KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 52 - Sayı: 52

İbn Ebî Hayseme’nin (ö. 279/892) Cerh-Ta‘dîl İlmindeki Yeri ve Önemi

The Role of Ibn Abī Khaythama (d. 279/892) in the Criticism of Hadith Transmitters

Mustafa Macit KARAGÖZOĞLU
Sayfa
1–26
Yayın Tarihi
2017-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Maîn, et-Târîhu’l-kebîr, Ma‘rifetü’l-ihve ve’l-ahavât

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz: İbn Ebî Hayseme Hadis ve İslâm Tarihi disiplinlerinin gelişiminde rol oynamış âlimlerdenbiridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Her iki ilim dalını ilgilendiren mühim eseri et-Târîhu’l-kebîr’in günümüzeancak küçük bir kısmı ulaşabilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Maîn, et-Târîhu’l-kebîr, Ma‘rifetü’l-ihve ve’l-ahavât
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis Tenkidi · İsnad · Yahya b. Maîn

Özet

Öz: İbn Ebî Hayseme Hadis ve İslâm Tarihi disiplinlerinin gelişiminde rol oynamış âlimlerdenbiridir. Her iki ilim dalını ilgilendiren mühim eseri et-Târîhu’l-kebîr’in günümüzeancak küçük bir kısmı ulaşabilmiştir. İbn Ebî Hayseme râvilerin kimlikleri, vefattarihleri, kardeşleri, hocaları ve talebeleri gibi konulardaki zengin birikimini eserindeyansıtmış ve sonraki ricâl literatüründe ona sıkça atıf yapılmıştır. Babası Ebû Hayseme,Yahya b. Maîn ve Ahmed b. Hanbel gibi önde gelen hadis münekkitlerinin yanında yetişenİbn Ebî Hayseme, adı geçenler başta olmak üzere kendinden önceki münekkitlerincerh-ta‘dîle dair görüşlerinin intikalinde mühim rol oynamıştır. Hocalarının derslerinidikkatle takip ederek çok sayıda râviyi ve hadisi onların gündemine getiren İbnEbî Hayseme, müstakil olarak çok az râvinin cerh ve ta‘dîli hakkında görüş belirtmiştir.Anahtar Kelimeler: Hadis Tenkidi, İsnad, Yahya b. Maîn, et-Târîhu’l-kebîr, Ma‘rifetü’l-ihve ve’l-ahavât

Abstract

Abstract: Ibn Abī Khaythama is one of the scholars who contributed to the developmentof both hadith and Islamic historiography. His most important work al-Tārīkh al-Kabīr has only partially survived today. Ibn Abī Khaythama manifested his expertise onhadith transmitters by providing detailed information about their identification, yearsof death, relatives and intellectual surroundings, and was therefore quoted frequentlyby later authors. Having received education from prominent hadith critics, includinghis father Abū Khaythama, Yaḥyā b. Ma‘īn, and Aḥmad b. Ḥanbal, Ibn Abī Khaythamaplayed a significant role in the transmission of their critical opinions. Though he regularlyparticipated in hadith circles and raised questions to his teachers about transmittersand their hadiths, he rarely expressed his individual opinion regarding the impugnmentand certification of the transmitters.Keywords: Hadith Criticism, Isnād, Yaḥyā b. Ma‘īn, al-Tārīkh al-Kabīr, Brothers andSisters among Transmitters

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAGÖZOĞLU, M. M. (2017). İbn Ebî Hayseme’nin (ö. 279/892) Cerh-Ta‘dîl İlmindeki Yeri ve Önemi. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 52 - Sayı: 52, 1–26. https://ajindex.com/articles/259035

