Dergiler / Orta Asya ve Kafkasya Araştırmaları / 2011 / Cilt: 6 - Sayı: 11

Avrupa Birliği'nin orta Asya'ya yönelik insan hakları siyaseti: Retorik ve realpolitik

The EU's human rights policy towards central Asia: Rhetoric versus realpolitik

Sayfa
75–89
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, bölgesel güvenlik sorunları daha da karmaşık bir hale gelmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale Kafkasya’da bölgesel güvenliğin 11 Eylül 2001 sonrası dönemdeki değişen parametrelerini incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makalede öne sürülen başlıca görüş, Kafkasya’da eskiden bu yana devam eden yerel etnik çatışmaların henüz kalıcı bir çözüme ka-vuşturulamamış olmasının tarihsel olarak başat bir bölgesel güç olan Rusya’nın bölgesel etkisini güçlendirirken, küresel bir güç olan ABD’nin ve giderek güçlenen bir bölgesel aktör olan Türkiye’nin yeni açılımlarını da engellediği şeklindedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, bölgesel güvenlik sorunları daha da karmaşık bir hale gelmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makale Kafkasya’da bölgesel güvenliğin 11 Eylül 2001 sonrası dönemdeki değişen parametrelerini incelemeyi amaçlamaktadır. Makalede öne sürülen başlıca görüş, Kafkasya’da eskiden bu yana devam eden yerel etnik çatışmaların henüz kalıcı bir çözüme ka-vuşturulamamış olmasının tarihsel olarak başat bir bölgesel güç olan Rusya’nın bölgesel etkisini güçlendirirken, küresel bir güç olan ABD’nin ve giderek güçlenen bir bölgesel aktör olan Türkiye’nin yeni açılımlarını da engellediği şeklindedir. ABD ve Türkiye’nin yeni açılımları eski sorunların diyalog yoluyla çözülmesini, demokratik siyasi yapıların, serbest ticaretin ve çoğulcu sosyo-kültürel kimliklerin geliştirilmesini amaçlamaktadır. Bu bağlamda, 2008 yılında Rusya ve Gürcistan arasında Güney Osetya çatışmasından dolayı çıkan savaş Rusya’nın Kafkasya’daki etkisini daha da güçlendirirken, bu yeni açılımların uygulanmasını da zorlaştırmıştır. Sonuç olarak, bölgesel güvenlik sorunları daha da karmaşık bir hale gelmiştir.

Abstract

This article seeks to explore the changing parameters of regional security in the Caucasus in the aftermath of 9/11. The main argument of the article is as follows: the failure to settle the continuing old ethnic conflicts served not only to consolidate Russia’s regional influence but also to hamper the new openings of the United States as a global power and Turkey as an emerging regional actor. The new openings of the United States and Turkey aim at solving old conflicts through dialogue and promoting democratic political structures, free trade and pluralist socio-cultural identities. In this context, the Russia-Georgia War in 2008 over the South Ossetian conflict strengthened Russia’s influence in the Caucasus while making it more difficult to implement these new openings. Consequently, regional security problems in the Caucasus have become even more complicated.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

USUL, A. R. (2011). Avrupa Birliği'nin orta Asya'ya yönelik insan hakları siyaseti: Retorik ve realpolitik. Orta Asya ve Kafkasya Araştırmaları, Cilt: 6 - Sayı: 11, 75–89. https://ajindex.com/articles/288299

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Anderson, John, Kyrgyzstan: Central Asia’s Island of Democracy?, (Amsterdam: Harwood Academia Press, 1999).
  2. Assenova, Margarita & Janusz Bugajski, Kazakistan’s OSCE Chairmanship: Challenges and Opportunities (Washington, DC: CSIS, 2009).
  3. Chehabi, Houchang E. & Juan Linz, Sultanistic Regimes, (Baltimore: Johns Hopkins University Press, 1998).
  4. Crawford, Gordon, “EU Human Rights and Democracy Promotion in Central Asia: From Lofty Principles to Lowly Self-Interests”, Perspectives on European Politics and Society, Cilt: 9, Sayı: 2, Haziran 2008.
  5. Emerson, Michael ve diğerleri, Monitoring the EU’s Central Asia Strategy, (Brussel: Center for European Policy Studies, 2010).
  6. Fairbanks, Charles H., “Ten Years after the Soviet Breakup: Disillusionment in the Caucasus and Central Asia”, Journal of Democracy, Cilt: 12, Sayı: 4, Ekim 2001.
  7. Lewis, David, “The Dynamics of Regime Change: Domestic and International Factors in the Tulip Revolution”, Central Asian Survey, Cilt: 27, Sayı: 3-4, 2008.
  8. Lister, Marjorie, The European Union and the South: Relations with Developing Countries, (London: Routledge, 1997).
  9. Marantis, James, “Human Rights, Democracy and Development: The European Community Model”, Harvard Human Rights Journal, Cilt: 7, Bahar 1994.
  10. Melvin, Neil J. (Der.), Engaging Central Asia: The European Union’s New Strategy in the Heart of Eurasia, (Brussel: Center for European Policy, 2008).
  11. Melvin, Neil J., “The European Union, Kazakhstan and the 2010 OSCE Chairmanship”, European Dialogue, 2010, (http://eurodialogue.org/47).
  12. Metveeva, Anna, “Democratization, Legitimacy and Political Change in Central Asia”, International Affairs, Cilt: 75, Sayı: 1, 1999.
  13. Ognianova, Nina, “Kazakhstan’s Broken Promises on Human Rights”, Guardian, 22 Eylül 2010, (http://www.guardian.co.uk/commentisfree/libert ycentral/2010/sep/22/kazakhstan-osce-values-human-rights). Pridham, Geoffrey, “The Politics of the European Community, Transnational Networks and Democratic Transitions in Southern Europe”, Geoffrey Pridham (Der.), Encouring Democracy: The International Context of Regime Transition in Southern Europe, (Leicester: Leicester University Press, 1991).
  14. Pridham, Geoffrey, Designing Democracy: EU Enlargement and Regime Change in Post-Communist Europe, (Basingstoke: Palgrave, 2005).
  15. Shafer, Richard & Eric Freedman, “Press Constraints as Obstacles to Establishing Civil Society in Central Asia”, Journalism Studies, Cilt: 10, Sayı: 6, 2009.
  16. Shkolnikov, Vladimir D., “The 2010 OSCE Kazakhstan Cha