Dergiler / Şarkiyat / 2020 / 12. Yıl Özel Sayısı

KLASİK KAYNAKLARDA MENKÛL İBN ABBÂS’A ATFEDİLEN BAZI TARİKLER ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME (TEFSİR İLMİ BAĞLAMINDA)

AN EVALUATION ON SOME WAYS COMMENTATED IN THE CLASSICAL RESOURCES AND ATTRIBUTED TO IBN ABBAS (IN THE CONTEXT OF COMMENTARY)

Sayfa
194–229
Yayın Tarihi
2020-03-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İbn Abbâs’a atfedilen bu nakillerin tarikleri, sağlamlık bakımından farklılık göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Peygamber’in (sav) vefatının ardından çeşitli sebeplerle Kur’ân’ın akla uygun ve doğru bir şekilde yorumlanmasına ihtiyaç duyulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:İbn Abbâs, ilmî kişiliğiyle öne çıkmış bu şahsiyetlerden birisidir ve muksirûn’dan biri olarak değerlendirilen sahâbîlerdendir.
💡
Sonuç & Katkı:İbn Abbâs’a atfedilen bu nakillerin tarikleri, sağlamlık bakımından farklılık göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’ân · Tefsir · İbn Abbâs

Özet

Hz. Peygamber’in (sav) vefatının ardından çeşitli sebeplerle Kur’ân’ın akla uygun ve doğru bir şekilde yorumlanmasına ihtiyaç duyulmuştur. Bu hususta kendilerine ilk müracaat edilen kişiler, ilimde temayüz etmiş sahâbîler olmuşlardır. İbn Abbâs, ilmî kişiliğiyle öne çıkmış bu şahsiyetlerden birisidir ve muksirûn’dan biri olarak değerlendirilen sahâbîlerdendir. İlminin artırılması için Hz. Peygamber’in (sav) duasına mazhar olmuştur. O, aynı zamanda tefsir ekolünün kurucusu kabul edilir. Bütün bunların doğal bir sonucu olarak İbn Abbâs’tan gelen çok sayıda rivâyet, başta tefsir kitapları olmak üzere değişik birçok kaynakta farklı tariklerle yerini almıştır. İbn Abbâs’a atfedilen bu nakillerin tarikleri, sağlamlık bakımından farklılık göstermektedir. Dolayısıyla İbn Abbas’a (ra) nispet edilen bu nakillerin güvenilirliklerini bilmenin yolu, metin kritiğini göz ardı etmeksizin bu nakillere ait tariklerin cerh ve ta’dil açısından incelenmesinden geçmektedir. Cerh ve ta’dil âlimleri, İbn Abbâs’tan gelen çok sayıdaki tefsirle ilgili rivâyetlerin senedlerinin sağlamlık derecesini belirlemede büyük çaba harcamış ve kanaatlerini açıklamışlardır. Bu bağlamda İbn Abbâs’tan gelen tefsir tariklerini başlıca dokuz maddede tasnif etmek mümkündür. Bu tarikler arasından yaptığımız isnad değerlendirmeleri ve kaynak kritikleri açısından Ebû Sâlih tarikinin en sağlam tarik, buna mukabil Muhammed b. Sâib el-Kelbî tarikinin ise en zayıf tarik olduğu öne çıkmıştır. Ayrıca bu çalışmada İbn Abbâs’a nispet edilen tarikler özellikle tefsir ilmi kaynaklarında yer alması açısından değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Bunlara ilaveten söz konusu tariklerin değerlendirilmesi, klasik tefsir kaynaklarının kritiği açısından alana katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Abstract

After the death of the Prophet (pbuh), there was a need for a reasonable and accurate interpretation of the Qur'an for various reasons. In this regard, the first people to consult have been the companions who are prominent in knowledge. Abdullah Ibn Abbâs is one of these leading figures in knowledge and one of the companions evaluated as muksirun. In order to increase his knowledge, he was granted the Prophet (pbuh)'s prayer. He is considered as the founder of Mecca commentary ecole. As a natural consequence of all of this, a great number of narrations from Ibn Abbas have taken place in many different sources especially in the commentary books and have been transmitted in different ways. The ways of these narrations based on Ibn Abbas differ in terms of accurateness. Therefore, the way to know how reliable these narrations attributed to Ibn Abbas is to examine the ways of these narrations in terms of accurateness without ignoring the textual criticism. The scholars of Al-Jarh (Criticism) and Al-Ta'dil (Praise) have made great efforts in determining the degree of accurateness of many ways of commentary narrated from Ibn Abbas and explained their opinions. In this context, it is possible to classify the ways of commentary narrated from Ibn Abbas in nine main articles. Among these ways; in terms of sanad (narrator) evaluations and resource criticisms we made, Ebû Sâlih way stands out as the most accurate, Muhammad b. Sâib al-Kelbi way, on the other hand, stands out as the weakest. Also, in this study, the ways attributed to Ibn Abbas are evaluated especially in terms of being included in commentary (tafsir) science sources. In addition, it is thought that the evaluation of these ways (tariqs) will contribute to the field in terms of the criticism of classical commentary (tafsir) sources.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TÜRK, N. (2020). KLASİK KAYNAKLARDA MENKÛL İBN ABBÂS’A ATFEDİLEN BAZI TARİKLER ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME (TEFSİR İLMİ BAĞLAMINDA). Şarkiyat, 12. Yıl Özel Sayısı, 194–229. https://ajindex.com/articles/24919

