Dergiler / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 42 - Sayı: 1

DİN ÖĞRETİMİNDE DEĞERLER SORUNU

VALUE ISSUESIN RELIGIOUS EDUCATION

Sayfa
263–286
Yayın Tarihi
2009-05-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak böyle bir din öğretimi bireyin özgür ve eleştirel bir şekilde kendinin ve çevresindekilerin farkında olmasını sağlayarak, din ile ilgili bilgiyi yansıtabilir, geleneğin anlaşılmasına yardımcı olabilir, bireysel inançları, değerleri ve eylemleri yeniden yaratarak, sosyal ve genel dünyayı dönüştürme konularında katkıda bulunabilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Birey ve toplum hayatının hemen hemen her alanına yayılabilen değerler statik değildir, gelişim ve değişimden etkilenerek dönüşüme uğrayabilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çoğu zaman yüksek değerler zaman zaman da aracı değerler tarafından belirlenen, yaygın ve örgün eğitimin bir parçası olan din öğretimi de çeşitli açılardan modern çağın değişim ve dönüşümüne ayak uydurmak durumundadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak böyle bir din öğretimi bireyin özgür ve eleştirel bir şekilde kendinin ve çevresindekilerin farkında olmasını sağlayarak, din ile ilgili bilgiyi yansıtabilir, geleneğin anlaşılmasına yardımcı olabilir, bireysel inançları, değerleri ve eylemleri yeniden yaratarak, sosyal ve genel dünyayı dönüştürme konularında katkıda bulunabilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Religious education · values · transformation and change

Özet

Birey ve toplum hayatının hemen hemen her alanına yayılabilen değerler statik değildir, gelişim ve değişimden etkilenerek dönüşüme uğrayabilmektedir. Çoğu zaman yüksek değerler zaman zaman da aracı değerler tarafından belirlenen, yaygın ve örgün eğitimin bir parçası olan din öğretimi de çeşitli açılardan modern çağın değişim ve dönüşümüne ayak uydurmak durumundadır. Çünkü toplumun sosyalizasyon aracılığı ile varlığını devam ettirme ve çevresindeki değişikliklere uyum sağlama çaba ve sürecinde din öğretimi aktif bir rol üstlenir. Bu nedenle din öğretimine ülkemizde önem verilmeli ve bu alanın diğer insan bilimleriyle işbirliği içinde olmasına dikkat edilmelidir. Diğer insan bilimlerinin verilerinden yararlanan din öğretimi yaşamı, yaşamsal değerleri ve beklentileri hesaba katarak kendini sürekli yenilemelidir. Çünkü din insan içindir, bu da dinin ve onun öğretiminin bilimsel, teknik, sosyal, vs. gelişme ve değişmelerin ışığında iş görmesini gerektirmektedir. Ancak böyle bir din öğretimi bireyin özgür ve eleştirel bir şekilde kendinin ve çevresindekilerin farkında olmasını sağlayarak, din ile ilgili bilgiyi yansıtabilir, geleneğin anlaşılmasına yardımcı olabilir, bireysel inançları, değerleri ve eylemleri yeniden yaratarak, sosyal ve genel dünyayı dönüştürme konularında katkıda bulunabilir.

Abstract

The valuations that have a potential to diffuse almost in every area of individual and social life are not static but rather may be transformed due to development and change. The religious education as a part of formal and public education and often determined by high values and occasionally by mediator values should keep abreast of the change and transformation of modern era from different aspects, because religious education has an active role in the adaptation process of a community to the changes in its environment via socialization. Therefore more importance should be given to religious education and it should be in cooperation with other human sciences. Religious education that should serve under the light of experimental data should constantly renew itself by considering life, life values and expectancies. Thus, such a religious education is able to provide awareness to an individual freedom and critical point of view, reflect religious information, help in understanding traditions, re-create people and activities and make contributions to transformation of the social and general world.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EV, H. Â. (2009). DİN ÖĞRETİMİNDE DEĞERLER SORUNU. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 42 - Sayı: 1, 263–286. https://ajindex.com/articles/264729

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Âşık Ev, H. (2007). “İbn Haldun’un Eğitim Görüşü.” Yayımlanmamış doktora tezi,, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  2. Atay, H. (1983).
  3. Osmanlılarda Yüksek Din Eğitimi, İstanbul:
  4. Dergah Yayınları.
  5. Ayhan, H. (1998). “İslâmiyet’in Eğitime Getirdiği Değerler”, Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, Sayı 5. Bilgin, B. (2001).
  6. Eğitim Bilimi Ve Din Eğitimi, Ankara,
  7. Gün Yayıncılık. Dewey, J. (1996). Demokrasi Ve Eğitim Eğitim Felsefesine Giriş, (Çev, Tahsin Yılmaz), İzmir:
  8. Ege Üniversitesi Basımevi. Gardner, P. (2004). “Hand on religous upbringing”, Journal of Philosophy of Edecation, 38, (1), 120-127,
  9. Blackwell Publishing. Hull, J. M. (2003) “Demokratik Çoğulcu Toplumlarda Din Eğitimi Üzerine Genel Değerlendirmeler”, (Çev. Didem Namsan), Din Öğretiminde Yeni Yöntem Arayışları Uluslar Arası Sempozyum Bildiri ve Tartışmalar 28-30 Mart 2001-İstanbul, Ankara:
  10. Milli Eğitim Basımevi. Iheoma, E. O. (1997). The Philosophy Of Religious Education, Enugu, Nigeria: Fourth Dimension Publishers.
  11. Kale, N. (1-3Eylül 1999). Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretimi (Ders Kitaplarının Söylemsel ve İçeriksel Analizi), VIII.Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresine sunulmuş bildiri, Karadeniz Teknik Üniversitesi.
  12. Kaya, M. (1999), “Osmanlı Medreselerinde Felsefe-Kelâm Münasebetleri”, İslam Düşüncesinde Yeni Arayışlar II, İstanbul:
  13. Rağbet Yayınları.
  14. Kirste, R. (2003). “Almanya’da Dini Çoğulculuk ve Okullarda Dinler Arası Öğretim Önerileri”, (Çev. Şerif Özdamar), Din Öğretiminde Yeni Yöntem Arayışları Uluslar Arası Sempozyum Bildiri ve Tartışmalar 28- 30 Mart 2001-İstanbul, Ankara:
  15. Milli Eğitim Basımevi. Mengüşoğlu, T. (1968). Felsefeye Giriş, (3. Baskı), İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları. Orta Öğretim Din Kültürü Ve Ahlâk Bilgisi Dersi Öğretim programı (9, 10, 11 ve 12.Sınıflar), (2005),
  16. Milli Eğitim Bakanlığı. Özcan, H. (2007). “Modern Çağda Dinin Birey ve Toplum İçin Anlamı”, Akademik Araştırmalar Dergisi, Yıl 9, Sayı 32, İstanbul.
  17. Parladır, S. (1984). “İslam’da Örgün Din Eğitimi.” Yayımlanmamış doktora tezi,, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  18. Schipani, D. S. (Tarih yok). Religous Education Encounters Liberation Theology, Birmingham, Alabama: Religous Education Pres. Selçuk, M. (!997). “Din Öğretiminin Kuramsal Temelleri (Zihin Gelişimi Açısından Bir Deneme)”, Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 4, 151-156.
  19. Selçuk, M. (7-9 Nisan 2005).
  20. Din Öğretiminde Yeni Açılımlar, Ülkemizde Laik Eğitim Sisteminde Sosyal Bilim Olarak Din Ö