Dergiler / Eurasian Journal of Music and Dance / 2026 / Sayı: 16

BİR KÜLTÜRÜN DÖNÜŞÜMÜ: “POSTTÜRKÜ”

Transformation of a Culture: Posttürkü

Sayfa
1–33
Yayın Tarihi
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma içerisinde, yarı kurgulu görüşme yöntemi ile görüşmeler yapılmış, doküman analiz yöntemiyle türkü tanımlamalarına ulaşılmış, TRT ve onun uygulamaları üzerinden eleştirel bir bakış açısı ile var olan türkü tanımlamaları sorgulanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Cumhuriyet dönemi müzik politikaları ulus-devlet, homojen kültür, standart dil kavramları gibi bir dizi arayış içindedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:TRT bu politikaların uygulanabilirliği ve devamlılığı noktasında ayrıcalıklı bir yere sahiptir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma içerisinde, yarı kurgulu görüşme yöntemi ile görüşmeler yapılmış, doküman analiz yöntemiyle türkü tanımlamalarına ulaşılmış, TRT ve onun uygulamaları üzerinden eleştirel bir bakış açısı ile var olan türkü tanımlamaları sorgulanmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kültür · türkü · halk müziği

Özet

Cumhuriyet dönemi müzik politikaları ulus-devlet, homojen kültür, standart dil kavramları gibi bir dizi arayış içindedir. TRT bu politikaların uygulanabilirliği ve devamlılığı noktasında ayrıcalıklı bir yere sahiptir. Bilhassa, Anadolu’nun geleneksel müzik kültürünün taşınıp aktarılması yönündeki çabaları oldukça anlamlıdır. Bünyesinde yer verdiği müzik programları, korolar ve derleme çalışmaları bu çabaların birer göstergesi olarak düşünülmelidir. Ancak, taşımış olduğu politik misyonu Anadolu’nun geleneksel müzik haritasını önemli derecede değiştirmiştir. Yanı sıra, TRT, müzik eğitimi veren okullar, konservatuvarlar, belediye ve bakanlık bünyesinde kurulan geleneksel müzik icra eden toplulukların da referans gördüğü bir kurum olması hasebiyle de ayrıcalıklıdır. TRT, uzun yıllar modernizmin ulus-devlet, kimlik ve toplum savları, TRT ve onun kültür yayın programlarının başat dayanakları olmuştur. Bu yayın misyonu, zamanla dönüşen postmodern dünyanın argümanları ile çelişmeye başlamıştır. Modern Türkiye’nin yaratılan türkü algısı, postmodernizmin bir gerekliliğine; posttürkü ye dönüşmüştür. Çalışma içerisinde, yarı kurgulu görüşme yöntemi ile görüşmeler yapılmış, doküman analiz yöntemiyle türkü tanımlamalarına ulaşılmış, TRT ve onun uygulamaları üzerinden eleştirel bir bakış açısı ile var olan türkü tanımlamaları sorgulanmıştır.

Abstract

The music policies of the Republican period are in search of many such as nation-state, homogeneous culture, and standard language concepts. TRT has a privileged point in the implementation and continuity of these policies. In particular, its efforts about moving and transfering traditional Anatolian music culture are quite meaningful. On the other hand, however, his political mission has significantly changed the traditional musical map of Anatolia. For many years, ideas of modernism such as nation-state, identity and society have been main sources of TRT and its culture broadcasting programs. In time, this broadcasting mission began to conflict with the arguments of the postmodern world. The perception of folk song created in Modern Turkey has become posttürkü which is a necessity of postmodernism. In this study, interviews were conducted with the semi-planned interview method, reached the definitions of folk song by the method of document-analysis, presented definitions of folk song are called into question with the critical view on TRT and its practices.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MAK, M. (2020). BİR KÜLTÜRÜN DÖNÜŞÜMÜ: “POSTTÜRKÜ”. Eurasian Journal of Music and Dance, Sayı: 16, 1–33. https://ajindex.com/articles/29669

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Aksoy, B. (2008). Geçmişin Musiki Mirasına Bakışlar. İstanbul:
  2. Pan Yayınları.
  3. Alpagut, U. (2010). Dünya Müziğinde Son Yirmi Yıla İlişkin Değerlendirmeler: Hollanda Örneği, Folklor Edebiyat, 62, 117-133.
  4. Alpyıldız, E. (2012). Yerelden Ulusala Taşınan Müzik Belleği ve Yurttan Sesler, Milli Folklor, 24, 84-92.
  5. Ambros, G. E. (ty). Türkü. Encyclopadia of Islam (Second Edition) içinde, erişim tarihi: 26.02.2020, Erişim adresi:https://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-2/turkuSIM_7646?s.num=0&s.f.s2_parent=s.f.book.encyclopaedia-of-islam-2&s.q=türkü
  6. Arat, R.,& R. (1986). Eski Türk Şiiri. Ankara:
  7. Türk Tarih Kurumu. Atalay, B. (1992). Divanü Lügati’t-Türk Tercümesi. İstanbul: Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Yayınları.
  8. Atılgan, H. (1992). Halk Müziğimizde Anonimlik ve Beste Meselesi. Türk Halk Müziğinde Çeşitli Görüşler içinde, s.163-173, Ankara:
  9. Kültür Bakanlığı. Azizağaoğlu, A.,& Altunışık R. (2012).
  10. Postmodernizm, Sembolik Tüketim ve Marka. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 2, 33-50.
  11. Baldan, O. (2014, 17-18 Kasım). Üretim Tüketim ilişkileri, Eser Sahipliği ve Telif Hakları Açısından Modernite, Postmodernite, Gelenek. II. İzmir Ulusal Müzik Sempozyumu Bildirileri içinde, İlhan Ersoy ve diğerleri (Yay.haz), s.33-40. İzmir:
  12. Meta Basım. Başgöz, İ. (2008). Türkü. İstanbul:
  13. Pan Yayıncılık. Behar, C. (2008). Musıkiden Müziğe-Osmanlı/Türk Müziği: Gelenek ve Modernlik. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  14. Bingöl, U. (2017). Postmodernizm ve Gelenek. Hikmet Akademik Edebiyat Dergisi, 7, 20-33.
  15. Birdoğan, N. (1998). Notalarıyla Türkülerimiz. İstanbul:
  16. Özgür Yayın Dağıtım. Boratav, P. N. (1978). 100 Soruda Türk Halk Edebiyatı. İstanbul: Gerçek Yayınevi.
  17. Boratav, P. N. (1982). 100 Soruda Türk Halk Edebiyatı. İstanbul: Gerçek Yayınevi.
  18. Burç, U. Ö. (2009). TRT Repertuvarındaki Türkü Sözlerinin Konu, Tür ve Biçim Açısından İncelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon. Büyükturan, N. (2019). Alanda Çalışmak Derlemecinin Er Meydanı. Bir Dünya Müzik TRT Aylık Müzik Dergisi, 45, 22-23.
  19. Büyükturan, N. (2019), Mehmet Özbek: Türkü Peşinde Bir Ömür. Bir Dünya Müzik TRT Aylık Müzik Dergisi, 45, 14-16.
  20. Büyükturan, N. (2019), Türkü Sarrafı: Yücel Paşmakçı. Bir Dünya Müzik TRT Aylık Müzik Dergisi, 45, 16-18.
  21. Canbaz, F. (2015). Türkü ve Türkü-Barlar. Milli Folklor, 59, 49-52.
  22. Çetinkök, A. (2009). Türk Halk Müziği uyanışının Kitle Medyası Bileşeni Olarak “Türkü radyo” (Yayımlanmam