Dergiler / Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 45 - Sayı: 45

The Basis and Effects of the Division Between Private and Public Law in Classical Islamic Law

-

Sayfa
51–66
Yayın Tarihi
2014-05-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca fıkhın özel hukuka çokdaha geniş bir yer ve zaman ayırdığını, fıkhın ana teorilerini hep özel hukuk alanında geliştirdiğinisöyleyebiliriz.Anahtar Kelimeler: Kamu hukuku, özel hukuk, Allah hakları, kul hakları, örfi hukuk, yasa, CengizYasası, siyasa.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Batı hukuk kültüründe kendisine yaygın olarak atıf yapılan Kamu Hukuku ve Özel Hukukayrımı, hukuku iki farklı alana ayırmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kul hakkı belirli fertlerin inhisar ve ihtisasları altındaki hakları,temel olarak da medeni hukuk terimiyle paralel olan “muamelat” alanındaki yetkileri ve kısasgibi bazı ceza konularını kapsar.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca fıkhın özel hukuka çokdaha geniş bir yer ve zaman ayırdığını, fıkhın ana teorilerini hep özel hukuk alanında geliştirdiğinisöyleyebiliriz.Anahtar Kelimeler: Kamu hukuku, özel hukuk, Allah hakları, kul hakları, örfi hukuk, yasa, CengizYasası, siyasa.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kamu hukuku · özel hukuk · Allah hakları

Özet

Batı hukuk kültüründe kendisine yaygın olarak atıf yapılan Kamu Hukuku ve Özel Hukukayrımı, hukuku iki farklı alana ayırmaktadır. Özellikle Hanefi doktrini tarafından geliştirilen Kulhakkı - Allah hakkı ayırımının İslam hukukunda benzer bir fonksiyonu olduğunu ve bu ayrımaparalel görülebileceğini söyleyebiliriz. Kul hakkı belirli fertlerin inhisar ve ihtisasları altındaki hakları,temel olarak da medeni hukuk terimiyle paralel olan “muamelat” alanındaki yetkileri ve kısasgibi bazı ceza konularını kapsar. Allah hakkı ise belirli kişilerin inhisarı ve ihtisası altında olmayıpkamunun tamamını ilgilendiren, onların yararını içeren haklardır. Özellikle had cezaları ve diğerkamusal hususlar ise Allah hakkı alanına girmektedir. İslam hukukçuları fıkhın bu iki alanını bazıtemel kriterler bakımından birbirinden ayırmışlardır. Kul hakkı/Özel hukuk alanının, kulların inhisarve ihtisasını belirten en önemli terim olan, “milk” kavramı etrafında şekillendiğini ve nikahve kısastaki hakların da bu terim etrafında açıklandığını görürüz. Ayrıca fıkhın özel hukuka çokdaha geniş bir yer ve zaman ayırdığını, fıkhın ana teorilerini hep özel hukuk alanında geliştirdiğinisöyleyebiliriz.Anahtar Kelimeler: Kamu hukuku, özel hukuk, Allah hakları, kul hakları, örfi hukuk, yasa, CengizYasası, siyasa.

Abstract

The distinction between public law and private law is commonly referred to in Western legal culture and is considered as the basis of the classification of law. When we study whether such a distinction exists in Islamic law, we discover that it particularly resembles the distinction of the rights (claims) of God and the rights of man in Hanafi legal doctrine. The rights of man encapsulate some benefits which are under his exclusive authority. They are related to civil law (muʿamalāt) and some aspects of penal law, such as the right of retaliation (qisās). On the other hand, the rights of God, which resemble public law, are the rights not related exclusively to any one person but to the benefit of all humanity. By means of this distinction between the rights of man and rights of God, Islamic law is divided into two separate areas similar to the division between (Western) Public and Private law. Yet these two branches of law differ from one another in certain aspects. We observe that the area of rights of man (private law) is shaped around the concept of “milk” which is the most significant term indicating exclusivity on a property. The rights in marriage and retaliation (qisās) are also explained under the light of this term. Moreover, we can say that fiqh gives a more extensive place and time to private law, and that the main theories of fiqh are always developed in the field of private law.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HACAK, H. (2014). The Basis and Effects of the Division Between Private and Public Law in Classical Islamic Law. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 45 - Sayı: 45, 51–66. https://ajindex.com/articles/259350

