Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSonuç olarak prostatik asiner adenokarsinomda p53.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Prostat kanseri günümüzde erkeklerde görülen en sık kanser olup, kansere bağlı ölümlerin ikinci sıradaki nedenidir. Son yıllarda prostat kanserindeki prognostik faktörler ile biyolojik olarak agresif potansiyelin tayininde moleküler belirleyicilerin önemi ilgi konusudur. Çalışmamızda prostat asiner adenokarsinomu tanısı ile radikal prostatektomi ve palyatif TUR yapılmış 34 olguda retrospektif olarak klinik ve histopatolojik özellikler incelenmiş;proliferasyon ve hücre siklus regülasyonu ile ilişkili olduğu bilinen p53, Bcl-2 ekspresyonu ve Ki-67 proliferasyon indeksi immünhistokimyasal yöntemle değerlendirilmiştir. Histopatolojik prognostik faktörler ile p53, Ki-67, Bcl-2 immünreaktivite yoğunluğu arasındaki ilişki istatistiksel açıdan irdelenmiştir. Gleason skoru yüksek ve düşük gruplar arasında tümörün evreleri yönünden farklılığı; tümör rekürrensi ile tümör volümü arasındaki ilişkiyi; p53 ve Ki-67 immünreaktivite yoğunluğu ile evre arasındaki ilişkiyi; p53 immünreaktivite yoğunluğu ile vezikülo seminalis infiltrasyonu arasındaki ilişkiyi istatistiksel olarak anlamlı bulduk. Sonuç olarak prostatik asiner adenokarsinomda p53. Ki-67 immünreaktivite yoğunluğu ve yüksek Gleason skoru kötü prognoz ile ilişkili görülmüştür. Yüksek tümör volümü saptanan olguların rekürrens açısından kısa sürelerle takibi önerilmelidir. Ancak Bcl-2 immünreaktivitesi prostatik adenokarsinomda anlamlı bir prognostik değer taşımamaktadır.
Abstract
Objectives: Prostate cancer is the most common cancer and the second leading cause of death due to cancer in men. Increasing attention is turned to molecular markers as a probable means of obtaining information about the prognostic factors in prostate cancer and its biological aggressive potential. In the present study, we assembled a series of 34 radical prostatectomy and paliative TUR specimens retrospectively. We evaluated several molecular markers, p53, Ki-67 and Bcl-2, which are known to be involved in the proliferation and cell cycle regulation, immunohistochemically. Mutations of tumor suppressor gene p53 have been found in variety of cancers, including urological neoplasms. Recently, some groups have found that focal p53 expression in the primary tumor by immunohistochemistry is predictive of cancer recurrence after radical prostatectomy. Bcl-2 is an oncogene critically involved in the apoptosis, or programmed cell death. Overexpression of bcl-2 protein by immunohistochemistry has been commonly detected in advanced hormone refractory prostate cancer. A group has shown that bcl-2 protein expression in primary prostate carcinoma is a predictor of cancer recurrence after radical prostatectomy. Material and Methods: We evaluated the association between the histopathologic prognostic factors and p S3, Ki-67 and Bcl-2 immunoreactivity statistically. Values were correlated with histopathologic parameters (Gleason tumor score, tumor amount, capsule invasion, involvement of surgical margins, seminal vesicles or lymph nodes) and with recurrence -free survival (5 year median follow-up). Results: Our study indicates that the following results are statistically significant: a) The association of Gleason tumor score correlated with the tumor stages, b) The association of tumor recurrence correlated with tumor volume, c) The association of tumor stage correlated with p53 and Ki-67 immunoreactivity, d) The association of p53 immunoreactivity concentration correlated with tumor infiltration of seminal vesicle. Conclusion: p53 and Ki-67 immunoreactivity and high Gleason tumor score were found to be associated with poor prognosis in prostatic aciner adenocarcinoma. Patients with high tumor volume should be followed for recurrence with short intervals. Bcl-2 immunoreactivity in prostate cancer was not associated with any of the prognostic parameter.