Dergiler / Siirt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Endülüslü Müfessir İbn-i Atiye ve Ebu Hayyan’a Göre Nahiv Tevcih (Rehberlik) Kaideleri Örnekleri

Sayfa
11–26
Yayın Tarihi
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu araştırmanın amacı; Ebu Hayyan ve İbn-i Atiyye’nin bu alanındaki gayretlerinin aşikar olduğu tefsir kitaplarında kayıtlı bulunan görüşleri kapsamında nahvi hükümleri çıkarma yollarını tanımak için gösterdikleri çabaların üzerinde durmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tevcih (rehberlik) kaideleriyle kastedilen: Genel kurallar, nahvîlerin hüküm çıkarırken dayandıkları metodolojik kaideler ve uygun yöntemi belirlemek için Rafd (reddetme),Tad’if (zayıflatma) ve Tercih (yeğleme) bakımından Arapça dilbilimcilerinin analizleridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çünkü bu iki tefsir, Ebu Hayyan ve İbn-I Atiyye’nin görüşlerine göre nahiv hükümleri çıkarma metodlarını açıklığa kavuşturması sebebiyle Arapça dilbilgisi kaideleri alanındaki tartışmalarda bu iki ailemin kullandıkları yöntemlerin islerini beyan edebilme için geniş bir alan sağlıyor.
💡
Sonuç & Katkı:Bu araştırmanın amacı; Ebu Hayyan ve İbn-i Atiyye’nin bu alanındaki gayretlerinin aşikar olduğu tefsir kitaplarında kayıtlı bulunan görüşleri kapsamında nahvi hükümleri çıkarma yollarını tanımak için gösterdikleri çabaların üzerinde durmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Tevcih (rehberlik) kaideleriyle kastedilen: Genel kurallar, nahvîlerin hüküm çıkarırken dayandıkları metodolojik kaideler ve uygun yöntemi belirlemek için Rafd (reddetme),Tad’if (zayıflatma) ve Tercih (yeğleme) bakımından Arapça dilbilimcilerinin analizleridir. Bu araştırma, içeriğindeki nahiv kurallarında bulunan net görünüm bakımından önemli olması sebebiyle Ebu Hayyan’ın El Bahr’ul Muhid ve İbn-i Atiyye’nin El Muharrir’ul Veciz isimli tefsirleriyle sınırlandırılmıştır. Çünkü bu iki tefsir, Ebu Hayyan ve İbn-I Atiyye’nin görüşlerine göre nahiv hükümleri çıkarma metodlarını açıklığa kavuşturması sebebiyle Arapça dilbilgisi kaideleri alanındaki tartışmalarda bu iki ailemin kullandıkları yöntemlerin islerini beyan edebilme için geniş bir alan sağlıyor. Bu araştırmanın amacı; Ebu Hayyan ve İbn-i Atiyye’nin bu alanındaki gayretlerinin aşikar olduğu tefsir kitaplarında kayıtlı bulunan görüşleri kapsamında nahvi hükümleri çıkarma yollarını tanımak için gösterdikleri çabaların üzerinde durmaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EKHTIAR, O., ABOUD, Z. (2022). Endülüslü Müfessir İbn-i Atiye ve Ebu Hayyan’a Göre Nahiv Tevcih (Rehberlik) Kaideleri Örnekleri. Siirt Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 11–26. https://ajindex.com/articles/654161

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. القرآن الكريم. El-Kur’an’ul Kerim اختيار، أسامة، الحمل على المعنى في تفاسير الأندلسيين، مجلَّة شرقيَّات، جامعة إسطنبول الحكوميَّة، المجلَّد. الأوَّل، العدد 28 ، سنة النَّشر 2016
  2. El-İhtiyar, Üsame, El-Hamlu ala’l mana fi tefasir’il Endülüsiyyin, Mecelletün şarkiyye, Camia’tül İstanbul el-Hukumiyye, el-Mecelled’ul Evvel, el-Aded 28, Senet’ün Neşri 2016 (m.s). أبو إسحق الزجاج، ابراهيم بن السري، معاني القرآن وإعرابه، تح: د.عبد الجليل عبده 1994 م. ، الشلبي، دار الحديث، القاهرة، ط 1 Ebu İshak ez-Zücace, İbrahim ibni es-Sirri, Mean’il Kur’an ve İ’rabuhu, Tahkik: Dr. Abdilcelil Abduhu’ş Şelbi, Dar’ul Hadis, T1, 1994 (m.s). البغدادي، عبد القادر بن عمر، خزانة الأدب ولب لباب لسان العرب، تح: عبد السلام هارون، مكتبة الخانجي، مصر، 1981 م. El-Bağdadi, Abdülkadir ibni Ömer, Hizanet’ül Edebi ve Lübb-ü Lübab-i Lisan-il Arap, Tahkik: Abdisselam Harun, Mektebet’ül Hanci, Mısır, 1981 (m.s). 2007 م. ، الجاسم، محمود حسن، القاعدة النحوية دار الفكر، دمشق، سوريا، ط 1 El-Casim, Mahmud Hasen, el-Kaidet-ün Nahviyye Dar’ul Fikr, Dımeşk, Suriye, T1, 2007 (m.s). حسان، تمام، الأصول، دراسة إبستمولوجية للفكر اللغوي عند العرب (النحو – فقه اللغة – البلاغة )، عالم الكتب، القاهرة، مصر، 1420 ه - 2000 م. Hassan, Temmam, el-Usul,Diraset’un İbistimulujiyye, lil-Fikri el- Luğavi inde’l Arab (en-Nahiv, Fıkh, - el-Luğah- el-Belağah), Alem’ul Kütüb, el-Kahire, Mısır, 1420 (hicri), 2000 (m.s). ابن حنبل، أحمد، مسند أحمد بن حنبل، تح: شعيب الأرناؤوط وآخرين، مؤسسة الرسالة. İbn’ül Hanbel, Ahmed, Müsned’ü İbn Hanbel, Tahkik: Şuayb’ul Arnavud ve Aharin, Müesseset’ul Risale. أبو حيان، محمد بن يوسف، البحر المحيط، تح: ماهر هبوش وأخرين، دار الرسالة العالمية، 2015 م – 1436 ه. ، دمشق، ط 1 Ebu Hayyan, Muhammed ibni Yusuf, el-Bahr’ul Muhid, Tahkik: Mahir Hebbuş ve Aharin, Dar’ur Risaleti’l Alemiyye, Dımeşk, T 1, 2015(m.s) 1436(hicri). الزمخشري، جار الله أبو القاسم محمود بن عمر بن أحمد، الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل، دار الكتاب العربي، بيروت، الطبعة الثالثة، 1407 ه. Ez-Zemahşeri, Carullah ebu’l Kasım Mahmud ibni Umer ibni Ahmed, el-Keşşafu an Hakaik ğavamid’it Tenzil, Dar’ul Kitab’il Arabi, Beyrut, T 3, 1407 (hicri). سيبويه، عمر بن عثمان بن قنبر، الكتاب، تح: عبد السلام هارون، عالم الكتب. Sibeveyh, Umer ibni Usman ibni Kanber, el-Kitab, Tahkik: Abdisselam Harun, Alem’ul Kütüb. صالح، محمد سالم، أصول النحو دراسة في فكر الأنباري، دار السلام، القاهرة، مصر، 1427 ه– 2006 م. ، ط 1 Salih, Muhammed Salim,Usul’in Nahvi Diraset’un fi Fikr’il Enbari, Dar’us Selam, el-Kahire, Mısır, T 1, 1427 (hicri), 2006 (m.s) ابن عطية، أب