Ayrıca bu makale “Cahiliye Döneminde ve Sadru’l-İslâm Döneminde Hitabet” adlı doktora tezimizin ikinci bölümünden istifade edilerek yazılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede, Sadru’l-İslâm Döneminde bir edebî tür olarak hitabetin gelişim serüveni geniş bir perspektifte incelenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makalede ilkönce siyasi, sosyal ve ekonomik açıdan Sadru’l-İslâm Döneminin genel özellikleri hakkında bilgi verilmekte, daha sonra edebî bir tür olarak hitabetin bu dönemdeki tarihi seyri içerisinde gelişimini, hitabeti gerektiren unsurları, hitabetin sunumu ve hatiplerin statüleri ele alınmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca bu makale “Cahiliye Döneminde ve Sadru’l-İslâm Döneminde Hitabet” adlı doktora tezimizin ikinci bölümünden istifade edilerek yazılmıştır.
Bu makalede, Sadru’l-İslâm Döneminde bir edebî tür olarak hitabetin gelişim serüveni geniş bir perspektifte incelenmektedir. Makalede ilkönce siyasi, sosyal ve ekonomik açıdan Sadru’l-İslâm Döneminin genel özellikleri hakkında bilgi verilmekte, daha sonra edebî bir tür olarak hitabetin bu dönemdeki tarihi seyri içerisinde gelişimini, hitabeti gerektiren unsurları, hitabetin sunumu ve hatiplerin statüleri ele alınmaktadır. Bu alandaki çalışmamıza kaynak olarak Arap edebiyatı alanında yazılmış eski kaynaklara ve modern dönemde konuyla ilgili olarak yazılmış eserlere başvurulmuştur. Ayrıca bu makale “Cahiliye Döneminde ve Sadru’l-İslâm Döneminde Hitabet” adlı doktora tezimizin ikinci bölümünden istifade edilerek yazılmıştır.
Armaner, Neda, Hitabet ve Dini İrşat Üzerine, (2. Baskı), Diyanet İşleri Başkanlığı (DİB) Yayınları, Ankara 1964.
Bozkurt, Nebi, “Minber”, DİA, İstanbul 2005, XXX, 101. el-Câhiz, el-Beyan ve’t-Tebyîn, I-IV, (7. Baskı), nşr. Mektebetu’l-Hancî, Kahire 1998. -------, Arap Edebiyatı Tarihi-II, Sadru’l-İslâm Dönemi, (1.Baskı), Fenomen Yayınları, Erzurum 2009. DİA: Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, I-XXXXIII, İstanbul, 1988-2013 Gâzi Tuleymât, İrfân el-Aşkar, en-Nesru fî ‘Asri’n-Nubuvve ve’l-Hilâfeti’r-Râşidîn, Daru’l-Fikr, Beyrut 2007.
Hamidullah Muhammed, İslâm Peygamberi, (Çev. Salih Tuğ), I-II, İrfan Yayınları, İstanbul 1993. İbn ‘Abd Rabbihî el-Endelûsî (Ahmed b. Muhammed), el-İḳdu’l-Ferîd, I-IV, nşr. Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, Beyrut 1983. İbn Ebî el-Hadîd (῾İzzeddin Abdurrahman b. Heybetillah), Şerhu Nehcu’l-Belağe, I-XV, nşr. Ebû Muhammed Fadl İbrahim, Daru’l-Cîl, Beyrut 1996. İbn Hişâm el-Ensarî (Ebû Muhammed Abdullah Cemaluddin b. Yusuf b. Ahmed b. Abdullah b. Hişam), Muğnu’l-Lebib ‘an Kutubi’l-E‘ârib, I-II, nşr. ve şerh. Abdullatif Muhammed el-Hatib, et-Turasu’l-Alî, Kuveyt 2000 --------,es-Siretu’n-Nebeviyye, nşr. Mustafa es-Sakka ve Diğerleri, I-IV, Beyrut 1971 İbn Kesir (Ebu’l Fida İsmail b. Ömer), el-Bidâye ve’n-Nihâye, (Trc. Mehmet Keskin), Çağrı Yayınları, İstanbul 1994. --------, es-Siretu’n-Nebeviyye, I-IV, nşr, Mustaf Abdulvâhid, Beyrut 1976.
İbn Kuteybe, Ebû Muhammed Abdullah b. Muslim b. Kuteybe ed-Dineverî, Uyûnu’l-Ahbâr, I-IV, Dâru’l-Kutubi’l Mısriyye, Kahire 1996. -------, el-İmâme ve’s-Siyâse, I-II, Daru’l-Edâi, Beyrut 1990. İbn Manzûr, Celaluddin Muhammed b. Mukerremu’l-Ensarî, (1232-1312), Lisanu’l-Arab, nşr. Kosta Tomas ve Şurekah, I-XX, Daru’l-Me‘arif, Kahire 1890. İbn Reşik el-Kayravanî el-Ezdî (Ebû Ali el-Hasan), el-‘Umde fî Mehâsini’ş-Şi’r ve Âdâbih ve Nakdih, I-II, nşr. Muhammed Muhyiddin Abdulhamid, Beyrut 1972. İbn Sa‘d, Tabakâtu’l-Kubrâ, I-X, nşr, Ali Muhammed Ömer, Mektebetu’l- Hancı, Kahire, tsz. İbn İshâk, Siretu İbn-i İshâk; nşr, M. Hamidullah, Konya 1981. İbnu’l-Cevzi, Ebu’l-Ferec Abdurrahman b. Ali, Sîretu’l-‘Umer, Kahire 1931. İbnû Habib (Muhammed el-Bağdâdî), Kitâbû’l-Munemmâk fî Ahbâri Kureyş, (1. Baskı), ‘Alimu’l-Kutubi, Beyrut 1985. İbnu’l-Esir, (‘İzzuddîn Ebu’l-Hasan ‘Ali), el-Kâmil fî’t-Târîh, I-XIII, nşr. C. J. Tornberg, Leiden, 1853-1867. İhsan en-Nas̩, el-H̱it̩abetu fi ῾As̩riha ez-Zeh