Dergiler / Şarkiyat / 2020 / 12. Yıl Özel Sayısı

İSRÂÎLİYÂT’IN TARİHİ ARKA PLANI

HISTORICAL BACKGROUND OF ISRAILIYYAT

Sayfa
89–121
Yayın Tarihi
2020-03-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayırca İslâmî dönemde Ehl-i kitap âlimlerinden İslâm’a girenler olmuş ve bu âlimlerden alınan bilgiler de doğru telakki edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Arap yarımadasına kesin olarak ne zaman geldikleri bilinmeyen Ehl-i kitap, kabileler halinde buraya yerleşmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İsrâîliyât’ın arka planı olarak değerlendirdiğimiz bu dönemde Araplar; Ehl-i kitap ile kurdukları ticari, siyasi ve sosyal münasebetler neticesinde onlardan bir hayli etkilenmiş ve bu etkilenme sürecinde İsrâîlî rivayetler Arap kültürüne geçmeye başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayırca İslâmî dönemde Ehl-i kitap âlimlerinden İslâm’a girenler olmuş ve bu âlimlerden alınan bilgiler de doğru telakki edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslâm · Araplar · Ehl-i kitap

Özet

Arap yarımadasına kesin olarak ne zaman geldikleri bilinmeyen Ehl-i kitap, kabileler halinde buraya yerleşmiştir. Bölge halklarından bazılarının kendilerine tabi olmasıyla zamanla devlet kurabilecek güce ulaşmışlardır. İsrâîliyât’ın arka planı olarak değerlendirdiğimiz bu dönemde Araplar; Ehl-i kitap ile kurdukları ticari, siyasi ve sosyal münasebetler neticesinde onlardan bir hayli etkilenmiş ve bu etkilenme sürecinde İsrâîlî rivayetler Arap kültürüne geçmeye başlamıştır. Ehl-i kitab’ın semavî bir kitaba, bir dine ve bunların yanı sıra ilim merkezlerine sahip olmaları Araplara nisbeten daha kültürlü olmalarını sağlamıştır. Araplar, Ehl-i kitab’a sahip oldukları bilgi birikimi nedeniyle saygı göstermiş ve onlardan gelen bilgileri kabul etmişlerdir. Ancak câhiliyye döneminde Arapların Ehl-i kitap’tan etkilenmeleri sınırlı kalırken, farklı sebeplerden dolayı İslâmî dönemde bu etkileşim hız kazanmıştır. Zira Arapların Ehl-i kitap ile olan münasebetleri, Kur’ân-ı Kerîm’in inmeye başlamasıyla başka bir evreye girmiştir. Kur’ân-ı Kerîm’in semavî bir kitap olması insanların gözlerini diğer semavî kitaplara çevirmelerine neden olmuştur. Ayırca İslâmî dönemde Ehl-i kitap âlimlerinden İslâm’a girenler olmuş ve bu âlimlerden alınan bilgiler de doğru telakki edilmiştir.

Abstract

People of the Book, which is unknown when they came to the Arabian Peninsula, was settled here in tribes. Have been supported by some peoples of the region, People of the book, have reached the power to establish a state in course of time. In this period, which we consider as the background of İsrâîliyât, the Arabs; As a result of the commercial, political and social relations that they established with the People of the Book, the Israeli narrations began to pass into the Arab culture in this process of influence. The fact that the People of the Book possess a heavenly book, a religion, as well as science centers has enabled them to be more cultured than the Arabs. The Arabs have respected the People of the Book because of their knowledge and accepted the information from them easily.However, while the influences of Arabs from the People of the Book were limited in the era of ignorance, this interaction gained speed in the Islamic period due to different reasons. Because the relations of the Arabs with the People of the Book have entered another phase with the coming down to the Qur'an.The fact that the Quran was a heavenly book caused people to turn their eyes to other heavenly books. In addition, there were people who entered the Islamic world among the scholars of the People of the Book, and the information received from these scholars was considered correct.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ZAMUR, H. (2020). İSRÂÎLİYÂT’IN TARİHİ ARKA PLANI. Şarkiyat, 12. Yıl Özel Sayısı, 89–121. https://ajindex.com/articles/24915

