Dergiler / Nöropsikiyatri Arşivi / 2012 / Cilt: 49 - Sayı: 4

Ergenlerde şiddet kullanımı: Bireysel ve ailesel etkenler

Violent behavior in adolescence: Individual and familial factors

Sayfa
260–265
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Bu çalışmanın sonuçları okulda şiddete yönelik davranışlar gösteren ergenlerin aile içi şiddet yaşantıları, kendilik algısı ve kendilik değeri açısından önemli fark göstermediğini ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada 12-15 yaş arası, düşük sosyoekonomik düzeydeki bir bölgeki bir ilköğretim okulunda eğitim gören ve şiddet davranışları gösteren bir grup erkek ergen ile aynı okuldan, şiddet davranışları göstermeyen akranlarının kendileri ve aileleri ile ilgili değişkenler açısından karşılaştırılması ile ergenlerde şiddete yönelik davranışlara ilişkin risk faktörlerinin araştırılması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Okulda şiddet davranışları gösteren (n=22 ) ve göstermeyen (n=19 ) öğrencilerin aile ilişkileri, aile içi şiddet ve çevresel risk faktörleri ile ilgili bilgiler hem ergenlerden hem de annelerinden yüzyüze görüşülerek alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Bu çalışmanın sonuçları okulda şiddete yönelik davranışlar gösteren ergenlerin aile içi şiddet yaşantıları, kendilik algısı ve kendilik değeri açısından önemli fark göstermediğini ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2012 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada 12-15 yaş arası, düşük sosyoekonomik düzeydeki bir bölgeki bir ilköğretim okulunda eğitim gören ve şiddet davranışları gösteren bir grup erkek ergen ile aynı okuldan, şiddet davranışları göstermeyen akranlarının kendileri ve aileleri ile ilgili değişkenler açısından karşılaştırılması ile ergenlerde şiddete yönelik davranışlara ilişkin risk faktörlerinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Okulda şiddet davranışları gösteren (n=22 ) ve göstermeyen (n=19 ) öğrencilerin aile ilişkileri, aile içi şiddet ve çevresel risk faktörleri ile ilgili bilgiler hem ergenlerden hem de annelerinden yüzyüze görüşülerek alınmıştır. Ergenlikte Benlik Algısı Ölçeği , Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği , Çocuk Depresyon Ölçeği , Conners öğretmen ve ebeveyn ölçekleri kullanılarak çocuğa ilişkin faktörler araştırılmıştır. Aile işlevleri ve anne baba psikopatolojisini değerlendirmek amacıyla Genel Sağlık Anketi ve Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Bu çalışmanın sonuçları okulda şiddete yönelik davranışlar gösteren ergenlerin aile içi şiddet yaşantıları, kendilik algısı ve kendilik değeri açısından önemli fark göstermediğini ortaya koymuştur. Şiddet kullanan grubun kendini okul başarısı açısından daha yetersiz bulduğu ve bu grupta dikkat eksikliği hiperaktivite belirtilerinin daha yüksek düzeyde olduğu görülmüştür. Sonuç: Bulgular okulda şiddete yönelen ergenlerin bu davranışlarının akran grubu içinde kabul edilmelerinde etkili olduğunu düşündürmektedir. (Nöropsikiyatri Arflivi 2012; 49: 260-265)