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Abbâs el-Kummi, el-Künye ve’l-Elkâb, Tahran: Mektebetü Sadr, 1398. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed eş-Şeybânî el-Mervezî, Müsned’ül-İmâmi Ahmed b. Hanbel, thk. Şuayb Arnaut, Âdil Mürşit, Beyrut: Müessetü’Risâle, 2001. Ahmed Muhammed Şâkir, el-Bâisu’l-hasîs şerhu ihtisâri ulûmi’l-hadîs, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, ty. Babai, Aliekber, ”Sahabi Bir Müfessir Olarak İbn Abbâs ve Onun Tefsirdeki Konumu”, Misbah İslami Düşünce ve Araştırma Dergisi 2:6 (2014): 172. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâil b. İbrâhim b. el-Müğîre el-Cu’fî, Sahihu’l-buhârî (el-Câmiu’s-sahîh), Riyad: Mektebetu’r-Rüşd, 2006. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâil b. İbrâhim b. el-Müğîre el-Cu’fî, et-Târîhu’l-kebîr, thk. Hâşim en-Nedvî vd., Haydarabad: Dâiretü’l-Meârifi’l-Osmâniyye, 2009.
  2. Cerrahoğlu, İsmail, Kuran Tefsirinin Doğuşu ve Buna Hız Veren Âmiller, Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları, 1968.
  3. Cerrahoğlu, İsmail, “Ali b. Ebû Talha’nın Tefsir Sahifesi”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 17 (1969): 56-58.
  4. Cerrahoğlu, İsmail, “Abdullah İbn Abbas ve Tefsir İlmindeki Yeri”, DİB Dînî, İlmî, Edebî, Meslekî Aylık Dergi 11:2 (1972): 82. Çakan, İsmail L., Muhammed Eroğlu, “Abdullah b. Abbas”, TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: TDV Yay., 1998-2013, 1: 76-79. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf el Endelüsî, el-Bahru’l-muhît, thk. Âdil Ehmed Abdü’l-Mevcûd, Ali Muhammed Muavvad, Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2010.
  5. Eroğlu, Muhammed, “Dahhâk b. Müzâhim”, TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA), (İstanbul: TDV Yay., 1998-2013), 8: 410. Fayda, Mustafa, “İbn İshâk”, TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA), (İstanbul: TDV Yay., 1998-2013), 20: 94. Firyâbî, Ebû Bekr Ca’fer b. Muhammed, Kitâbü’l-kader, thk. Abdullah b. Hamd el-Mansûr, Riyad: Edvâu’s-Selef, 1997. Firyâbî, Ebû Bekr Ca’fer b. Muhammed, Kitâbü’s-sıyâm Kitâbü’s-sıyâm ve meahü fevâid, thk. Abdülvekîl en-Nedvî, Bombay: ed-Dâru’s-Selefiyye, 1992. Firyâbî, Ebû Bekr Ca’fer b. Muhammed, Ahkâmu’l-îdeyn, Beyrut: Müessetü’r-Risâle, 1986. Firyâbî, Ebû Bekr Ca’fer b. Muhammed, Delâilü’n-nübüvve, thk. Muhyiddîn Sâmî Kilâb, Mekke: eş-Şebeketü’l-Alukah, ty. Firyâbî, Ebû Bekr Ca’fer b. Muhammed, Fedâilü’l-Kur’ân, thk. Yûsuf Osmân Fazlullâh Cibrîl, Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 1989. Firyâbî, Ebû Bekr Ca’fer b. Muhammed, Sıfatü’n-nifâk ve zemmü’l-münâfikîn, thk. Abdürrakîb b. Ali, Beyrut: Dâru İbn-i Zeydûn, 1990. Hâkim en-Nîsâbûrî, Ebû Abdillâh Muhammed b. Abdillâh, el-Müstedrek ala’s-sahîhayn, thk. Mustafâ Abdülkâdir Atâ, Beyrut: Dâru’l-Kü