Dergiler / Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 16 - Sayı: 2

Avrupa Birliği Bölgesel Politikalarında Mali Araçların Rolü: Türkiye Açısından Bir Değerlendirme

Sayfa
91–110
Yayın Tarihi
2018-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öte yandan Türkiye’nin AB’den bölgesel politika bağlamında aldığı mali yardım tutarının ekonomisinin büyüklüğü dikkate alındığında sınırlı olduğu görülürken, bu durumun AB bölgesel politikalarına uyumun sınırlı düzeyde kalmasına yol açabilecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İkinci Dünya Savaşı sonrası Roma Antlaşmasıyla temelleri atılan Avrupa Topluluğu, kurulduğundan itibaren bölgesel gelişmişlik farklılıklarıyla karşı karşıya kalmış ve bu sorunun ortadan kaldırılması için ortak önlemler ve politikalar geliştirilmeye çalışılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu önlemler içerisinde en dikkat çekici olan üye devletlere sağlanan yapısal fonlar ve aday ülkelere yönelik geliştirilen katılım öncesi araçlar olmuştur. 1980’li yıllarla birlikte yaşanan genişleme hareketleriyle Topluluk içerisindeki bölgesel dengesizlikleri artarken söz konusu mali araçlarda reformların yapılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Öte yandan Türkiye’nin AB’den bölgesel politika bağlamında aldığı mali yardım tutarının ekonomisinin büyüklüğü dikkate alındığında sınırlı olduğu görülürken, bu durumun AB bölgesel politikalarına uyumun sınırlı düzeyde kalmasına yol açabilecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bölgesel kalkınma · AB Bölgesel Politikaları · Yapısal Fonlar

Özet

İkinci Dünya Savaşı sonrası Roma Antlaşmasıyla temelleri atılan Avrupa Topluluğu, kurulduğundan itibaren bölgesel gelişmişlik farklılıklarıyla karşı karşıya kalmış ve bu sorunun ortadan kaldırılması için ortak önlemler ve politikalar geliştirilmeye çalışılmıştır. Bu önlemler içerisinde en dikkat çekici olan üye devletlere sağlanan yapısal fonlar ve aday ülkelere yönelik geliştirilen katılım öncesi araçlar olmuştur. 1980’li yıllarla birlikte yaşanan genişleme hareketleriyle Topluluk içerisindeki bölgesel dengesizlikleri artarken söz konusu mali araçlarda reformların yapılması ihtiyacı ortaya çıkmıştır. Avrupa Birliği’ni (AB) kuran Maastricht Antlaşması ile tüm mali araçlar yapısal fon çatısı altında toplanmıştır. 1999 yılında Helsinki Zirvesi’nde Türkiye’ye aday ülke sıfatının verilmesiyle Türkiye’deki bölgesel kalkınma politikaları AB desteği ile yürütülmeye başlanmıştır. Öte yandan Türkiye’nin AB’den bölgesel politika bağlamında aldığı mali yardım tutarının ekonomisinin büyüklüğü dikkate alındığında sınırlı olduğu görülürken, bu durumun AB bölgesel politikalarına uyumun sınırlı düzeyde kalmasına yol açabilecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇOLAK, O., ERTUĞRUL, C. (2018). Avrupa Birliği Bölgesel Politikalarında Mali Araçların Rolü: Türkiye Açısından Bir Değerlendirme. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 2, 91–110. https://ajindex.com/articles/26603

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Armstrong, H. (2004) “Regional Policy” El-Agraa (ed.). The European Union and Policies London, Prentice Hall. Ataç, İ. (2006) “AB’den Türkiye’ye Milyarlarca Euro’luk Yardım Yolda”, Kriter: 45-51
  2. Bachtler, J. (1997) “Reforming the Structural Funds: Options for Change”, University of Strathclyde European Policies Research Centre: Regional and Industrial Research Paper Series, 26: 1-44.
  3. Bachtler, J. ve Michie, R. (1994) “Strengthening Economic and Social Cohesion? The Revision of the Structural Funds”, Regional Studies, 28: 789-796.
  4. Bachtler, J., Wishlade, F. ve Méndez, C. (2007) “New Budget, New Regulations, New Strategies: The 2006 Reform of EU Cohesion Policy”, University of Strathclyde European Policies Research Centre Working Paper, 63: 1-79.
  5. Begg, I. (1998) “Structural Fund Reform in the Light of Enlargement”, Sussex European Institute Working Paper, 25: 4-25.
  6. Bilici, N. (2005) “Türkiye-Avrupa Birliği İlişkileri: Genel Bilgiler, İktisadi-Mali Konular, Vergilendirme”, Ankara:
  7. Seçkin Kitabevi.
  8. Çeliktaş, İ. (2006). “2007-2013 Mali Perspektifi için Öngörülen Avrupa Birliği Katılım Öncesi Fonlarının Yapısı”, Sayıştay Dergisi, 63: 39-49.
  9. Çimen, A. (2012) “Avrupa Birliği (AB) Bölgesel Politikalarının Avrupalılaşması”, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12: 47-79.
  10. Dış Ticaret Müsteşarlığı (2002) “Avrupa Birliği ve Türkiye”, Ankara.
  11. Ergüder, C. (2004) “Avrupa Birliği bölgesel politikaları ve yapısal fonlar: Uyum sürecinde Türkiye için bir değerlendirme”, Doktora Tezi, Dumlupınar Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kütahya. European Commission. (1989) “Guide to the Reform of the Community’s Structural Funds”, Brussels. European Commission (2007) “Cohesion Policy 2007-2013: Commentaries and Official Texts. Brussels. Gençkol, M. (2003) “Avrupa Birliği Mali İşbirliği Politikaları ve Türkiye”, Uzmanlık Tezi, Devlet Planlama Teşkilatı, Ankara.
  13. Hough, J. and Presland, A. (2000) “European Structural Funds”, House of Commons Research Paper, 72: 1-28.
  14. Karabacak, H. (2004) “Avrupa Birliği Mali Yardımları ve Türkiye ile İşbirliği”, Maliye Dergisi, 146: 69-106.
  15. Karluk, R. (2003) “Avrupa Birliği ve Türkiye”, İstanbul:
  16. Beta Yayınevi.
  17. Mayhew, A. (2000) “Financial and Budgetary Implications of the Accession of Central and East European Countries to the European Union”, Sussex European Institute Working Paper, 33: 1-44.
  18. Polat, N. (2004) Avrupa Birliği-Türkiye Mali İşbirliği ve Sayıştay’ın Topluluk Kaynakları Üzerindeki Denetimi. Sayıştay Dergi