathways.pdf. Tansel, A. (1998). Determinants of school attainment of boys and girls in Turkey. Center Discussion Paper No.789. CT: Yale University. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2007). Nüfus ve kalkınma göstergeleri: Nüfus ve eğitim. http://nkg.tuik.gov.tr/ adresinden 28 Haziran 2010 tarihinde edinilmiştir. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2010). İstatistiki göstergeler: 1923-20