KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Türkiye Florasından Toplanmış Festuca L. Genotiplerinde Morfolojik-Agronomik Varyasyon

Medine ÇOPUR DOĞRUSÖZ
Ahmet TAMKOÇ
Sayfa
261–267
Yayın Tarihi
2019-12-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu durum, Festuca cinsi üzerinde üreme ve seleksiyon çalışmalarında büyük avantaj sağlayabilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Türkiye florasından toplanmış beş Festuca türüne ait toplam 497 genotipte morfolojik ve agronomik özelliklerin varyasyonu değerlendirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Toplanan tohumlar ve köklü bitkiler, serada saksılara ekildi ve daha sonra fidanları, Konya'da 2015 yılında 0.5m x 0.5m boşluklarla tarıma aktarıldı.
💡
Sonuç & Katkı:Bu durum, Festuca cinsi üzerinde üreme ve seleksiyon çalışmalarında büyük avantaj sağlayabilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2015 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Festuca · varyasyon · bitki boyu

Özet

Öz Türkiye florasından toplanmış beş Festuca türüne ait toplam 497 genotipte morfolojik ve agronomik özelliklerin varyasyonu değerlendirilmiştir. Toplanan tohumlar ve köklü bitkiler, serada saksılara ekildi ve daha sonra fidanları, Konya'da 2015 yılında 0.5m x 0.5m boşluklarla tarıma aktarıldı. Festuca taksonunun morfo-agronomik gözlemleri 2016 yılında aşağıdaki özelliklere göre yapılmıştır: çim kalitesi, renk, yaprak dokusu, yoğunluk, sonbahar büyüme şekli, bitki boyu (cm), yaprak genişliği (mm), yaprak boyu (cm), salkım boyu (cm), son boğum uzunluğu (cm), bitki başına tohum verimi ve 1000 tohum ağırlığı. Sonuçlara göre, F. arundinacea en yüksek çim kalitesine (6.90), renk (5.75), yaprak dokusuna (3.03), yaprak genişliğine (2.79 mm) sahip olmuştur. En ince yaprak dokusu F. ovina' da tespit edilirken, en kısa bitki boyu F. valesiaca' da ve F. pratensis'te en düşük tohum verimi saptanırken, incelenen parametrelerin çoğu Festuca L. 'daki tür içi ve türler arası çeşitliliğin yüksek olduğunu vurgulayan yüksek CV göstermiştir. Bu durum, Festuca cinsi üzerinde üreme ve seleksiyon çalışmalarında büyük avantaj sağlayabilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOĞRUSÖZ, M. Ç., TAMKOÇ, A. (2019). Türkiye Florasından Toplanmış Festuca L. Genotiplerinde Morfolojik-Agronomik Varyasyon. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 261–267. https://ajindex.com/articles/251398

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Clayton, W.D. & Renvoize, S.A. (1986). Genera Graminum: Grasses of the world. In: Cope TA (ed) Kew Bulletin Additional Series 13, Royal Botanic Gardens, Kew, London, pp 1–389
  2. Watson, L. & Dallwitz, M.J. (1992). The Grass Genera of the World. CAB International, Wallingford, UK
  3. Guner, A. (2012). Turkey List of plants, vascular plants. ANG vakfı. S 74-79
  4. Ianniello, D. (2011). Information for Growing a nice, green Richmond lawn. http://www.omlawncare.com/careguide.html. 24 February 2011
  5. Namaganda, M., Lye, K.A., Friebe, B. & Heun, M. (2006). AFLP-based differentiation of tropical African Festuca species compared to the European Festuca complex. Theor Appl Genet 113:1529- 1538
  6. Schardl, C.L. & Leuchtmann, L. (2005). The fungal community: its organization and role in the ecosystem. In: Dighton J, Jr JFW, Oudemans P (eds) The Epichloë endophytes of grasses and the symbiotic continuum. Third Edition. CRC Press, Boca Raton, Florida, pp 475-503 [7] Collins, M. & Hannaway, D.B. (2003). Forage-related animal disorders. 'Forages volume I: An introduction to grassland agriculture' In: Barnes, Nelson, Collins, Moore (Eds) 6th ed. Iowa State University Press. Ames. IA
  7. Al-Ghumaiz, N.S. (2006). Evaluation of the persistence and productivity of perennial cool season grasses and clovers grown in monoculture and binary mixtures in Michigan. Ph.D Dissertation, Michigan State University, East Lansing, MI, USA
  8. Ruemmele, B.A., Wipff, J.K., Brilman, L. & Hignight, K.W. (2003). Fine-leaved Festuca species, in Turfgrass Biology, Genetics, and Breeding, Casler, M.D. and Duncan, R.R. Eds., Wiley, Hoboken, NJ
  9. Monsen, S.B., Richard, S. & Shaw, N. (2004). Grasses chapter 18. USDA Forest Service Gen Tech Rep RMRS-GTR-136: 295-424
  10. Ayan, I. & Acar, Z. (2009). Fescue species (Festuca L.). Forage croprs – legumes family. Cilt III, Ministry of Agriculture and Rural Affairs, İzmir, p: 89-98
  11. Dzyubenko, N.I. & Dzyubenko, E.A. (2011). Crops, Festuca arundinacea Schreb. - Tall fescue. www.agroatlas.ru/en/content/cultural/Festuca_arundinacea_K/
  12. Peeters, A. (2011). Ryegrass. www.fao.org/ag/AGP/agpc/doc/GBASE/data/pf000449.htm
  13. Erasik, T. (2014). Investigations on the Turf Quality of Some New Tall Fescue (Festuca arundinacea) Cultivars in Mediterranean Ecology. Ege University, MSc in Field Crops, İzmir
  14. Anonymous. (2002). International Union for the Protection of New Varieties of Plants (UPOV) Guidelines for the Conduct of Test fo