Dergiler / Siirt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 1

EDEBİYAT ELEŞTİRİSİ BAĞLAMINDA HZ. PEYGAMBER’İN ŞİİR DEĞERLENDİRMELERİNİN ARAP EDEBİYATINDAKİ YERİNE BİR BAKIŞ

AN OVERVIEW OF THE PROPHET’S POETRY EVALUATIONS IN ARABIC LITERATURE IN THE CONTEXT OF LITERARY CRITICISM

Sayfa
177–203
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca bu değerlendirmelerin Arap edebiyatındaki yeri ve önemi üzerinde durulacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araplarda edebiyat eleştirisi özellikle şiir ekseninde ortaya çıkmış bir faaliyettir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak ilk dönem şiir eleştirileri edebî gayeden ziyade kabile taassubu etkisiyle gerçekleşmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca bu değerlendirmelerin Arap edebiyatındaki yeri ve önemi üzerinde durulacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Araplarda edebiyat eleştirisi özellikle şiir ekseninde ortaya çıkmış bir faaliyettir. Çünkü şiir Arap toplumunda oldukça önemli bir yere sahiptir. Ancak ilk dönem şiir eleştirileri edebî gayeden ziyade kabile taassubu etkisiyle gerçekleşmiştir. Şiirin oldukça yaygın olduğu bir dönemde Hz. Peygamber’in İslam dinini tebliğ etmesi çeşitli söylemleri beraberinde getirdi. İslamiyet’in gelmesiyle birlikte Hz. Peygamber’e inanmayanlar onu şair olmakla suçlamışlardır. Onun şair olmadığı ve söylediklerinin de Allah kelamı olduğu ayetlerle açıklanmıştır. Ayetlerin ilk etapta şiir konusunda olumsuz ifadeler içerdiği anlaşılmıştır. Ancak Hz. Peygamber’in açıklamalarıyla şiirin özünde kötü olmadığı ortaya çıkmıştır. Kuşkusuz Hz. Peygamber ne bir edip ne de şairdir. Ayrıca o bir edebiyat eleştirmeni de değildir. Rivayetlere göre Hz. Peygamber bazı şiirleri değerlendirmiştir. Bu değerlendirmeler belli ölçütler çerçevesinde gelişmiştir. Bu ölçütlerin bir kısmı dinî ve ahlakî, bir kısmı ise belâgatla ilgilidir. Bu makalede onun şiir değerlendirmelerinin birer edebiyat eleştirisi olup olmadığı tartışılacaktır. Ayrıca bu değerlendirmelerin Arap edebiyatındaki yeri ve önemi üzerinde durulacaktır.

Abstract

Literary criticism in the Arabs is an activity that emerged especially in the poetry axis. Because it’s important for Arabs. But, at first poetry criticism was realized more with tribal infiltration rather than literary purpose. In a period when poetry was widespread, the Prophet’s presentation of the religion of Islam brought along various discourses. With the Islam, who did not believe in Islam accused him of being a poet. It is explained in verses that he was not a poet and what he said was the words of Allah. At first it is understood that verses contain negative expressions about poetry. But, with the explanations of him, it was revealed that poetry in essence is not bad. Undoubtedly, he is neither a author nor a poet and also not a literary critic. The prophet evaluated some of the poems. These evaluations have developed within the framework of certain criteria. Some of these criteria are religious and moral, and some are related to retoric. In this article, it will be discussed whether his poetry evaluations are literary criticism. In addition, the importance of these evaluations in Arabic literature will be emphasized.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BATUR, İ., TANIK, C. (2020). EDEBİYAT ELEŞTİRİSİ BAĞLAMINDA HZ. PEYGAMBER’İN ŞİİR DEĞERLENDİRMELERİNİN ARAP EDEBİYATINDAKİ YERİNE BİR BAKIŞ. Siirt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 177–203. https://ajindex.com/articles/314858

