Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBULGULAR Hastaların ortalama yaşı 42 (21-75) idi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
AMAÇ Proksimal humerusun iki parçalı kırıklarının tedavisinde kapalı maniplasyon veya transkütan redüksiyon ve eksternal fiksasyon ile yapılan tedavinin sonuçlarını araştırmak. HASTALAR VE YÖNTEMLER 1996 - 2001 yılları arasında kliniğimize başvuran, proksimal humerus Neer tip 2 kırığı tanısı konarak kapalı maniplasyon veya transkütan redüksiyon ve eksternal fiksatörle tedavi edilen 8 hasta çalışmaya alındı. Hastaların hepsi skopi kontrolünde öpere edildi. Eksternal fiksatörler ortalama 4 (2.5-6) ayda çıkarıldı. Olguların fonksiyonel açıdan değerlendirilmesi Neer sınıflamasına göre yapıldı. BULGULAR Hastaların ortalama yaşı 42 (21-75) idi. Yaralanma sebeplerine bakıldığında trafik kazası 5 vaka ile ilk sırada idi. Bütün hastalar ortalama 3 (2-4.5) yıl takip edildi. Kırıkların kaynama süresi ortalama 16 (10-24) haftaydı. Hiçbir hastada kaynama yokluğu ve avasküler nekroz izlenmedi. Kornplikasyon olarak üç hastada çivi dibinde yüzey el enfeksiyon gelişti. Kültür antibiyogram sonucuna göre uygulanan antibiyoterapi ile sorunsuz iyileşme gözlendi. Neer fonksiyonel değerlendirme skalasma göre 5 başarılı, 2 tatmin edici olmayan, 1 başarısız sonuç elde ettiğimiz saptandı. Ortalama Neer skalası değeri 77,25 (50 - 89) olarak bulundu. SONUÇ Humerus proksimalinin kırıklarının tedavisinde kapalı veya açık yöntemlerle tedavilerde birçok komplikasyonlar bildirilmiştir. Bu nedenle humerus proksimali kırıklarında eksternal fiksatör kullanımı, yeterli redüksiyon ve stabilite sağlanabileceği, düşük komplikasyon oranı ve iyi erken fonksiyonel hareketle sonuçlanacağı için tercih edilebilecek bir yöntem olarak değerlendirilebilir.
Abstract
BACKGROUND We aimed to evaluate the results of the closed manipulation or transcutaneous reduction and external fixation in the treatment of two-part fractures. METHODS Eight patients with two-part proximal humerus fractures who had been treated in our clinic with closed manipulation or transcutaneous reduction and external fixation between 1996-2001 were evaluated for this study. We evaluated the final funct onal status accoörding to the Neer's classification system. RESULTS Mean age of the patients was 42 (21-75) years. The major aetiologic factor was motor wehicle accident (in 5 cases). Follow-up time was 2 to 4.5 years. Mean union time was 16 weeks (10 to 24). Nonunion and avascular necrosis of the humeral head has not been observed in none of the cases. Superficial pin tract infection was developed in three cases. All of them were treated succesfully with antibiotics. Functional results according to Neer's classification were as follows: 5 good. 2 fair and 1 failed. Mean score 77, 25 (50 to 89). CONCLUSION External fixation of displaced two-part fractures of proximal humerus can be assessed as a reliable method with respect to satisfactory fracture reduction and stability, low rate of complications and good early functional resultsobtained with this technique.