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. ABDÜRREZZÂK, Ebû Bekir b. Hemmâm b. Nâfi’ es-San’ânî el-Himyerî, el-Musannef, Habîbu’r-Rahmân el-A’zamî (Thk.), el-Mektebetu’l-İslâmî, Beyrût 1403. AFGÂNÎ, Sa’îd, el-Esvâk fî’l-câhiliyyeti ve’l-İslâm, Dârü’l-Fikr, Beyrût 1974.
  2. ALGÜL, Hüseyin, “Fedek”, DİA, İstanbul 1995, c. 12, s. 294-295. ……….“Himyerîler”, DİA, İstanbul 1998, c. 18, s. 62-63. ASKALÂNÎ, Ebü’l-Berekât İzzüddîn Ahmed b. İbrâhîm b. Nasrillâh el-Kinânî el-Mısrî, Fethu’l-Bârî, Darü’s-Selâm, Riyad, 2000.
  3. AZİZOVA, Elnure, “Teymâ”, DİA, İstanbul 2012, c. 41, s. 53-54. ………“Vâdilkurâ”, DİA, İstanbul 2012, c. 42, s. 421-423. BEGAVÎ, Ebû Muhammed Muhyissünne el-Hüseyn b. Mes’ûd b. Muhammed, Me’âlimu’t-Tenzîl fi’t-tefsîr ve’t-te’vîl, Dârü’l-Fikr, Beyrût 2002. BAĞDÂDÎ, İsmail b. Muhammed Emin el-Bâbâi, Hediyetü'l-ʻârifîn esmau'l-müellifin, Dâru İhyai Turasi’l-’Arabî, Beyrût 1955.
  4. BOZKURT, Nebi- KÜÇÜKAŞCI, Mustafa Sabri, “Medine”, DİA, Ankara 2003, c. 28, s. 305-311.
  5. BROCKELMANN, Carl, Târihu’l-edebi’l-’Arabî, Abdulhalim en-Neccâr, (Çev.) Dârü’l-Me’ârif, Kahire h.1119. BÜYÜK, Enes, “Tefsirde İsrâîliyât’ın Arap Kültürüyle İlişkisi Üzerine Bir Araştırma”, Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi, c. 14, sayı,2, 2014. s. 91-107. CABİRÎ, Muhammed Âbid, Kur’ân’a Giriş, Muhammed Coşkun (Çev.), Mâna Yayınları, İstanul, 2011.
  6. CERRAHOĞLU, İsmail, “Tefsir Sahasında İsrâîliyât’a Kısa bir Bakış”, Diyanet İşleri Başkanlığı Dergisi, Mart-Nisan, 1963. Cilt 2, Sayı 3-4, s. 3-6. CEVHERÎ, Ebû Nasr İsmâîl b. Hammâd, es-Sîhâh, Dârü’l-Maʻrife, Beyrût 2008. CEVVÂD Ali, el-Mufassal fî târîhi’l-ʻArab kable’l-İslâm, İntişarâtu eş-Şerîf er-Redî, byy. 1380. CÜRCÂNÎ, Ebû Bekir Abdülkāhir b. Abdirrahmân b. Muhammed, Taʻrîfât, Dârü’n-Nefâis, Beyrût 2012.
  7. ÇAĞATAY, Neşet, İslâm Öncesi Arap Tarihi ve Câhiliye Çağı, AÜİF, Yayınları, Ankara, 1957.
  8. ÇALIŞKAN, Necmettin, “Kur’ân’da Ticarî Ahlak Kuralları ve Günümüzdeki Yansımaları” ANTAKİYAT/Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Hatay 2018.
  9. ÇELEBİ, Katip, Keşfu’z-zunûn, Dârü’l-Fikr, Beyrût 2010.
  10. DAYF, Şevkî, Târîhu’l-edebi’l ‘Arabî, Dârü’l-me’ârif, Kahire 1960.
  11. DERVEZE, Muhammed İzzet b. Abdilhâdî b. Dervîş, et-Tefsîru’l-hadîs, Dâru ihyâi’l-kütübi’l’Arabiyye, Kahire 1383. …………. “Havle İsrâîliyât fî Kutubi’t-tefsîr”, Mecelletu’l-va’yi’l-İslâmî, Kuveyt 1386, say.19, s. 38-42. …………. “Tefsir Kaynaklarındaki İsrâilîyât Üzerine” Hüseyin Zamur (Çev.), Şarkiyat, Byy, 2018, c. 10, sayı 1, s. 515-523. EBÛ HAYYÂN, Muhammed b. Yûsuf b. Alî b. Yûsuf b. Hayyân el-Endelüsî, el-Bah