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. ᶜAbbâs, İḥsân. Târîẖu’n-naḳdu’l-edebî ᶜinde’l-ᶜarab, Beyrût: Dâru’s̱-S̱eḳâfe, 4. Basım, 1983. el-ᶜAclûnî, İsmâᶜîl b. Muḥammed. Keşfu’l-ẖafâᵓ ve mûzîlu’l-ilbâs, Kahire: Mektebetu’l-Kudsî, h.1351. ̣ el-ᶜÂkûb, ᶜÎsa. et-Tefkîru’n-naḳdî ᶜinde’l-ᶜarab. Suriye: Dâru’l-fikr, 2012. ᶜÂrif, Muḥammef. “er-Resûl veᶜn-naḳduᶜl-edebî”, el-Camiᶜatu’l-İslamiyye Dergisi, 1/58 (h. 1403), 273-287. el-ᶜAskalânî, İbn Ḥacer. Fetḥu’l-bârî şerḥu saḥîḥu’l-buẖârî, 13 Cilt, (Beyrût: Dâru’lMa’rife, h. 1379). Barthes, Roland. Yazı ve Yorum, İstanbul: Metis, 2015.
  2. Bressler, Charles E. Yazınsal Eleştiri Kuramsal ve Pratik Bir Giriş, Ankara: Birleşik, 2017. el-Buẖârî. el-Câminᶜu’ṣ-ṣaḥîḥ, thk. Muṣṭafa Dîb el-Buġâ, 6 Cilt, Beyrût: Dâru İbn Kesîr, 3. Basım, 1987/1407. el-Buẖârî. el-Câmiᶜu’ṣ-ṣaḥîḥ, thk. Muhammed Zuher b. en-Nâṣir, 9 Cilt, Dâr-u Tavku’n-Necât, 2001/1422), 8/36. ̣ el-Câḥiẓ, Ebu ᶜUs̱mân ᶜAmr. el-Beyân ve’t-tebyîn,” thk. el-Muḥâmî Fevzî ᶜAṭâvî, Dâr-u Sa’b, Beyrût, 1968. el-Cumaḥî (Muḥammed b. Sellâm). Tabâk ̣ ̣âtu’ş-şuᶜarâᵓ, nşr. Joseph Hell, Beyrut: Dâru’l-Kutubu’l-ᶜİlmiyye, 1042/1982.
  3. Çağrıcı, Mustafa (ed.). İslâm Öncesi Araplarda Dil ve Edebiyat, İstanbul: Kuramer, 2019.
  4. Çetin, Nihad M. Eski Arap Şiiri, İstanbul: Kapı Yayınları, 2019. Ḍayf, Şevḳî. en-Naḳdu’l-ᵓedebî, Kahire: Dâru’l-Meᶜârif, 1926. Ḍayf, Şevḳî. Târîẖu’l-ᵓedebî’l-ᶜarabî: el-ᶜAṣru’l-câhilî, Kahire: Dâru’l-Meᶜârif, 1960.
  5. Demirayak, Kenan. Arap Edebiyatı Tarihi II-Sadru’l-islâm Dönemi, Erzurum: Fenomen, 2. Basım, 2010.
  6. Durmuş, İsmail. “Şiir,” Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (İstanbul: TDV yayınları, 2010), 39/144-154. Emîn, Aḥmed. en-Naḳdu’l-ᵓedebî, Kahire: Muesseset Hindawî li’t-Taᵓlîm ve’s̱-S̱eḳâfe, tsz. Gibb, H. A. R. Arap Edebiyatı, Ankara: Doğu Batı Yayınları, 2017.
  7. Goldziher, Ignace. Klasik Arap Literatürü, çev. Azmi Yüksel, Rahmi Er, Ankara: İmaj Yayınları, 1993.
  8. Güleç, İsmail. “İslam’da Şiir ve Şair Algısına Dair Kimi Tespitler,” Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, 13 (2014), 1-22. el-Fîrûzâbâdî, Yaᵓḳûb. el-Ḳâmûsu’l-muḥîṭ, ed. H̱alîl Meᵓmûn, Beyrût: Dâru’lMaᶜrife, 5. Basım, 2011. el-H̱afâcî, İbn Sinân. Sirru’l-feṣâḥa, Beyrût: Dâru’l-Kutubu’l-ᶜİlmiyye, 1982. Ḥamd, ᶜAbdullah H̱ıḍr. ᵓİtticâhâtu’n-naḳdi’l-ᶜarabiyyi’l-ḳadîm, Lübnan: Dâru’lḲalem, tsz. İbn Abdurrabbiḥ. el-ᶜİḳdu’l-ferîd, 2 Cilt. Beyrût: Dâru’l-Kutubi’l-’İlmiyye, h.1404. İbn Cinnî. el-Has̱ ̣âiṣ, thk. Muḥammed ᶜAlî en-Neccâr, 2 Cilt. Beyrût: ‘Alemu’lKutub, ts. İbn Ḥamdûn. et-Tezkir