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Kaynaklar Ahatlı, Erdinç, Yahya b. Maîn ve Cerh-Ta‘dildeki Metodu (yüksek lisans tezi, 1992), Bursa Uludağ Üniversitesi SBE. Ali b. el-Medînî-Ebû Davud es-Sicistânî, er-Ruvât mine’l-ihve ve’l-ahavât (nşr. Bâsim Faysal el-Cevâbire), Riyad: Dâru’r-Râye, 1408/1988. Arnaût-Ma‘rûf: Şuayb el-Arnaût-Beşşâr Avvâd Ma‘rûf, Tahrîru Takrîbi’t-Tehzîb, I-IV, Beyrut: Müessesetü’r- Risâle, 1417/1997. Âşıkkutlu, Emin, Fesevî ve Ricâl İlmindeki Yeri, İstanbul: İFAV, 2007.
  2. Aydınlı, Abdullah, “İbn Ebû Hayseme”, DİA, XIX, 434. el-Bâcî, Ebü’l-Velîd Süleyman b. Halef, Kitâbü’t-Ta‘dîl ve’t-tecrîh li-men harrece lehü’l-Buhârî fi’l-Câmii’ssahîh (nşr. Tahir Salih Hüseyin), I-III, Tunus: Dâru’l-Garbi’l-İslâmî, 1431/2010, 2. Baskı. el-Bağdâdî, Hatîb, Ebû Bekir Ahmed b. Ali, Târîhu medîneti’s-selâm (nşr. Beşşâr Avvâd Ma‘rûf), I-XVII, Beyrut: Dâru’l-Garbi’l-İslâmî, 1422/2001. ed-Dûrî, Abdülazîz, Neş’etü ilmi’t-tarih inde’l-Arab, Beyrut: Merkezü Dirâsâti’l-Vahdeti’l-Arabiyye, 1428/2007, 2. Baskı.
  3. Fayda, Mustafa, “İbn Sa‘d”, DİA, XX, 294-297.
  4. Gökçe, Aziz, İbn Ebî Hayseme’de Sahabe Bilgisi (yüksek lisans tezi, 2011),
  5. Sakarya Üniversitesi SBE. Görmez, Mehmet, “Kâsım b. Asbağ”, DİA, XXIV, 540-541. Halîfe b. Hayyât, Ebû Amr el-Basrî, Kitâbü’t-Tabakât (nşr. Süheyl Zekkâr), I-II, Dımaşk: Vizâretü’s-Sekâfe ve’s-Siyâha, 1966. el-Halîlî, Ebû Ya‘lâ Halîl b. Abdullah, Kitâbü’l-İrşâd fî ma‘rifeti ulemâi’l-hadîs (nşr. Muhammed Saîd b. Ömer İdris), I-III, Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 1409/1989.
  6. Işık, Mustafa, Yahya bin Maîn’in Hayatı ve Hadis İlmindeki Yeri (yüksek lisans tezi, 1991), Erciyes Üniversitesi SBE. İbn Adî, Ebû Ahmed Abdullah b. Adî el-Cürcânî, el-Kâmil fî duafâi’r-ricâl (nşr. Mâzin es-Sirsâvî), I-X, Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 1434/2013. İbn Asâkir, Ebü’l-Kâsım Ali b. el-Hasan, Târîhu medîneti Dımaşk (nşr. Ömer b. Garâme), I-LXXX, Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1415/1995. İbn Ebî Hâtim, Ebû Muhammed Abdurrahman b. Ebû Hâtim er-Râzî, Kitâbü’l-Cerh ve’t-ta‘dîl, I-IX, Haydarabad: Dâiretü’l-Maârifi’l-Osmâniyye’den ofset, 1371/1952. İbn Ebî Hayseme, Ebû Bekir Ahmed b. Züheyr b. Harb, et-Târîhu’l-kebîr: Târîhu İbn Ebî Hayseme (nşr. Salâh b. Fethî Helel), I-IV, Kahire: el-Fârûku’l-Hadîse, 1429/2008, 2. Baskı. ------, Târîhu İbn Ebî Hayseme: Kıt‘atün mine’l-kûfiyyîn (nşr. Muhammed b. Abdullah es-Süreyyi‘), Riyad: Dâru’l-Âsıme, 1435/2014. İbn Ebî Ya‘lâ, Ebü’l-Hüseyin Muhammed el-Ferrâ, Tabakâtü’l-Hanâbile (nşr. Abdurrahman b. Süleyman el- Useymîn), I-III, Riyad: el-Emânetü’l-Âmme li’l-İhtifâl, 1419/1999. İbn Hacer,