KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi / 2017 / Cilt: 14 - Sayı: 3

Ekolojik Farkındalığın Çevre Dostu Rekreasyon Davranışına Etkisi: Turizm Eğitimi Alan Öğrenciler Üzerine Bir Araştırma

ÜZEYİR KEMENT
Barış DEMİRCİ
Sayfa
135–148
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca turizm eğitimi alan öğrencilerin okudukları bölümler ile çevre dostu rekreasyon davranışları arasında anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, turizm eğitimi alan öğrencilerin ekolojik farkındalıklarının, çevre dostu rekreasyon davranışlarına etkisinin belirlenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma kapsamında 254 öğrenciye anket uygulanmış ve elde edilen veriler analize tabi tutularak yorumlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca turizm eğitimi alan öğrencilerin okudukları bölümler ile çevre dostu rekreasyon davranışları arasında anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ekolojik farkındalık · Çevre dostu rekreasyon davranışı · Turizm

Özet

Bu araştırmanın amacı, turizm eğitimi alan öğrencilerin ekolojik farkındalıklarının, çevre dostu rekreasyon davranışlarına etkisinin belirlenmesidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemi kullanılmış ve veri toplama tekniği olarak anket kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Türkiye’de yükseköğretim kurumlarında turizm eğitim alan öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında 254 öğrenciye anket uygulanmış ve elde edilen veriler analize tabi tutularak yorumlanmıştır. Toplanan veriler ilgili istatistik programlarında doğrulayıcı faktör analizi, regresyon ve Anova analizleri yapılmış ve araştırmanın amacına uygun olarak yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda turizm eğitimi alan öğrencilerin ekolojik farkındalıklarının çevre dostu rekreasyon davranışlarını olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir. Ayrıca turizm eğitimi alan öğrencilerin okudukları bölümler ile çevre dostu rekreasyon davranışları arasında anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Rekreasyon yönetimi, gastronomi ve mutfak sanatları bölümü okuyan öğrencilerin çevre dostu rekreasyon davranışlarının turizm işletmeciliği bölümüne göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre turizm öğrencilerinin ekolojik farkındalıkları ile çevre dostu rekreasyon davranışlarının yüksek olduğu ortaya çıkmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KEMENT, Ü., DEMİRCİ, B. (2017). Ekolojik Farkındalığın Çevre Dostu Rekreasyon Davranışına Etkisi: Turizm Eğitimi Alan Öğrenciler Üzerine Bir Araştırma. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 3, 135–148. https://ajindex.com/articles/315119

Kaynakça (16)

  1. Aldag, R. J. ve Fuller, S. R. (1993), “Beyond Fiasco: A Reappraisal of The Group Think Phenomenon and A New Model of Group Decision Processes”, Psychological Bulletin, 113(3), ss. 533-552.
  2. Anderson, J. C. ve Gerbing, D. W. (1988), “Structural E4quation Modeling in Practice: A Review and Recommended Two-step Approach”, Psychological Bulletin, 103(3), ss. 411-423.
  3. Akbulut, Y. (2010). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları. İdeal Kültür Yayıncılık, İstanbul.
  4. Aytaç, M. ve Öngen, B. (2012), “Doğrulayıcı faktör analizi ile Yeni Çevresel Paradigma Ölçeğinin yapı geçerliliğinin incelenmesi”, İstatistikçiler Dergisi, 5(1), ss. 14-22.
  5. Başaran, İ. E. (2000).
  6. Örgütsel Davranış, İnsanın Üretim Gücü. Feryal Matbaası, Ankara.
  7. Byrne, B. M. (2001), “Structural Equation Modeling with AMOS, EQS, and LISREL: Comparative Approaches to Testing For the Factorial Validity of a Measuring İnstrument”, International Journal of Testing, 1(1), ss. 55-86.
  8. Chan, E. S. W. ve Hawkins, R. (2010), “Attitude Toward Semss in an International Hotel: An Exploratory Case Study”, International Journal of Hospitality Management, 29(4), ss. 641–651.
  9. Chan, E. S. W., H. Alice. H., Chan, W. ve Okumuş, F. (2014), “What Drives Employees’ Intentions to Implement Green Practices İn Hotels? The Role of Knowledge, Awareness, Concern and Ecological Behaviour”, International Journal of Hospitality Management, 40, ss. 20-28.
  10. Chawla, L. (1999), “Life Paths into Effective Environmental Action”, The Journal of Environmental Education, 31(1), ss. 15-26.
  11. Clark, M., Riley, M., Wilkie, E., ve Wood, R. C. (1998). Research in Gand Writing Dissertations in Tourism and Hospitality, International Thomson Business Press.
  12. Çakmak, A. Ç. ve Özkan, B. (2016), “Üniversite Öğrencilerinin Ekolojik Farkındalıkları İle Yeşil Tüketim Alışkanlıklarının Farklı Değişkenler Perspektifinden Karşılaştırılması: İnteraktif Bir Uygulama”, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(8), ss. 3144-3170.
  13. Dinler, Z. (1998). Bilimsel Araştırma ve İnternet’e Bağlı Bilgi Merkezleri El Kitabı, Ekin Kitapevi Yayınları,
  14. Bursa. Flammer, C. (2013), “Corporate Social Responsibility and Shareholder Reaction: The Environmental Awareness of Investors”, Academy of Management Journal, 56(3), ss. 758-781.
  15. Gadenne, D. L., Kennedy, J. ve Mckeiver, C. (2009), “An Empirical Study of Environmental Awareness and Practices in Smes”, Journal of Business Ethics, 84(1), ss. 45-63.
  16. Georgel, J., M. ve Jones, G. R. (1997), “Experiencing Work: Values, Attitudes, Andmoods