KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 3

Travma Duyarlı Okullar: Tanımı, Amacı ve Kapsamı

Trauma Sensitive Schools: Definition, Purpose and Scope

Fatma Selda Öz SOYSAL
Sayfa
2284–2304
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın amacı travma duyarlı okulların amacını, kapsamı ve Türkiye’de yapılabilecek çalışmaların neler olabileceğini sunarak, okul psikolojik danışmanlarına travma konusundaki çalışmalarına alternatifler sunmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Olumsuz çocukluk deneyimleri ve travmalar, çocukların ve gençlerin hem fiziksel hem de psikolojik sağlığının bozulmasına yol açmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Okul psikolojik danışmanlarının, olumsuz çocukluk deneyimleri ve travmanın etkileri konusunda bilgiye sahip olmaları, öğrencilerin ihtiyaçlarının farkında olmaları gereklidir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın amacı travma duyarlı okulların amacını, kapsamı ve Türkiye’de yapılabilecek çalışmaların neler olabileceğini sunarak, okul psikolojik danışmanlarına travma konusundaki çalışmalarına alternatifler sunmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Olumsuz çocukluk deneyimleri · taravma · duyarlılık

Özet

Olumsuz çocukluk deneyimleri ve travmalar, çocukların ve gençlerin hem fiziksel hem de psikolojik sağlığının bozulmasına yol açmaktadır. Bunun sonucu olarak, olumsuz çocukluk deneyimleri hastalıklara, psikolojik problemlere hatta erken ölümlere bile neden olabilmektedir. Ayrıca travmalar, okul çağındaki çocuklar için akademik ve davranışsal zorlukların yaşamasına neden olmaktadır. Okul psikolojik danışmanlarının, olumsuz çocukluk deneyimleri ve travmanın etkileri konusunda bilgiye sahip olmaları, öğrencilerin ihtiyaçlarının farkında olmaları gereklidir. Aynı zamanda çocuk ve gençler için uygun eğitim olanaklarını sağlamaları da önemlidir. Travma duyarlı okullar, travmanın beyin üzerindeki etkisini anlayarak öğrencilerin sınıf ortamında gelişimlerini destekleyerek, yeniden travmatize olmaları engellemektedir. Bu çalışmanın amacı travma duyarlı okulların amacını, kapsamı ve Türkiye’de yapılabilecek çalışmaların neler olabileceğini sunarak, okul psikolojik danışmanlarına travma konusundaki çalışmalarına alternatifler sunmaktır.

Abstract

Adverse childhood experiences and traumas lead to deterioration of both physical and psychological health of children and young people. As a result, adverse childhood experiences can cause illness, psychological problems, and even early deaths. In addition, traumas cause academic and behavioral difficulties for school-age children. School psychological counselors need to have knowledge about adverse childhood experiences and the effects of trauma, and be aware of the needs of students. It is also important that they provide appropriate educational opportunities for children and youth. Trauma-sensitive schools prevent students from re-traumatizing by understanding the impact of trauma on the brain, supporting students' development in the classroom. The purpose of the purpose of trauma-sensitive school work, providing scope of work that can be done and what could happen in Turkey, to provide alternatives to school to work on trauma counselors.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SOYSAL, F. S. Ö. (2020). Travma Duyarlı Okullar: Tanımı, Amacı ve Kapsamı. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 3, 2284–2304. https://ajindex.com/articles/270134

Kaynakça (13)

  1. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5. Basım.) (s. 265,266). Washington, DC: American PsychiatricAssociation. Erişim adresi: https://www.psychiatry.org/psychiatrists/practice/dsm
  2. Allen, E. S. (2016). Childhood trauma: A comprehensive review of effects, assessments, and treatments (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Arizona State University. ABD. Birleşmiş Milletler Mülteci Yüksek Komiserliği (UNHCR). (2017). Erişim adresi: http://www.unhcr.org/tr/
  3. Bath, H. (2008). The three pillars of trauma-informed care. Reclaiming. Children and Youth, 17(3),17-21.
  4. Belsky, J. ve Fearon, R. (2002). Infant-mother attachment security, contextual risk and early development: A moderational analysis. Development and Psychopathology, 14(2), 293-310.
  5. Berg, J., Osher, D., Moroney, D. ve Yoder, N. (2017). The intersection of school climate and social and emotional development. (s, 29-31).
  6. Washington, D.C.: American Instututes for Resarch. Buse, N.A. ve Burker, E.J. (2013). Fostering resilience in consumers. Journal of Applied Rehabilitation Counseling, 44(3), 3-10.
  7. Center for Youth Wellness. (2014). An unhealthy dose of stress: The impact of adverse childhood experiences and toxic stress on childhood health and development. Erişim adresi: https://www.courts.ca.gov/documents/BTB25-PreConTrauma-04.pdf.
  8. Chu, A. T. ve Lieberman, A. F. (2010). Clinical implications of traumatic stress from birth to age five. Annual Review of Clinical Psychology, 6, 569–494.
  9. Cole, S. F., Eisner, A., Gregory, M. ve Ristuccia, J. M. (2017). A vision for a trauma-sensitive school. In optimizing learning outcomes (s. 166-179).
  10. New York, NY: Routledge. Craig, S. E. (2015). Trauma-Sensitive Schools: Learning Communities Transforming Children's Lives, K 5. (s. 13). NewYork, NY: Teachers College Press.
  11. Doppelt, B. (2015). Transformational resilience: How building human resilience to climate disruption can safeguard society and increase wellbeing. (s. 43-69).
  12. New York, NY: Routledge. Downey, J.C., Gudmunson, C.G., Pang, Y.C. ve Lee, K. (2017). Adverse childhood experiences affect health risk behaviors and chronic health of Iowans. Journal of Family Violence, 32, 557-564. doi:10.1007/s10896-017-9909-4.
  13. Drury, S. (2017). Thinking across generations: Unique contributions of maternal early life and prenatal stress to infant physiology. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 56(11),922-929. doi:10.1016/j.jaac.2017.09.001 Ford, J