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. al Bahūtī (2000/1421 A), Deqāiqu uliʾn-nuhā, vol. VI (Beirut: Muassasa al-Risala Nashirun). al-Fīruzābādî (1987), al-Qāmus al-Muhīt (Beirut). al-Laknavî (1986), Kamar al-Akmār, vol. 2 (Istanbul: İhsan Kitabevi). al-Maqrīzī, A. (1854), al-Hitat or al-Mawaʿiz waʾl-iʿtibār bi dhikr al-khitat waʾl-āthār, reprint, vol. 2, (Cairo: Bulaq). al-Rahyabānī (1961), Metālibü uliʾn-nuhā, vol.6 (Damascus) al-Sanhūrī (1998), Masādiru’l-haqq, vol. 1 (Beirut: Manshurat al-Halabī al-Huqūqiyya). al-Sarakhsi (1983), al-Mabsūt, vol. 9 (İstanbul, Çağrı Yayınları). al-Shatibī (1975), al-Muvāfakāt fi usul al-Sharī’a, vol. 2 (Cairo: Abdullah Diraz). al-Zabīdī, A.(1965), Tāc al-Arūs min gawāhir al-qāmūs, vol. 17 (Kuwait: Matbaʿatu Hukūmet). al-Zarkashi, B. (1982), al-Mansūr fiʾl-Kavāid, reprint, vol. 2 (Kuwait: Wazārat al-Awqāf). Ali Haydar Efendi, (1330), Durar al-hukkām şerhu Majallati’l-ahkām, vol.4 (Istanbul: Matbaa-i Tevsi’i Tıbaât). Ammann, L. (2006), ‘Private and Public in Muslim Civilization’, in Göle, N. and Ammann, L. (eds.), Islam in Public (Istanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları), 77-125.
  2. Durhan, I. (1999), ‘Osmanlı Hukukunun Yapısı Üzerine Bir Etüd’, in Atatürk Üniversitesi Erzurum Hukuk Fakültesi Dergisi, 3:1, (215-232).
  3. Emon, A.M. (2006), ‘Huqūq Allāh and Huqūq al-ʿIbād: A Legal Heuristic for a Natural Rights Regime’, in Islamic Law and Society, 13:3, 325-391.
  4. Hacak, H. (2005 A), ‘Milk’, in Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, vol. 30 (Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı), 62-64.
  5. Hacak, H. (2006 B), ‘Mülkiyet’, in Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, vol. 31 (Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı), 543-548.
  6. Hoexter, M. (1995), ‘Huqūq Allah and Huqūq al-Ibād as Reflected in the Waqf Institution’, in Jerusalem Studies in Arabic and Islam, 19, 133-156. Ibn Abidīn (1985), Radd al-Muhtār alaʿdurr al-muhtār, vol. 4 (Istanbul, Kahraman Yayınevi). Ibn al-Amīr (1316), al-Taqrīr waʿl-tahbīr, vol. 2 (Cairo: Bulak). Ibn al-Nücaym (1936), Fathu’l-gaffār, vol. 3 (Cairo: al-Bābī al-Halabī). Ibn Khamzah al-Fanārī, M. (1289/1872), Fusūl al-Badaʿi, vol.1 (Istanbul: Matbaʿat Shaykh Yahya Afandi). İmre, Z. (1976), Medeni Hukuka Giriş (Istanbul: Istanbul Üniversitesi Yayınevi). İnalcık, H. (1978), ‘Suleiman the Lawgiver and Ottoman Law’, in İnalcik, H. (ed.), The Ottoman Empire: Conquest, Organization and Economy, Collected Studies (London: Variorum Reprints), 105-138.
  7. İnalcık, H. (2007), ‘Osmanlı Hukukuna Giriş, Örfî-Sultânî Hukuk ve Fatih’in Kanûnları’, in Arı, B. and Aslantaş, S. (eds.),