Dergiler / Turkish Studies - Educational Sciences / 2020 / Cilt: 15 - Sayı: 1

Türkiye’de Yükseköğretim Alanında Yapılmış Doktora Tezlerinin Analizi

Analysis of Ph. D. Theses Written in the Field of Higher Education in Turkey

Sayfa
481–505
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Model ve örneklemi belirtilmeyen, geçerlik ve güvenirlik çalışmalarının yapılmadığı doktora tezlerinin sayısının azımsanmayacak düzeyde olduğu, tezlerde en yaygın olarak betimsel l [f, %, X, S] analizlerin yanında t testi ve tek yönlü varyans analizinin uygulandığı, ileri düzeyde istatistik tekniklerini (path (yol) analizi, ancova, manova, kümeleme ve çok boyutlu ölçekleme analizleri, vb.) içeren tez sayısının ise düşük düzeyde olduğu saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada; Türkiye’de yükseköğretim alanında yazılmış doktora tezleri, çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yükseköğretim Kurulu (YÖK) tez veri tabanında geçmişten 2019 yılı Temmuz ayı sonuna kadar yapılmış tüm doktora tezleri değerlendirmeye alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Model ve örneklemi belirtilmeyen, geçerlik ve güvenirlik çalışmalarının yapılmadığı doktora tezlerinin sayısının azımsanmayacak düzeyde olduğu, tezlerde en yaygın olarak betimsel l [f, %, X, S] analizlerin yanında t testi ve tek yönlü varyans analizinin uygulandığı, ileri düzeyde istatistik tekniklerini (path (yol) analizi, ancova, manova, kümeleme ve çok boyutlu ölçekleme analizleri, vb.) içeren tez sayısının ise düşük düzeyde olduğu saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2019 · 215 adet
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmada; Türkiye’de yükseköğretim alanında yazılmış doktora tezleri, çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Nitel araştırma yöntemi ve betimsel tarama modelinde gerçekleştirilen araştırmanın evrenini Türkiye’de “yükseköğretim” konusunda yapılmış doktora tezleri oluşturmaktadır. Araştırmada örnekleme yoluna gidilmemiştir. Yükseköğretim Kurulu (YÖK) tez veri tabanında geçmişten 2019 yılı Temmuz ayı sonuna kadar yapılmış tüm doktora tezleri değerlendirmeye alınmıştır. Bu doğrultuda tez veri tabanında başlığında “yükseköğretim sözü geçen doktora tezleri taranmış, toplam 156 doktora tezine ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından 19 sorudan oluşan tez inceleme formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler üzerinde içerik analizi yapılarak, SPSS 22.0 programında frekans ve yüzde dağılımları hesaplanarak analizler yapılmıştır. Araştırma sonucunda 43 farklı üniversitede ve 41 farklı anabilim dalında toplam 215 adet yükseköğretim konulu doktora tezi hazırlandığı, yazılan tezlerin tamamına yakının devlet üniversitelerinde gerçekleştirildiği, nicel yöntemle yapılan araştırmaların nitel ve karma yöntemle yapılan araştırmalardan daha fazla olduğu, en fazla tarama modelinin ve amaçlı örnekleme tekniğinin kullanıldığı saptanmıştır. Model ve örneklemi belirtilmeyen, geçerlik ve güvenirlik çalışmalarının yapılmadığı doktora tezlerinin sayısının azımsanmayacak düzeyde olduğu, tezlerde en yaygın olarak betimsel l [f, %, X, S] analizlerin yanında t testi ve tek yönlü varyans analizinin uygulandığı, ileri düzeyde istatistik tekniklerini (path (yol) analizi, ancova, manova, kümeleme ve çok boyutlu ölçekleme analizleri, vb.) içeren tez sayısının ise düşük düzeyde olduğu saptanmıştır.

