Dergiler / Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 45 - Sayı: 45

Hadislerin Sıhhat Açısından Taksimi ve Hasen Hadis Istılâhının Ortaya Çıkışı

-

Sayfa
67–110
Yayın Tarihi
2014-06-03
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

In this article, we will try totrace the concepts of sahih, hasan and da’if hadiths and when these concepts occur; when began tobe used widely; evaluate opinions about the trio concept hadith scholars put forward.Keywords: Hadith, Sunnah, Authentic, Hasan, Weak

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz: Sıhhat bakımından hadîsler hicri üçüncü yüzyıla kadar sahîh ve zayıf olarak iki kısımda mütaalaedilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu ikili tasimat, farklı şekillerde ifade edilse de hadîs usûlcülerinin üzerinde ittifak ettiğibir meseledir.
💡
Sonuç & Katkı:In this article, we will try totrace the concepts of sahih, hasan and da’if hadiths and when these concepts occur; when began tobe used widely; evaluate opinions about the trio concept hadith scholars put forward.Keywords: Hadith, Sunnah, Authentic, Hasan, Weak
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · Sünnet · Sahîh

Özet

Öz: Sıhhat bakımından hadîsler hicri üçüncü yüzyıla kadar sahîh ve zayıf olarak iki kısımda mütaalaedilmiştir. Bu ikili tasimat, farklı şekillerde ifade edilse de hadîs usûlcülerinin üzerinde ittifak ettiğibir meseledir. Daha sonra hasen hadîs kavramı ortaya çıkıp yayılma sürecine girince hadîsler sıhhatbakımından artık sahîh, hasen ve zayıf şeklinde üçlü taksimatta değerlendirilmiştir. Hasen hadîskavramının doğuşu ve muhaddislerin gündemine girmesi üçlü taksimatın başlangıcı ile doğrudanorantılıdır. Hadîs âlimleri üçlü taksimatın ne zaman kullanılmaya başladığı ile ilgili muhtelif görüşlerileri sürmüşlerdir. Bu makalede sahîh, hasen ve zayıf kavramlarının izini sürerek bu kavramlarınne zaman ortaya çıktığı, yaygın olarak kullanılmaya başlandığı ve hadîs âlimlerince ileri sürülenüçlü taksimatın tarihleri ile ilgili görüşleri değerlendirmeye çalışacağız.Anahtar Kelimeler: Hadis, Sünnet, Sahîh, Hasen, ZayıfThe Dıvısıon Of Hadıths In The Terms Of Authentıc And The Emergence Of TechnıcalTerms Of Hasan (Good) HadıthsAbstract: Hadiths in terms of authentic were scrutinized in two parts as sahih (authentic) and da’if(weak) until the third century of hijri. Although expressed in different ways, this dual classificationis the issue of alliance by hadith experts. Afterwards, upon the come out and spread of the conceptof hasan (good) hadith, hadiths in terms of health were assessed into three categories: sahih, hasanand da’if. The birth of hasan hadith and its being into the agenda of the hadith scholar is directlyproportional to the beginning of triple conceptualization of it. Hadith scholars have suggested variousopinions about when it began to be used on a triple temperament. In this article, we will try totrace the concepts of sahih, hasan and da’if hadiths and when these concepts occur; when began tobe used widely; evaluate opinions about the trio concept hadith scholars put forward.Keywords: Hadith, Sunnah, Authentic, Hasan, Weak

Abstract

Hadiths in terms of authentic were scrutinized in two parts as sahih (authentic) and da’if (weak) until the third century of hijri. Although expressed in different ways, this dual classification is the issue of alliance by hadith experts. Afterwards, upon the come out and spread of the concept of hasan (good) hadith, hadiths in terms of health were assessed into three categories: sahih, hasan and da’if. The birth of hasan hadith and its being into the agenda of the hadith scholar is directly proportional to the beginning of triple conceptualization of it. Hadith scholars have suggested various opinions about when it began to be used on a triple temperament. In this article, we will try to trace the concepts of sahih, hasan and da’if hadiths and when these concepts occur; when began to be used widely; evaluate opinions about the trio concept hadith scholars put forward.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZDEMİR, V. (2014). Hadislerin Sıhhat Açısından Taksimi ve Hasen Hadis Istılâhının Ortaya Çıkışı. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 45 - Sayı: 45, 67–110. https://ajindex.com/articles/259351

