Dergiler / Haseki Tıp Bülteni / 2017 / Cilt: 55 - Sayı: 3

Tekrarlayan İdrar Yolu Enfeksiyonunda Profilaktik lı Antibiyotik Kullanımının Çocuklarda Antibiyotik Direnç Gelişimine Etkisi

Effect of Prophylactic Antibiotic Use in the Development of Antibiotic Resistance in Children with Recurrent Urinary Tract Infections

Sayfa
221–228
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular:­Hastaların %43,3 erkek, %56,7 kızlardan oluşmaktaydı ve ortalama yaşları 42,7±44,2 ay (1 ay-16 yaş) idi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonlarında (İYE) antibiyotik proflaksisi günümüzde tartışmalı da olsa kullanılmaya devam edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Biz bu çalışmada, kendi kliniğimizde takip ettiğimiz tekrarlayan İYE'de kullanılan profilaksinin antibiyotik direnç gelişimine etkisinin olup olmadığını gözlemlemeyi amaçladık.Yöntemler: Bu çalışma Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatri Departmanı'nca takip edilen bir ay ile 16 yaş arası tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu olan hastalarda yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular:­Hastaların %43,3 erkek, %56,7 kızlardan oluşmaktaydı ve ortalama yaşları 42,7±44,2 ay (1 ay-16 yaş) idi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:100 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonlarında (İYE) antibiyotik proflaksisi günümüzde tartışmalı da olsa kullanılmaya devam edilmektedir. Biz bu çalışmada, kendi kliniğimizde takip ettiğimiz tekrarlayan İYE'de kullanılan profilaksinin antibiyotik direnç gelişimine etkisinin olup olmadığını gözlemlemeyi amaçladık.Yöntemler: Bu çalışma Bülent Ecevit Üniversitesi Tıp Fakültesi Pediatri Departmanı'nca takip edilen bir ay ile 16 yaş arası tekrarlayan idrar yolu enfeksiyonu olan hastalarda yapılmıştır. Hasta dosyaları retrospektif olarak taranarak antibiyotik proflaksisi alan 50 ve almayan 100 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların idrar tetkikleri, sonraki kültürlerindeki üremeleri ve bunların antibiyotik dirençleri gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular:­Hastaların %43,3 erkek, %56,7 kızlardan oluşmaktaydı ve ortalama yaşları 42,7±44,2 ay (1 ay-16 yaş) idi. Tüm kültürlerde en sık üreyen bakteri %58,4 ile Escherichia Coli (E. coli) idi. Profilaksi alan ve almayan gruplar arasında kültürde üreyen bakterilerin dağılımı açısından bir fark saptanmadı. Kızlardaki idrar kültürlerinde E. coli görülme oranı erkeklerden daha fazlaydı (p<0,001). Her iki grupta idrar kültürlerinde üreyen tüm bakterilerin antibiyotiklere direnci karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı fark görülmedi. Buna karşın profilaksi grubunda idrar kültüründe E. coli üreyenlerde amoksisilin/klavulanik asit, seftriakson ve piperasiline karşı artmış direnç saptandı. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Bu çalışmada da en sık antibiyotik direnci %71,9 ile ampisiline karşı gözlendi.Sonuç: Biz bu çalışmada E. coli dışındaki ajanlarda proflaksinin dirence çok katkısının olmadığını gözlemledik. Kendi hastanemizde özellikle proflaksi alan bir çocuk için ampirik tedavide direnç artışı saptanan antibiyotiklerin tercih edilmemesini önermekteyiz.

