Dergiler / Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi / 2017 / Cilt: 52 - Sayı: 4

KIRSAL KALKINMADA YEREL YÖNETİMLER İLE ÜRETİCİ ÖRGÜTLERİNİN İŞBİRLİĞİ OLANAKLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME: İZMİR İLİ ÖRNEĞİ

A REVİEW ON COOPERATİON POSSİBİLİTİES OF LOCAL GOVERNMENTS AND PRODUCER ORGANİZATİONS FOR RURAL DEVELOPMENT: THE CASE OF İZMİR PROVİNCE

Sayfa
257–283
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İşbirliği sürecinde karşılaşılan sorunlar ortaya konularak sürecin hangi zemin üzerinde daha sürdürülebilir bir yapıya kavuşturulabileceği incelenmiştir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son yıllarda “yerelde kalkınma” kavramı ile ifade edilen ademi merkeziyetçi anlayış, Türkiye’de bir taraftan bölgesel kalkınma ajansları ile diğer taraftan ise 2014 yılında yürürlüğe giren ve kamuoyunda “Bütünşehir Kanunu” olarak bilinen düzenlemeyle daha fazla hayatımıza nüfuz etmeye başlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dolayısıyla birçok belediyecilik hizmetinin yanı sıra 2014 yılı sonrasında yerel yönetimlerin mahalle statüsündeki kırsal alanlara bir takım tarımsal hizmetleri ulaştırması konusu da gündeme gelmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:İşbirliği sürecinde karşılaşılan sorunlar ortaya konularak sürecin hangi zemin üzerinde daha sürdürülebilir bir yapıya kavuşturulabileceği incelenmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Son yıllarda “yerelde kalkınma” kavramı ile ifade edilen ademi merkeziyetçi anlayış, Türkiye’de bir taraftan bölgesel kalkınma ajansları ile diğer taraftan ise 2014 yılında yürürlüğe giren ve kamuoyunda “Bütünşehir Kanunu” olarak bilinen düzenlemeyle daha fazla hayatımıza nüfuz etmeye başlamıştır. Bütünşehir Yasası sonrasında daha önce köy tüzel kişiliğinde bulunan yerleşim birimleri mahalle statüsüne dönüştürülmüştür. Bu düzenlemeyle birlikte artık mahalle haline gelen, ancak kırsal yerleşim özelliği taşıyan bölgeler yerel yönetimlerin hizmet götürmekle yükümlü oldukları alanlar haline gelmiştir. Kırsal alanları niteleyen en önemli özelliklerden birisi ekonomilerinin tarım sektörü ağırlıklı olmasıdır. Dolayısıyla birçok belediyecilik hizmetinin yanı sıra 2014 yılı sonrasında yerel yönetimlerin mahalle statüsündeki kırsal alanlara bir takım tarımsal hizmetleri ulaştırması konusu da gündeme gelmiştir. İzmir Büyükşehir Belediyesi tarıma ve kırsal kalkınmaya yönelik faaliyetlerini Tarımsal Hizmetler Dairesi Başkanlığı altında yürütmektedir. İzmir’de yerel yönetimler tarafından tarım ve kırsal kalkınmaya yönelik faaliyetlerde kooperatifler önemli bir rol oynamaktadır. Bu yönüyle İzmir’in yerel yönetim-kooperatif işbirliği açısından incelenmeye değer bir örnek olacağı düşünülmüştür. Bu çerçevede çalışmada yerel yönetimler ile üretici örgütleri arasında yapılan işbirlikleri ayrıntılı olarak incelenmeye çalışılmıştır. İşbirliği sürecinde karşılaşılan sorunlar ortaya konularak sürecin hangi zemin üzerinde daha sürdürülebilir bir yapıya kavuşturulabileceği incelenmiştir

