Dergiler / Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica / 2005 / Cilt: 39 - Sayı: 1

Çocuklarda deplase suprakondiler humerus kırıklarında kapalı redüksiyon ve üç adet Kirschner teli ile perkütan çivileme

Closed reduction and percutaneous pinning with three Kirschner wires in children with type III displaced supracondylar fractures of the humerus

Sayfa
23–29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çıkarımlar: Tip III deplase suprakondiler humerus kırıklarının tedavisinde üç adet K-teliyle uygulanan kapalı redüksiyon ye perkütan çivileme başarısı yüksek, komplikasyonları en az olan etkin ve güvenli bir yöntemdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Çocuklarda deplase suprakondiler humerus kırıklarının tedavisinde kapalı redüksiyon ve perkütan çivileme ile tedavi sonuçları değerlendirildi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışma planı: Altmış bir çocuk (41 erkek, 20 kız; ort. yaş 7.6; dağılım 2-13) deplase suprakondiler tip III humerus kırığı nedeniyle tedavi edildi.
💡
Sonuç & Katkı:Çıkarımlar: Tip III deplase suprakondiler humerus kırıklarının tedavisinde üç adet K-teliyle uygulanan kapalı redüksiyon ye perkütan çivileme başarısı yüksek, komplikasyonları en az olan etkin ve güvenli bir yöntemdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:49 hasta
⚙️Değişkenler:Çocuk · Kemik telleri · Kırık tespiti

Özet

Amaç: Çocuklarda deplase suprakondiler humerus kırıklarının tedavisinde kapalı redüksiyon ve perkütan çivileme ile tedavi sonuçları değerlendirildi. Çalışma planı: Altmış bir çocuk (41 erkek, 20 kız; ort. yaş 7.6; dağılım 2-13) deplase suprakondiler tip III humerus kırığı nedeniyle tedavi edildi. Tüm olgulara başvuru anından itibaren ilk altı saat içinde müdahale edildi. Hastaların nörolojik bakısında patoloji saptanmadı. Tüm olgularda kapalı re-düksiyondan sonra, lateralden iki, medialden bir olmak üzere üç adet K-teliyle perkütan çivileme uygulandı. Medialdeki çivi dirsek fleksiyonu azaltılarak (80-90°) uygulandı. Ulnar sinir değerlendirmesi ameliyat sonrasında, taburcu olurken, ikinci haftanın sonunda, 3 ve 6. aylarda yapıldı. Sön kontrolde her iki dirsekte hareket açıklığı ve taşıma açısı goniometreyle ölçüldü; etkilenen dirseğin ön-arka ve yan radyografileri incelendi. Sonuçlar, Flynn ve ark.nın klinik skor-lama sistemine göre değerlendirildi. Hastanede kalma süresi ortalama 3.4 gün (dağılım 1-10) izlem süresi 28.9 ay (dağılım 17-53) idi. Sonuçlar: Ameliyattan sonra iki olguda (%3.3) iyatrojenik ulnar sinir hasarı saptandı. Her iki olguda da üç ay içinde klinik olarak tam düzelme görüldü. Tüm kırıklar kaynadı. Dört olguda (%6.6) yüzeyel çivi yolu enfeksiyonu, bir olguda (%1.6) kubitus varus, bir olguda miyositis ossifikans görüldü. Derin enfeksiyon ve kompartman sendromu görülmedi. Tedavi sonuçlan 49 hastada (%80.3) mükemmel, yedisinde (%11.5) iyi, ikisinde (%3.3) orta, üçünde (%5) kötü olarak değerlendirildi. Çıkarımlar: Tip III deplase suprakondiler humerus kırıklarının tedavisinde üç adet K-teliyle uygulanan kapalı redüksiyon ye perkütan çivileme başarısı yüksek, komplikasyonları en az olan etkin ve güvenli bir yöntemdir.

