Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI Insightİdeolojik tartışmalara ek olarak makale, Kıbrıs çıkartması, haşhaş krizi, silah ambargosu gibi dönemin önemli gelişmelerini de dış politikanın iç kaynakları ve fikirsel dönüşümü çerçevesinde irdeliyor.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
1971 'Darbesi'yle Bülent Ecevit'in başkanlığında yeni bir hükümet yönetimi üstlendi. Her ne kadar kendi dış politikasını 'Kemalist' olarak adlandırsa da, E cevit'in romantik idealist, solcu dış politika anlayışı Atatürk'ün faydacı, gerçekçi, komünizme kuşkuyla yaklaşan, kendisini daha çok merkezde konumlandıran vs. dış politika anlayışına önemli oranda ters düşmekteydi. Ecevit, ortağı Necmettin Erbakan'la klasik Cumhuriyetçi dış politikadan kayda değer bir ölçüde ayrıldı. Bu yönelim Türk dış politikasında ideoloji ve uygulamalar anlamında çarpıcı bir yön değişikliğine neden olmuştur. Ancak, 1970'lerdeki Türk dış politikasını şekillendiren tek bir ideoloji değildi. Geçmiş dönemlerden farklı olarak, dış politika sol eğilimli ideolojilerden radikal İslamcı ve Türkçü eğitimli ideolojilere kadar birçok farklı ideolojinin bir araya gelmesinden etkilenerek oluştu. İdeolojik tartışmalara ek olarak makale, Kıbrıs çıkartması, haşhaş krizi, silah ambargosu gibi dönemin önemli gelişmelerini de dış politikanın iç kaynakları ve fikirsel dönüşümü çerçevesinde irdeliyor.
Abstract
With the 9T coup, a leftist government headed by Bülent Ecevit came to power. Although he called his foreign policy 'Kemalist', Ecevit's idealist, leftist foreign policy understanding ran counter to Atatürk's pragmatist, realist and communism-sceptic foreign policy approach. With his Islamist partner, Necmettin Erbakan, Ecevit deviated from the Republican orthodoxy. This orientation constituted a dramatic shift in Turkish foreign policy in terms of both ideology and practices. However, Turkish foreign policy in the 9TQs was not only shaped by one ideology, but was rather affected by a multitude of ideologies, from the left to radical Islam. In what follows, this article will look at the ideological changes in the main political groups—the leftist-Kemalists, the justice Party and the Islamists—before examining the foreign policy implementation. A special emphasis will be placed on the Cyprus Crisis, the disappointment with the United States and the EC and their effect on Turkish foreign policy.