Dergiler / Marmara Pharmaceutical Journal / 2017 / Cilt: 21 - Sayı: 3

Antioksidan Maddelerin Mutajenite Üzerine Etkilerinin Ames Testi ile İncelenmesi

Sayfa
455–460
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızda, Pelargonium sidoides’in TA 100 ve TA 98 suşları ile S9 yokluğunda 2-aminofluoren’e karşı antimutajenik aktiviteye sahip olduğu (p≥0.05) S9 varlığında ise antimutajenik aktiviteye sahip olmadığı (p≤0.05) gösterilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüzde insan sağlığında önemli rol oynayan kimyasal ajanların mutajenik etkilerinin gözlem altına alınmasını sağlayan çeşitli test sistemleri geliştirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ames testi ile kimyasalların mutajenik etkilerinin belirlenmesi için çeşitli mutant bakteriler geliştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızda, Pelargonium sidoides’in TA 100 ve TA 98 suşları ile S9 yokluğunda 2-aminofluoren’e karşı antimutajenik aktiviteye sahip olduğu (p≥0.05) S9 varlığında ise antimutajenik aktiviteye sahip olmadığı (p≤0.05) gösterilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Günümüzde insan sağlığında önemli rol oynayan kimyasal ajanların mutajenik etkilerinin gözlem altına alınmasını sağlayan çeşitli test sistemleri geliştirilmiştir. Bu sistemlerden biri de Ames testidir. Ames testi ile kimyasalların mutajenik etkilerinin belirlenmesi için çeşitli mutant bakteriler geliştirilmiştir. Bunun için de Salmonella typhimurium bakterisinin çeşitli suşları kullanılmaktadır. Bu çalışmada Salmonella/mikrozom Ames test kiti ile metabolik aktivasyon varlığında ve yokluğunda, gen mutasyonlarına sebep olan karsinojenik madde olan 2-Aminoflorene karşı antioksidan etkiye sahip Pelargonium sidoides’in muhtemel antimutajenik etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntemde Salmonella typhimurium TA 100 ve TA 98 suşları ile çalışılmıştır. TA 100 baz çifti değişimine, TA 98 ise çerçeve kaymasına yol açan mutajenlerin belirlenmesi için kullanılmıştır. Deneyler S9’lu ve S9’suz olmak üzere iki grup halinde gerçekleştirilmiştir. Test sonuçlarının ortalaması alınarak, pozitif ve negatif kontrol grupları ile karşılaştırılmış ve değerlendirilmiştir. Çalışmamızda, Pelargonium sidoides’in TA 100 ve TA 98 suşları ile S9 yokluğunda 2-aminofluoren’e karşı antimutajenik aktiviteye sahip olduğu (p≥0.05) S9 varlığında ise antimutajenik aktiviteye sahip olmadığı (p≤0.05) gösterilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BECEREN, A., SARIKAYA, B., TATLIPINAR, M. E., OMURTAG, G. Z., ŞARDAŞ, S. (2017). Antioksidan Maddelerin Mutajenite Üzerine Etkilerinin Ames Testi ile İncelenmesi. Marmara Pharmaceutical Journal, Cilt: 21 - Sayı: 3, 455–460. https://ajindex.com/articles/283753

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Barile FA. Principle of Toxicology testing page, Chapter 15. New York, USA. 2008, pp 209-228.
  2. Gatehouse D, Haworth S, Cebula T, Gocke E, Kier L, Matsushima T, Melcion C, Nohmi T, Ohta T, Venitt S, Zeiger E. Recommendations for the performance of bacterial mutation assays. Mutat Res 1994;312: 217-33.
  3. Kier LE, Brusick DJ, Auletta AE, Von Halle ES, Brown MM, Simmon VF, Dunkel V, McCann J, Mortel-mans K, Prival M, Rao TK, Ray V. The Salmonella typhimurium mammalian microsomal assay: A report of the U.S. Environmental Protection Agency Gene-Tox Program. Mutat Res 1986;168: 69–240. Pai CA. Foundation of genetics. Asciense for society. Keffort press, Singapur. 1985.
  4. Zeiger E, Anderson B, Haworth S, Lawlor T, Mortelmans K, Salmonella mutagenicity tests V. Results from the testing of 311 chemicals. Environ Mol Mutagen 1992;19: 2–141. Temizkan GO. Genetik. İstanbul Universitesi Fen Fakultesi Basımevi, İstanbul. 1994, s: 281. Mortelmans K, Zeiger E. The Ames Salmonella/microsome mutagenicity assay. Mutat Res 2000;455: 29-60.
  5. Ames BN, McCann J,Yamasaki E. Methods for detecting carcinogens and mutagens with the Salmonella/mammalianmicrosome mutagenicity test. Mutat Res 1975;31:347-64. Regulatory Genetic Toxicology Tests. In: Genetic Toxicology and Cancer Risk Assessment. Editor: Choy WN. New York. 2001, pp 93-114.
  6. Maron DM, Ames BN. Revised methods for the mutagenicity test. Mutat Res 1983;113: 173-215.
  7. Umbuzeiro Gde A, Rech CM, Correia S, Bergamasco AM, Cardenette GH, Fluckiger-Isler S, Kamber M. Comparison of the Salmonella/microsome microsuspension assay with the new microplate fluctuation protocol for testing the mutagenicity of environmental samples. Environ Mol Mutagen 2010;51: 31-8.
  8. Kado NY, Langley D, Eisenstadt E. A simple modification of the Salmonella liquid incubation assay. Mutat Res 1983;121: 25-32.
  9. Fluckiger-Isler S, Baumeister M, Braun K, Gervais V, Hasler- Nguyen N, Reimann R, Van Gompel J, Wunderlich HG, Engelhardt G. Assessment of the performance of the Ames II assay: a collaborative study with 19 coded compounds. Mutat Res 2004;558: 181-97.
  10. Gee P, CH. Sommers, A. S. Melick, X. M. Gidrol, M. D. Todd, R. B. Burris, M. E. Nelson & E. Zeiger. Comparison of responses of base-specific Salmonella tester strains with the traditional strains for identifying mutagens: the results of a validation study. Mutat Res 1998;412: 115-30.
  11. Green MHL, Muriel WJ, Bridges BA. Use of a simplified fluctuation test to detect low levels of mutagens. Mutat Res 1976;38: 33–42.