KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2012 / Cilt: 4 - Sayı: 7

Türkiye Selçuklularında Sosyal İlişkiler - The Social Relations with Turkey Public Non-Muslim Seljuks

Muhammet KEMALOĞLU
Sayfa
168–185
Yayın Tarihi
2013-01-24
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkiye Selçukluları ve beylikler döneminde halk, yaşadığı yerler ve yaşayış biçimleri bakımından şehirliler, köylüler ve konargöçerler olmak üzere üç gruba ayrılıyordu.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye Selçukluları’nın hakîm olduğu yerlerde halkın çoğunluğunu Türkler oluşturuyordu.
📊
Temel Bulgular & Veri:Rum, Ermeni ve Süryânîler ise azınlıkta idi.
💡
Sonuç & Katkı:Türkiye Selçukluları ve beylikler döneminde halk, yaşadığı yerler ve yaşayış biçimleri bakımından şehirliler, köylüler ve konargöçerler olmak üzere üç gruba ayrılıyordu.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türkiye Selçukluları · Rum · Ermeni

Özet

Türkiye Selçukluları’nın hakîm olduğu yerlerde halkın çoğunluğunu Türkler oluşturuyordu. Rum, Ermeni ve Süryânîler ise azınlıkta idi. Türkler’in Anadolu'da sağladıkları huzur ve güven ortamı ile tarım ve ticâret gelişmişti. Buna bağlı olarak üretim artmış ve nüfus çoğalmıştı. Türkiye Selçukluları ve beylikler döneminde halk, yaşadığı yerler ve yaşayış biçimleri bakımından şehirliler, köylüler ve konargöçerler olmak üzere üç gruba ayrılıyordu.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KEMALOĞLU, M. (2013). Türkiye Selçuklularında Sosyal İlişkiler - The Social Relations with Turkey Public Non-Muslim Seljuks. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 7, 168–185. https://ajindex.com/articles/266358

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (33)

  1. Aktaş, A. (1996). Anadolu Selçukluları Dönemi Hoşgörü Ortamında Müslüman-Gayr-i Müslim İlişkileri, Erdem, C. 8, Sayı: 23/II, Ankara, s. 423. Altıntaş, A. (1998). Türkiye Selçuklularında Sosyal ve İktisâdî Hayat, Malatya, (Basılmamış Doktora Tezi). Arnold, T. W. (1971). İntişâr-ı İslâm Tarihi, Ankara.
  2. Aşık Paşazade. (1970),
  3. Aşık Paşaoğlu Tarihi, Tevarih-i Al-i Osman, Haz:Nihal Atsız, İstanbul.
  4. Aykut, A. S. (2004). İbn Battûta Seyâhatnamesi, Yapı Kredi Yayınları,
  5. İstanbul.
  6. Babinger, F., Köprülü, F. (1996). Anadolu’da İslâmiyet, (trc. Ragıb Hulusi; haz. Mehmet Kanar), İstanbul:
  7. İnsan Yayınları.
  8. Baily, A. (2006).
  9. Bizans Tarihi, Cilt: II, (Çeviren: Haluk Şaman), İstanbul.
  10. Barkan, Ö. L. (1952). İstila Devirlerinin Kolonizatör Türk Dervişleri ve Zâviyeler, Vakıflar Dergisi, Sayı: II, s. 279-304,
  11. Ankara.
  12. Bayram, S., Karabacak, A. H. (1981). Sahip Ata Fahrüddîn Ali'nin Konya İmaret ve Sivas Gök Medrese Vakfiyeleri, Vakıflar Dergisi, Ankara.
  13. Bozkurt, G. (1992). “Osmanlı Devleti ve Gayrimüslimler”, Türklerde İnsani Değerler ve İnsan Hakları Osmanlı İmparatorluğu Dönemi, İstanbul.
  14. Cahen, C. (1979-1984), Osmanlılardan Önce Anadolu’da Türkler, İstanbul.
  15. Çetin, O. (1981). Selçuklu Müesseseleri ve Anadolu'da İslâmîyet’in Yayılışı, İstanbul.
  16. Demir, M. (2005). Sivas Şehri Türkiye Selçukluları ve Beylikleri Devrinde, Sakarya. Ebu'l Farac. (1950-1987).
  17. Abu'l-Farac Tarihi, Cilt: II, trc. Doğrul, Ö. Rıza, Ankara. Eflâkî. (1976).
  18. Şemseddin Ahmet, Menâkıbu'l-Ârifîn, çev. Tahsin Yazıcı, TTK, Ankara.
  19. Ergin, M. (1992). Orhun Âbideleri, İstanbul.
  20. Gordlevski, V. (1988). Anadolu Selçuklu Devleti, (trc. Azer Yaran), İstanbul:
  21. Onur Yayınları.
  22. Günay, Ü. (1996). Anadolu’nun Dînî Tarihinde Çoğulculuk ve Hoşgörü, Erdem, C. 8, Sayı: 22/I, Ankara, s. 197. Edhem, H. (1982). Kayseri Şehri, (haz. Kemal Göde), Ankara:
  23. KB Yayınları.
  24. İbn Battuta. (2005). İbn Battûta Seyahatnamesi, Rıhletü İbn Battuta Tuhfetü'n-Nuzzar Fi Garaibi'l-Emsar ve Acaibi'l Esfar, Ebu Abdullah Muhammed, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul. İbni Bibi, (Hüseyin b. Muhammed Ali El-Ca'ferî). (1956). El-Evâmirü’l-’Alâ’iyye fī’l-Umuri’l- ’Alâ’iyye, I. Tıpkı basım, nşr. A. S. Erzi. TTK Yay, Ankara.
  25. İbnü'l-Esir. (1987). el-Kâmil fi't-Târih Tercümesi, İslâm Tarihi, (Çevirenler: Ahmet Ağırakça, Abdulkerim Özaydın), İstanbul.
  26. İnan, A. (1998).
  27. Makaleler ve İncelemeler, C. I, Ankara.
  28. İnan, A. (1976).
  29. Eski Türk Dini Tarihi, Ankara.
  30. İnan, A. (1986).
  31. Tarihte ve Bugün Şamanizm, Ankara.
  32. Kafesoğlu, İ. (1980). Eski Türk Dinî, Ankara.
  33. Kafesoğlu, İ. (1