Abstract

Objective: In this study, a group of violent male adolescents aged 12-15 years old, who were students of a primary school located in a district where families with low socioeconomic status (SES) live was compared with a non-violent peer group in terms of self and family variables, in an aim to understand the risk factors related to adolescent violent behavior. Methods: Data were gathered about the family relations, presence of domestic violence, and other enviromental risk factors for a group of adolescents who show violent behavior at school (n: 22) and compared to their non-violent peers (n: 19) from the same school by getting information both from the adolescents themselves and their mothers. The Self-Perception Profile for Adolescents,Rosenberg Self-Esteem Scale , Children’s Depression Inventory and the Connors’ Rating Scales were used to measure the relevant variables. Family characteristics were investigated by direct interviews with the mothers and by using the General Health Questionnaire and the Family Assessment Device for both mothers and fathers. Results: The results of this study showed that adolescents who were violent at school were similar to non-violent ones in terms of domestic violence and selfperception and self-esteem. The violent group perceived themselves as being worse in terms of academic performance and showed higher levels of attention deficit hyperactivity symptoms. Conclusion: The results suggest that the violent behaviour at school for some adolescents may be a way of proving themselves and being accepted by their peers. (Archives of Neuropsychiatry 2012; 49: 260-265)

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILIÇ, E. Z. (2012). Ergenlerde şiddet kullanımı: Bireysel ve ailesel etkenler. Nöropsikiyatri Arşivi, Cilt: 49 - Sayı: 4, 260–265. https://ajindex.com/articles/292675

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Salzinger S, Feldman T, Hood J. An ecological framework for understanding risk forexposure to community violence and the effects of exposure on children and adolescents. Aggress Violent Beh 2002; 7:423-451
  2. Garbarino J. Lost Boys: Why our sons turn violent, how we can save them? First Anchor Books. New York 2000
  3. Çuhadaroğlu F, Canat S, Kılıç EZ, Şenol S, Rugancı N, Öncü B, Gündüz Hoşgör A, Işıklı S, Avcı A. Ergen ve Ruhsal Sorunları Durum Saptama Çalışması, TÜBA Roporları, No: 4. TUBİTAK Matbaası, Ankara, 2004
  4. Levendosky AA, Huth-Bocks A, Semel MA. Adolescent peer relationships and mental health functioning in families with domestic violence. J Clin Child Adolesc Psychol 2002; 31:206-218
  5. Becker KB, McCloskey LA. Attention and conduct problems in children exposed to family violence. Am J Orthopsychiatry 2002; 72(1):83-91
  6. Moses A. Exposure to violence, depression and hostility in a sample of inner city high school youth. J Adolesc 1999; 22:21-32
  7. Kovacs. M. Rating Scale to assess depression in school aged children. Acta Paedopsychiatrica, 1981; 46:305-315
  8. Öy B. Çocuk Depresyon Ölçeği: geçerlik güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatr Derg 1991; 2(1):132-135
  9. Harter SX. Manual for the Self-Perception Profile for Adolescent. University of Denver Press 1988
  10. Harter S. Issues in the assessment of the self-concept of cihldern and adolescents. Childhood assessment: through the eyes of a child. A.La Geca (Ed.) New york. Allyn and Bacon 1988
  11. Evans DW, Noam GG, Wertlieb D, Paget KF, Wolf M. Self perception in and adolescent psychopathology, a clinical developmental perspective. Am J Orthopsychiatry 1994; 64:293-300
  12. Özbay H, Örsel S, Akdemir A, Cinemre B. Ergenlerde Kendilik Algısı İle Psikopatoloji Arasında Bağıntı Var mı? Türk Psikiyatr Derg 2002; 13:179-186
  13. Rosenberg M. Society and the adolescent self-image, Princeton University Press, Princeton, NJ 1965
  14. Çuhadaroğlu F. Ergenlerde benlik saygısı. Uzmanlık Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara, Türkiye 1986 15. Conners CK. Rating scales in attention deficit/hyperactivity disorder: use in assessment and treatment monitoring. J Clin Psychiatry 1998; 59 Suppl 7:24-30
  15. Dereboy Ç, Şenol S, Şener Ş ve ark. Conners anababa derecelendirme ölçeği uyarlama çalışması. X.Ulusal Psikoloji Kongresi Ankara 1998
  16. Dereboy Ç, Şener Ş, Dereboy F, Sertcan Y. Conners öğretmen derecelendirme ölçeği türkçe uyarlaması-2. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Derg 1997; 4:10-18
  17. Goldbe