Abstract

Objectives: We evaluated the results of closed reduction and percutaneous pinning in the treatment of displaced supracondylar fractures of the humerus in children. Methods: Sixty-one children (41 boys, 20 girls; mean age 7.6 years; range 2 to 13 years) were treated for type HI displaced supracondylar fractures of the humerus within the first six hours after trauma. Initial neurologic examinations were normal. Treatment included closed reduction followed by percutaneous pinning with two lateral and one medial K-wires, the last being placed during decreased (80 to 90 degrees) elbow flexion. The ulnar nerve was examined intraoperatively, at the time of discharge, at the end of two weeks, and in the third and six months. On final examinations, the range of motion and carrying angles of both elbows were measured with a goniometer and antero-posterior and lateral radiograms of the affected elbows were examined. The results were evaluated using the clinical scoring system developed by Flynn et al. The mean hospital stay was 3.4 days (range 1 to 10 days) and the mean follow-up was 28.9 months (range 17 to 53 months). Results: Iatrogenic ulnar nerve injury occurred in two patients (3.3%), which showed complete clinical improve¬ment in three months. Union was achieved in all the patients. Superficial pin tract infections were seen in four patients (6.6%); and cubitus varus (1.6%) and myositis ossificans in two patients, respectively. Deep infection or compartment syndrome were not encountered. The results were excellent in 49 (80.3%), good in seven (11.5%), fair in two (3.3%), and poor in three patients (5%). Conclusion: Closed reduction and percutaneous pinning with three K-wires is an efficacious and safe procedure with a low complication rate in the treatment of type HI displaced supracondylar fractures of the humerus.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAPINAR, L., ÖZTÜRK, H., ALTAY, T., KÖSE, B. (2005). Çocuklarda deplase suprakondiler humerus kırıklarında kapalı redüksiyon ve üç adet Kirschner teli ile perkütan çivileme. Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica, Cilt: 39 - Sayı: 1, 23–29. https://ajindex.com/articles/354495

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Otsuka NY, Kasser JR. Supracondylar fractures of the humerus in children. J Am Acad Orthop Surg 1997;5:19-26
  2. Mehserle WL, Meehan PL. Treatment of the displaced supracondylar fracture of the humerus (type III) with closed reduction and percutaneous cross-pin fixation. J Pediatr Orthop 1991;11:705-11
  3. Boyd DW, Aronson DD. Supracondylar fractures of the humerus: a prospective study of percutaneous pinning. J Pediatr Orthop 1992;12:789-94
  4. Landin LA, Danielsson LG. Elbow fractures in children. An epidemiological analysis of 589 cases. Acta Orthop Scand 1986;57:309-12
  5. Pirone AM, Graham HK, Krajbich JI. Management of displaced extension-type supracondylar fractures of the humerus in children. J Bone Joint Surg [Am] 1988;70:641-50
  6. Wilkins KE. The operative management of supracondylar fractures. Orthop Clin North Am 1990;21:269-89
  7. Farnsworth CL, Silva PD, Mubarak SJ. Etiology of supracondylar humerus fractures. J Pediatr Orthop 1998;18:38-42
  8. Sarıoğlu A, Arpacıoğlu HÖ, Kıral A, Kuşkucu M, Rodop O, Kaplan H, Çilli F. Çocuk humerus suprakondiler kırıklarında açık redüksiyon ve internal fiksasyon. Acta Orthop Traumatol Turc 1997;31:1-4
  9. Ippolito E, Caterini R, Scola E. Supracondylar fractures of the humerus in children. Analysis at maturity of fifty-three patients treated conservatively. J Bone Joint Surg [Am] 1986;68:333-44
  10. Labelle H, Bunnell WP, Duhaime M, Poitras B. Cubitus varus deformity following supracondylar fractures of the humerus in children. J Pediatr Orthop 1982;2:539-46
  11. Ağuş H, Kalenderer Ö, Kayalı C. Çocuk suprakondiler humerus kırıklarında kapalı redüksiyon ve perkütanöz çivileme sonuçlarımız. Acta Orthop Traumatol Turc 1999;33:18-22
  12. Agus H, Kalenderer O, Kayali C, Eryanilmaz G. Skeletal traction and delayed percutaneous fixation of complicated supracondylar humerus fractures due to delayed or unsuccessful reductions and extensive swelling in children. J Pediatr Orthop B 2002;11:150-4
  13. Karapınar L, Sürenkök F, Öztürk H, Us MR. Çocuk humerus deplase tip 3 suprakondiler kırıklarda erken kapalı redüksiyon+ perkütan çivileme: 258 olgunun de¤erlendirilmesi. Artroplasti Artroskopik Cerrahi 2003;14:164-75
  14. Zionts LE, McKellop HA, Hathaway R. Torsional strength of pin configurations used to fix supracondylar fractures of the humerus in children. J Bone Joint Surg [Am] 1994;76:253-6
  15. Herzenberg JE, Koreska J, Carroll NC, Rang M. Biomechanical testing of pin fixation techniques for pediatric supracondyla