Abstract

Son yıllarda “yerelde kalkınma” kavramı ile ifade edilen ademi merkeziyetçi anlayış, Türkiye’de bir taraftan bölgesel kalkınma ajansları ile diğer taraftan ise 2014 yılında yürürlüğe giren ve kamuoyunda “Bütünşehir Kanunu” olarak bilinen düzenlemeyle daha fazla hayatımıza nüfuz etmeye başlamıştır. Bütünşehir Yasası sonrasında daha önce köy tüzel kişiliğinde bulunan yerleşim birimleri mahalle statüsüne dönüştürülmüştür. Bu düzenlemeyle birlikte artık mahalle haline gelen, ancak kırsal yerleşim özelliği taşıyan bölgeler yerel yönetimlerin hizmet götürmekle yükümlü oldukları alanlar haline gelmiştir. Kırsal alanları niteleyen en önemli özelliklerden birisi ekonomilerinin tarım sektörü ağırlıklı olmasıdır. Dolayısıyla birçok belediyecilik hizmetinin yanı sıra 2014 yılı sonrasında yerel yönetimlerin mahalle statüsündeki kırsal alanlara bir takım tarımsal hizmetleri ulaştırması konusu da gündeme gelmiştir. İzmir Büyükşehir Belediyesi tarıma ve kırsal kalkınmaya yönelik faaliyetlerini Tarımsal Hizmetler Dairesi Başkanlığı altında yürütmektedir. İzmir’de yerel yönetimler tarafından tarım ve kırsal kalkınmaya yönelik faaliyetlerde kooperatifler önemli bir rol oynamaktadır. Bu yönüyle İzmir’in yerel yönetim-kooperatif işbirliği açısından incelenmeye değer bir örnek olacağı düşünülmüştür. Bu çerçevede çalışmada yerel yönetimler ile üretici örgütleri arasında yapılan işbirlikleri ayrıntılı olarak incelenmeye çalışılmıştır. İşbirliği sürecinde karşılaşılan sorunlar ortaya konularak sürecin hangi zemin üzerinde daha sürdürülebilir bir yapıya kavuşturulabileceği incelenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZDEN, F., OLGUN, F. A. (2017). KIRSAL KALKINMADA YEREL YÖNETİMLER İLE ÜRETİCİ ÖRGÜTLERİNİN İŞBİRLİĞİ OLANAKLARI ÜZERİNE BİR İNCELEME: İZMİR İLİ ÖRNEĞİ. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, Cilt: 52 - Sayı: 4, 257–283. https://ajindex.com/articles/320207

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Zengin, E., Başkurt, M., Es, M., (2014), “Yerel Yönetimler ve Yerel Kalkınma”, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, C:3, S:2, s. 95- 124. http://journals.manas.edu.kg/mjsr/archives/Y2014_V03_I10/ ef270d3f02ccb3ec3b53e54dc005654e.pdf. (10.09.2017).
  2. Tekeli, İlhan (2017), “İzmir İli/Kenti İçin Bir Tarımsal Gelişme ve Yerleşme Stratejisi”, İzmir Büyükşehir Belediyesi Akdeniz Akademisi, s.216, İzmir.
  3. Soykan, F., Karadağ, A., (2004), Kırsal Kalkınma Açısından Kınık’ta Coğrafi Çevre Değerlendirmeleri, Ege Üniversitesi Bilimsel Araştırma Proje Kesin Raporu, s.106, İzmir.
  4. Saner, G., Uçar, K., Ağır, H., B., (2012), “Kırsal Kalkınmada Kooperatifçiliğin Rolü “İzmir-Seferihisar Gödence Tarımsal Kalkınma Kooperatifi Örneği”, 10. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, Bildiriler Kitabı, s.1054-1059,
  5. Konya. Sakınç, Süreyya (2013), “Yerel Kalkınma Politikalarında Yerellik ve Katılımcılık”, Yerel ve Bölgesel Kalkınma: Küresel ve Yerel Bakış Açıları, Ed. Buğra Özer ve Güven Şeker, Celal Bayar Üniversitesi Matbaası, Manisa, s. 25-36.
  6. Olgun Susta, Gülce; Gülçubuk, Bülent (2016), “Kırsalın Dönüşümünde Fırsat ve Tehditleriyle Yeni Büyükşehir Yasası’nın Analizi”, XII. Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, Biridiler Kitabı, C.2, s. 1059-1068,
  7. Isparta. Kuş, Dilek (2015), “Tire Süt Kooperatifi-Vaka Analizi”, Kalkınma Atölyesi, Ankara. http://www.kalkinmaatolyesi.org/v2/wpcontent/ uploads/2015/12/sutle_gelen_emegin_dayanismasi.pdf. (24.09.2017).
  8. Kaya, Erol (2007), Kent Yönetiminde Yeni Yaklaşım Yerel Kalkınma Yönetimi, Okutan Yayıncılık, İstanbul.
  9. Karagül, M., Masca, M., (2005), “Sosyal Sermaye Üzerine Bir İnceleme”, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Bahar Sayısı, s.37-52. http://dergipark.ulakbim.gov.tr/esad/article/view/1068000033/1068000168. (01.10.2017). İzmir Büyükşehir Belediyesi (2013-2014-2015), Faaliyet Raporları, https://www.izmir.bel.tr/Dokumanlar/686/tr, 20.09.2017) İzmir Büyükşehir Belediyesi (İBB) (2012), 1/25000 Ölçekli İzmir Büyükşehir Bütünü Çevre Düzeni Planı Açıklama Raporu, İzmir Büyükşehir Belediyesi İmar ve Şehircilik Dairesi Başkanlığı Nazım Plan Şube Müdürlüğü, http://izmimod.org.tr/docs/RAPOR_IBSBCDP.pdf. (27.09.2017).
  10. Hussain, Muhammad Shehu (2014), “The Role of Cooperative Organizations in Rural Community Development in Nigeria: Prospects and Challenges”, Academic Research International, Vol. (5)3, s. 189-197.
  11. Gülçubuk, B., Yıldırak, N., Kızılaslan, N., Özer, D., Kan, M., Kepoğlu, A., (2010), “Kırsal Kalkınma Yaklaşımlar ve Politika Değişimleri”, Ziraat Mühendisl