Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSınırlı deneyimlerimize göre, karaciğer metastazlı nöroendokrin tümörleri olan hastalarda her iki tedavi seçeneğinin de avantaj ve dezavantajları olmakla birlikte, randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmanın amacı karaciğer metastazlı nöroendokrin tümörleri olan hastalara yapılan yttrium-90 mikroküre (Y-90) ile yapılan radyoembolizasyon veya transarteryel kemoembolizasyon (TAKE) tedavilerinin kısa ( 3 ay) tek merkez izlem sonuçlarımızı tartışmaktır. Y-90 veya TAKE ile tedavi edilmiş 14 hastanın klinik, laboratuar ve bilgisayarlı tomografileri retros pektif olarak değerlendirildi. Tedavinin etkinliği klinik ve morfolojik yanıt ile değerlendirildi. Sağkalım Kaplan-Meier analizi ile hesaplan dı. Sekiz hastaya 12 TAKE, 6 hastaya 7 Y-90 tedavisi uygulandı. Yanıt oranları kısa vadeli izlemde iki tedavide benzer iken, orta vadede TAK E grubunda Y-90 grubuna göre tedaviye yanıt oranı düşük ve progresyon mevcuttu. Ancak, progresyonsuz sağkalım Y-90 grubunda (7.5 ay) TAKE grubuna (18 ay) göre daha düşüktü. Sınırlı deneyimlerimize göre, karaciğer metastazlı nöroendokrin tümörleri olan hastalarda her iki tedavi seçeneğinin de avantaj ve dezavantajları olmakla birlikte, randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.
Abstract
The aim of this study was to present our single center experience with short (< 3 months) and intermediate-term (> 3 months) follow-up results of patients who underwent transarterial radioembolization with yttrium-90 microsphere (Y-90) or transarterial chemoembolization (TACE) for hepatic metastasis of neuroendocrine tumors (hmNETs). The results of 14 patients treated with either Y- 90or TACE were reviewed retrospectively. Clinical, laboratory, and imaging follow-up was performed. Efficacy was assessed by clinical and morphologic response. Survival was estimated by Kaplan-Meier analysis. Eight patients receiving 12 TACE treatments and 6 patients receiving 7 Y-90 treatments. Response rates were similar with two treatments at short-term follow-up, but there werea lower response rate and higher being progressive disease in the TACE group than Y-90 group at intermediate-term follow-up. Ho- wever, progression-free survival was lower in Y-90 group (7.5 months) than TACE group (18 months). Regarding our limited experience, both Y-90 treatment and TACE have advantages and disadvantages in treatment of patients with hmNETs, however, rando- mized controlled studies, are needed