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Ahmed b. Hanbel, Kitâbu’l-ilel ve ma’rifeti’r-ricâl, (thk. Vasiyullah b. Muhammed Abbâs), I-IV, Dâru’l-Hânî, Riyâd, 1408/1988. --------, Müsned, I-VI, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1992/1413. --------, Müsned, (thk. Şuayb el-Arnaût, Âdil Mürşit), I-L, Müessesetü’r-Risâle, Beyrût, 1416/1995.
  2. Ahmed Naim, Babanzâde, Hadîs Usûlü ve Hadîs Istılâhları, (Yay. haz. Hasan Karayiğit), Düşün Yayıncılık, İstanbul, 2010. Ali b. el-Medînî, el-İlel ve ma’rifetü’r-ricâl (Rivâyetü İbni’l-Berrâ), (thk. Muhammed b. Ali el-Ezherî), el-Fârûku’l-Hadîse li’t-Tibâeti ve’n-Neşr, 1427/2006.
  3. Aşıkkutlu, Emin, Hadîste Ricâl Tenkîdi (Cerh ve Ta’dîl İlmi), İFAV, İstanbul, 1997. Azîmâbâdî, Ebû Tâlib Muhammed Şemsu’l-Hak, ‘Avnu’l-ma’bûd şerhu Süneni Ebû Dâvud, I-XIV, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, Beyrût, 1415. Beşir Ali Ömer, Menhecü’l-imam Ahmed fî i’leli’l-ehâdîs, Vakfü’s-Selam el-Hayri, I-II, Riyad 2005/1425. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Huseyn b. Ali, Ma’rifetü’s-sünen ve’l-âsâr, I-XV, (thk. Abdulmut’î Emîn Kal’acî,), Dâru’l-Vâî, Haleb, 1991. --------, es-Sünenü’l-kübrâ, (thk. Muhammed Abdulkâdir Ata’), I-X, Mektebetu Dari’l-Bâz, Mekke, 1414/1994. Bezzâr, Ebû Bekr Ahmed b. Amr b. Abdilhâlik, Müsnedü Bezzâr, (thk. Mahfûzurrahmân Zeynullah), I-XV, Mektebetü’l-Ulûm ve’l-Hikem, Medîne, 1409/1988. Buhârî, Muhammed b. İsmaîl, Kitâbu’d-du’afâ, Mektebetü İbn Abbas, y.y., 1426/2005. --------, Kitâbu’t-târîhi’l-kebîr, (thk. Mustafa Abdulkâdir Ata), I-IX, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, Beyrût, 1429/2008. --------, Sahîh, (thk. Mustafa Dîb el-Buğâ), Dâru’l-Ulûmi’l-İnsâniyye, Dımeşk, 1413/1993.
  4. Çakan, İsmail Lütfi, Ana Hatlarıyla Hadîs Bilgisi-Tarihi-Dindeki Yeri ve Okuma-Okutma Yöntemi, Ensar Neşriyat, İstanbul, 2012. Dârekutnî, Ali b. Ömer, Sünen, (thk. Abdulğanî Mestû), I-IV, el-Mektebetü’l-Asriyye, Beyrût, 1429/2008. Dârimî, Muhammed b. Abdirrahmân, Sünen, I-II, Çağrı Yayınları, 1992/1413. Derîs, Hâlid b. Mansûr, el-Hadîsu’l-hasen li-zâtihi ve li-ğayrihi dirâse istikrâiyye nakdiyye, I-V, Dâru Edvâi’s-Selef, Riyâd, 1426/2005. Ebû Dâvud, Süleymân b. el-Eşâs, Sünen, I-IV, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1992/1413. Ebû Ğudde, Abdu’l-Fettah, “Sünnet İfadesinin Dini Anlamı ve Dârekutnî’nin Sünen’inin Konumu”, (çev: Enbiya Yıldırım, Mesut Duman), Usûl: İslâm Araştırmaları Dergisi, 2006, sayı: 5, s. 77-108. --------, “Sünnet Kavramının Hukukî Anlamı ve Dârekutnî’nin Sünen’i Üzerine Bir İnceleme”, (çev. Harun Reşit Demirel), Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 2005, Cilt: V, Sayı: 1, s. 305-331. Ebnâsî, İbrahîm b. Mûs