Dergiler / Şarkiyat / 2018 / Cilt: 10 - Sayı: 1

CELÂLEDDÎN ED-DEVVÂNÎ’NİN ŞİÎ OLDUĞUNA YÖNELİK İDDİALAR ÜZERİNE

Sayfa
325–351
Yayın Tarihi
2018-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu amaçla önce kaynaklara ve yazarımızın kendi eserlerine göre durumun ne merkezde olduğuna kısaca göz atacak, daha sonra da Şiî olduğunun delili kabul edilen misalleri tartışmaya açacak ve böylelikle Sünnî bir eğitimden geçen Devvânî’nin, fıkhî yönden Şâfiî, i'tikâdî açıdan ise Eş'arî kelâmcısı olduğunu, hayatında herhangi bir mezhep değiştirmenin meydana gelmediğini ortaya koyacağız

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Karakoyunlu ve Akkoyunlu dönemlerinde yetişip önemli görevler üstlenen Celâleddîn ed-Devvânî, yaşadığı yüzyılın büyük âlimlerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Zira bilindiği üzere, bir bilginin mensup olduğu mezhep onun hayatını ve fikirlerini de etkileyebilecek bir özelliğe sahiptir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu amaçla önce kaynaklara ve yazarımızın kendi eserlerine göre durumun ne merkezde olduğuna kısaca göz atacak, daha sonra da Şiî olduğunun delili kabul edilen misalleri tartışmaya açacak ve böylelikle Sünnî bir eğitimden geçen Devvânî’nin, fıkhî yönden Şâfiî, i'tikâdî açıdan ise Eş'arî kelâmcısı olduğunu, hayatında herhangi bir mezhep değiştirmenin meydana gelmediğini ortaya koyacağız
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Devvânî · Mar’aşî · Ehl-i Sünnet

Özet

Karakoyunlu ve Akkoyunlu dönemlerinde yetişip önemli görevler üstlenen Celâleddîn ed-Devvânî, yaşadığı yüzyılın büyük âlimlerinden biridir. XV. yy. İslâm felsefî geleneğini, kendinden sonraki nesillere aktarmada önemli bir mütefekkir olan ed-Devvânî ile ilgili ele alınması gereken önemli konulardan biri, onun mezhebî yönüdür. Zira bilindiği üzere, bir bilginin mensup olduğu mezhep onun hayatını ve fikirlerini de etkileyebilecek bir özelliğe sahiptir. Buna ek olarak bazı İranlı yazarların bu konu üzerinde özellikle durmaları ve ilgili Farsça literatürün önemli bir kısmında onun Sünnî iken sonradan mezhep değiştirerek Şiî olduğuna dair iddiaların bulunması da düşünürümüzün mezhebini önemli kılmaktadır. Onun gizli bir Şiî olduğunu ilk kez Kâdı Nurullah el-Mar’aşî Mecâlis el-Mü’minin isimli eserinde iddia etmiştir. Konunun bu yönüne binaen yazarımızın gerek Sünnî, gerekse Şiî olduğuna dair ileri sürülen önemli argümanları burada tartışmaya çalışacağız. Bu amaçla önce kaynaklara ve yazarımızın kendi eserlerine göre durumun ne merkezde olduğuna kısaca göz atacak, daha sonra da Şiî olduğunun delili kabul edilen misalleri tartışmaya açacak ve böylelikle Sünnî bir eğitimden geçen Devvânî’nin, fıkhî yönden Şâfiî, i'tikâdî açıdan ise Eş'arî kelâmcısı olduğunu, hayatında herhangi bir mezhep değiştirmenin meydana gelmediğini ortaya koyacağız

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKMAN, M. (2018). CELÂLEDDÎN ED-DEVVÂNÎ’NİN ŞİÎ OLDUĞUNA YÖNELİK İDDİALAR ÜZERİNE. Şarkiyat, Cilt: 10 - Sayı: 1, 325–351. https://ajindex.com/articles/25070

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. ABBAS EL-AZZÂVÎ, Abbas b. Muhammed b. Samir, Tarihu’l-Irak Beyne İhtilaleyn, İntişaratü’ş-Şerîf er-Radi, Kum, 1410. ABDÜLHAMİD, İrfan, İslâm’da İtikâdî Mezhepler ve Akaid Esasları, (çev. M. Saim Yeprem), Marifet Yayınları, İstanbul, 1981. AFÎFÎ, Ebu’l-Alâ, Muhyiddîn İbnu’l-Arabî’nin Tasavvuf Felsefesi, (Çev. Mehmed Dağ), Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, Ankara, 1975.
  2. AKBAY, Cevdet, Celaleddin ed-Devvânî ve Tefsir-u Kul ya Eyyuhel Kafirun (edisyon kritik), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 1987, “Basılmamış Yüksek Lisans Tezi”. AKBULUT, Ahmet, Sahabe Devri Siyasi Hadiselerinin Kelami Problemlere Etkileri, Birleşik Yayınları, İstanbul, 1992.
  3. AKGÖĞ, Harun, Ali el-Kârî Hayatı Eserleri ve İbn Arabi’ye Eleştirisi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa, 1995, “Basılmamış Yüksek Lisans Tezi”. AKMAN, Mustafa, “Mehdî İnancı Özelinde İlmî Çalışmalar İle Günümüz Toplumunun Geleneksel Anlayışı Arasında Görülen Uyuşmazlıklar, Bunun Yansımaları Ve Çözüm Önerileri”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, c. 10, s. 51, Ağustos 2017, s. 1209- 1233. AKMAN, Mustafa, Celâleddin ed-Devvânî ve ahlâkî, siyâsî, felsefî, tasavvufî ve kelâmî görüşleri, Ensar Neşriyat, İstanbul 2017.
  4. AKMAN, Mustafa, Celâleddin ed-Devvânî’nin Kelâm Sistemi, Ensar Neşriyat, İstanbul 2017.
  5. AKMAN, Mustafa, İbn-i Arabî: Kelami Tartışmalar, Sorular, Şüpheler, Ekin Yayınları, İstanbul 2017.
  6. ALTIPARMAK, Ömer Faruk, “İhvân-ı Safâ ve Tasavvuf”, Tasavvuf | İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi, c. IX, s. 22, 2008.
  7. ANAY, Harun, “Celâlüddîn ed-Devvânî”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, İstanbul, 1994, c. IX, s. 257-262.
  8. ANAY, Harun, “Mîr Gıyâseddin Mansûr”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, İstanbul, 2005, c. XXX, s. 125-128.
  9. ANAY, Harun, Celaleddin Devvânî: Hayatı, Eserleri Ahlak Ve Siyaset Düşüncesi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 1994, “Basılmamış Doktora Tezi”. APAK, Adem, “Muhammed b. Ebu Bekir es-Sıddîk”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, İstanbul, 2005, c. XXX, s. 518. ARI, Mehmet Salih, İmamiye Şiası Kaynaklarına Göre İlk Üç Halife, Düşün Yayınları, İstanbul, 2011.
  10. ATAY, Mehmet, Kütüb-i Sitte’deki Mehdi Hadislerinin Dinler Tarihi Açısından İncelenmesi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta, 2003. “Basılmamış Yüksek Lisans Tezi”. ATBAŞ, Suat, Adudiddin el-İci’nin Akâid Metni Üzerine Yapılan Şerh ve Hâşiyeler, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya 2007, “Basılmamış Yüksek Lisans Tezi”. AYDERÛSÎ