Abstract

Aim: Although prophylactic antibiotic treatment is still debatable, it is currently in use in recurrent urinary tract infections (UTIs). In the present study, we aimed to observe if prophylactic antibiotic use had any effect on the development of antibiotic resistance in patients with recurrent UTIs who we followed up in our clinic. Methods: The present study was performed on patients aged between one month and 16 years, who had recurrent UTIs, and were followed up by the Department of Pediatrics at Bülent Ecevit University Medical School. Patient files were retrospectively reviewed, and 50 patients who received antibiotic prophylaxis and 100 patients without prophylaxis were enrolled in the study. Urinary tests, subsequent urinary culture results, and antibiotic resistances were compared between the groups. Results: The mean age was 42.7±44.2 months. The most frequently cultured isolated bacterium was Escherichia coli (E. coli) (58.4%). No difference was determined in bacteria in cultures between prophylaxis receivers and non-receivers. Isolation rate of E. coli was higher in urinary cultures in females than in males (p<0.001). When antibiotic resistance of all urinary culture-isolated bacteria was compared between the two groups, there was no statistically significant difference. However, an increased resistance against amoxicillin/clavulanic acid, ceftriaxone, and piperacillin was determined in prophylaxis group in whom E. coli was grown. In this study, general antibiotic resistance was most frequently observed against ampicillin (71.9%). Conclusion: In the present study, we observed that prophylaxis did not contribute so much to resistance other than E. coli. We recommend not preferring antibiotics which have increased resistance in our institution especially in children receiving prophylaxis for empirical treatment.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARACI, M., KARAGÖZ, K., ÖRNEK, Z., YAŞAR, A., YÜCE, N., OKUMUŞ, Ö. (2017). Tekrarlayan İdrar Yolu Enfeksiyonunda Profilaktik lı Antibiyotik Kullanımının Çocuklarda Antibiyotik Direnç Gelişimine Etkisi. Haseki Tıp Bülteni, Cilt: 55 - Sayı: 3, 221–228. https://ajindex.com/articles/267824

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Hansson S, Jodal U. Urinary tract infection. In: Avner ED, Harmon WE, Niaudet P, editors. Pediatric Nephrology, Philadelphia: Lippincott Williams &Wilkins; 2004. p. 1007-27
  2. Subcommittee on Urinary Tract Infection, Steering Committee on Quality Improvement and Management, Roberts KB. Urinary tract infection: clinical practice guideline for the diagnosis and management of the initial UTI in febrile infants and children 2 to 24 months. Pediatrics 2011;128:595-610
  3. Yüksel S, Oztürk B, Kavaz A, et al. Antibiotic resistance of urinary tract pathogens and evaluation of empirical treatment in Turkish children with urinary tract infections. Int J Antimicrob Agents 2006;28:413-6
  4. Santen SA, Altieri MF. Pediatric urinary tract infections. Emerg Med Clin North Am 2001;19:675-90
  5. Mori R, Lakhanpaul M, Verrier-Jones K. Diagnosis and management of urinary tract infection in children: summary of NICE guidance. BMJ 2007;335:395-7
  6. Newman TB. The new American Academy of Pediatrics urinary tract infection guideline. Pediatrics 2011;128:572-5
  7. Yılmaz R, Karaaslan E, Özçetin M, Arslan B, Kılınç M, Kazancı NÖ. Agents of urinary tract infections in children and their antibiotic susceptibility. J Contemp Med 2012;2:17-21
  8. Akçay T, Taskın N, Akçay A, et al. Üriner sistem infeksiyonlarına tanısal yaklasım. İstanbul Tıp Derg 2004;1:27-30
  9. Aydemir C, Aydemir H, Polat R, Pişkin İE. Pediatrik yaş grubunda üriner sistem enfeksiyonuna sebep olan üropatojenlerin dağılımının ve antibiyobiyal dirençlerinin değerlendirilmesi. Klimik Derg 2008;21:118-21
  10. Keskinoğlu A, Mir S. The effect of recurrent urinary tract infections on somatic growth in children. Turk Arch Ped 2008;43:139-42
  11. No authors listed. Practice parameter: the diagnosis, treatment, and evaluation of the initial urinary tract infection in febrile infants and young children. American Academy of Pediatrics. Committee on Quality Improvement. Subcommittee on Urinary Tract Infection. Pediatrics 1999;103:843-52
  12. Alpay H, Göknel G, Bilgen N. Çocukluk çağı üriner sistem infeksiyonlarında etken mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları. ANKEM Derg 1995;9:118-23
  13. McLoughin TG Jr, Joseph MM. Antibiotic resistance patterns of uropathogens in pediatric emergency department patients. Acad Emerg Med 2003;10:347-51
  14. Karimian M, Kermani R, Khaleghi M, Kelishadi R, Ataei B, Mostafavi N. Antibiotic susceptibility patterns of isolates from children with urinary tract infection in Isfahan, Iran: