Dergiler / Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2007 / Sayı: 18

TEACHING HOW TO RIDE A BALANCE WHEELED BICYCLE TO AUTISTIC CHILDREN USING THE DIRECT INSTRUCTION METHOD

Sayfa
245–256
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmaya katılan çocukların hepsi denge tekerlekli bisiklet kullanma becerisini kazanmışlardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı; otistik çocuklarda doğrudan öğretim yönteminin denge tekerlekli bisiklet kullanma becerisinin kazandırılmasına etkisini araştırmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya 3-6 yaşarasıdenge tekerlekli bisiklet kullanma becerisinden yoksun 3 otistik çocuk alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmaya katılan çocukların hepsi denge tekerlekli bisiklet kullanma becerisini kazanmışlardır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Doğrudan öğretim yöntemi · denge tekerlekli bisiklete binme · otistik çocuklar

Özet

Bu çalışmanın amacı; otistik çocuklarda doğrudan öğretim yönteminin denge tekerlekli bisiklet kullanma becerisinin kazandırılmasına etkisini araştırmaktır. Bu genel amaca ulaşmak üzere çocuklara psiko-motor ince- kaba devinsel beceriler ve dikkat kontrolünü artırıcıbir öğretim sunulmuştur. Çalışmaya 3-6 yaşarasıdenge tekerlekli bisiklet kullanma becerisinden yoksun 3 otistik çocuk alınmıştır. Araştırmanın örneklemine alınan çocukların 3’ü de erkektir. Araştırma tek denekli araştırma yöntemlerinden denekler arasıyoklama evreli çoklu yoklama modeline göre yapılmıştır. Bu çalışmada çocuklara denge tekerlekli bisiklet kullanma becerisi öğretimi için doğrudan öğretim yöntemi kullanılmıştır. Çalışmalar bire bir yapılandırılmışortamlarda gerçekleştirilmiştir. Çocuklar bu beceriyi öğrendiklerinde; dikkat gelişimi, beden denge kontrolü ve kas gelişimlerine katkısağlayacağıdüşünülmektedir. Araştırmanın sonucunda genelleme, izleme, uygulama ve gözlemciler arasıgüvenirlik verileri toplanmıştır. Araştırmaya katılan çocukların hepsi denge tekerlekli bisiklet kullanma becerisini kazanmışlardır.

Abstract

The aim of this research was to examining the effectiveness of using direct instruction method for teaching of balance wheeled bicycle riding ability to the autistic children. In order to research this aim a teaching method composing of activities increasing attention control and psycho-motor abilities was used. Participants were 3 male autistic children. In this research, direct instruction method was used in order to teach the ability of riding balance wheeled bicycle. The autistic children were trained individually in an organized and controlled environment. At the end of the study, the data such as generalization, observation, application and reliability of observers were gathered. According to the results of the study, all the 3 autistic children developed the ability of riding a balance wheeled bicycle

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOĞRU, Y. S., ÖNAL, Y. B. Ö., BEK, H. (2007). TEACHING HOW TO RIDE A BALANCE WHEELED BICYCLE TO AUTISTIC CHILDREN USING THE DIRECT INSTRUCTION METHOD. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 18, 245–256. https://ajindex.com/articles/317356

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Anonymous (2000). Education Program for autistic children. National Education Press, 144 s., Ankara.
  2. Anonymous (2003). Autism. Publication of Otistik Çocukları Koruma ve Yönlendirme Derneği, 63 s., İzmir.
  3. Attwood, T. (1998). Asperger’s syndrome: a guide for parents and professionals. Jessica Kingsley Publishers Ltd., 223 s., London and Philadelphia. Ayres, A. J. & Mailoux, Z. K. (1983). Possible pupertal effect on therapeutic gains in an autistic girl. American Journal of Occupational Therapy, 37 (8); 535-540.
  4. Bahr, D. 2001. Oral motor assessment and treatment: ages and stages. Allyn & Bacon, 274 s., Boston. Berninger, V. W.& Rutberg, J. (1992). Relationship of finger function to beginning writing: application to diagnosis of writing disabilities. Developmental Medicine & Child Neurology, 34(3); 198-215.
  5. Beversdorf, D. O., Anderson, M., Manning, S. E., Anderson, S. L., Nordgren, R. E., Felopulus, G. J. and Bauman, M. L. (2001). Brief report: macrographia in high-functioning adults with autism spectrum disorder. Journal of Autism and Developmental Disorders, 31(1); 97-101.
  6. Connor, F. (1990). Combating stimulus over selectivity: physical education for children with autism. Teaching Exceptional Children, 23(1); 30-33.
  7. Cornish, K. M. & McManus, I. C. (1996). Hand prefence and hand skill in children with autism. Journal of Autism and Developmental Disorders, 26(6); 597- 609. Darıca, N., Gümüşçü, Ş. & Pişkin, Ü. (2000). Autism and autistic children. Özgür Publications, 129 s., İstanbul.
  8. Egel, A. 1989. Finding the right educational program. Children with autism: a parents guide, Editor: M. D. Powers, Woodbine House, s. 169-202,
  9. Bethesda, MD. Eichstaedt, C. B. & Lavay, B. W. (1992). Physical activity for individuals with mental retardation, Human Kinetics Books, 463 s., Illinois. Fazlıoğlu, Y. (2004), ‘Duyusal Entegrasyon Yetersizliği’ Çoluk Çocuk 39 s. 12- 14. Fisher, A. G. (1991). Vestibular-proprioceptive processing and bilateral integration and sequencing deficits. Sensory integration: theory and practice, Editors: A. G. Fisher, E. A. Murray and A. C. Bundy, F. A. Davis Company, s. 95-153,
  10. Philadelphia. Grandin, T. (1996). Brief report: response to national institues of health report. Journal of Autism and Developmental Disorders, 26(2); 185-187.
  11. Grandin, T. (1998). Teaching tips from a recovered autistic. Focus on Autistic Behavior, 3(1); 1-8.
  12. Gümüşcü, Ş. & Pişkin, Ü. (1994). Otistik bir çocuğun ve ailesinin kısa süreli eğitim programlarından sağladıkları yar