Abstract

In this study; Ph. D. theses written in the field of higher education in Turkey are analyzed in terms of various variables. In the research study conducted in qualitative research method and descriptive survey model, The research population is comprised of all Ph. D. theses written in the field of “higher education” in Turkey. No sampling method is utilized in the research study. All Ph. D. theses written from the past to the end of July 2019 in the thesis database of the Higher Education Council (YÖK) are evaluated. In this direction, the Ph. D. theses mentioning the term “higher education” are searched and 156 Ph. D. theses are detected. In the research, a thesis review forms consisting of 19 questions are used by the researcher as data collection tools. Content analysis is performed on the obtained data and frequency and percentage distributions are estimated via SPSS 22.0 software. As a result of the research, it is detected that a total of 215 Ph. D. theses in the field of higher education were prepared in 43 different universities (mostly state universities) and in 41 different departments, the quantitative method was utilized more than the qualitative and mixed methods, and the survey model and purposive sampling technique were used. It is also found that the number of theses which do not include validity and reliability studies and lack mentioning the model and sample is plentiful, descriptive [f, %, X, S] analyses are mostly applied as well as t-test and one-way analysis of variance, and the theses including advanced level statistical techniques (path analysis, ancova, manova, clustering and multidimensional scaling analysis, etc.) are quite few in number.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNGÖR, S. K., GÜNGÖR, M. (2020). Türkiye’de Yükseköğretim Alanında Yapılmış Doktora Tezlerinin Analizi. Turkish Studies - Educational Sciences, Cilt: 15 - Sayı: 1, 481–505. https://ajindex.com/articles/309470

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Akyol, B. ve Akçay, R. C. (2015). Türkiye’deki örgütsel davranış çalışmalarının analizi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 11 (1),149–170.
  2. Aydın, A., Selvitopu, A. ve Kaya, M. (2018). Türkiye’de yükseköğretim yönetimi alanında üretilen doktora tezlerine ilişkin bir inceleme. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 8(2), 305-313. https://doi.org/10.5961/jhes.2018.273
  3. Aydın, G. (2018). Türkiye’de 2002-2017 yılları öğretim liderliği üzerine yapılmış çalışmaların değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi.
  4. Balcı, A (2015). Sosyal bilimlerde araştırma; yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara:
  5. Pegem Yayınevi.
  6. Balcı, A. ve Apaydın, Ç. (2009). Türkiye’de eğitim yönetimi araştırmalarının durumu: Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi dergisi örneği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 15 (59), 325-343.
  7. Baskan, G. A. (2001). Türkiye’de yükseköğretimin gelişimi. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 21-32.
  8. Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kalite, uluslararasılaşma: Türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası. Ankara: Anadolu Üniversitesi Basımevi. Çiftçi, A. (1995). Bilim ve teknolojinin tarihsel gelişim öyküsü yılında derlediğim bir yazı (Internette yayınlanan Araf Dergisi İçin yazılmıştır) 10 Eylül 2019 tarihinde http://www.bilgicagihaber.com/yazi/bilim-ve-teknolojinin-tarihsel-gelisim-oykusu-30 adresinden erişildi. Dölen, E. (2009). Türkiye üniversite tarihi 1. cilt, Osmanlı döneminde darülfünun 1863-1922. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  9. Erdem, A. R. (2004). Üniversitelerimiz arasındaki dijital bölünme ve Pamukkale Üniversitesi. Eğitim Araştırmaları, 4 (14),187–199.
  10. Erdem, A.R. (2006). Dünyadaki yükseköğretim değişimi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (15),299-314. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Ders Bilgi Paketi 20 Eylül 2019 tarihinde https://ects.ogu.edu.tr/YuksekLisans/Program/59 adresinden erişildi. Goodwin, L. D. and Goodwin, W. L. (1985). Statistical techniques in AERJ articles, 1979-1983: the preparation of graduate students to read educational research literatüre. Educational Researcher, 14 (2), 5-11. https://doi.org/10.3102/0013189X014002005
  11. Gök, E. ve Gümüş, S. (2015). Akademik bir alan olarak yükseköğretim yönetimi, Aypay, A. (Ed.), Türkiye'de yükseköğretim: alanı, kapsamı ve politikaları. Ankara:
  12. Pegem Akademi. Green, T. (2016). A methodological review of structural equation modelling in higher education research. Studies in Higher Education, 41(12), 2125-2155. https://d