Dergiler / Kriz Dergisi / 2020 / Cilt: 28 - Sayı: 1

ANKARA İLİNDE GERÇEKLEŞEN İNTİHAR GİRİŞİMİ VAKALARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Sayfa
33–44
Yayın Tarihi
2020-04-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Ankara’da iki yıl içinde 15 yaş ve üzeri kaba intihar girişim hızı yüz binde 50.4’tür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada 2017-2018 yılları arasında Ankara ili 112 Acil Servis Hizmetleri (ASH) komuta merkezine intihar girişimi nedeniyle yapılan başvuruların değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Çalışmanın verileri 2017-2018 yılları arasında intihar girişimi nedeniyle 112 ASH komuta merkezine başvuruda bulunan 15 yaş ve üzeri vakaların kayıtlarından elde edilmiş, vakaların sosyodemografik özellikleri ile intihar girişimine yönelik değişkenler incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Ankara’da iki yıl içinde 15 yaş ve üzeri kaba intihar girişim hızı yüz binde 50.4’tür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017-2018 Verileri
⚙️Değişkenler:intihar girişimi · acil psikiyatrik hizmetler · epidemiyoloji

Özet

Amaç: Bu çalışmada 2017-2018 yılları arasında Ankara ili 112 Acil Servis Hizmetleri (ASH) komuta merkezine intihar girişimi nedeniyle yapılan başvuruların değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmanın verileri 2017-2018 yılları arasında intihar girişimi nedeniyle 112 ASH komuta merkezine başvuruda bulunan 15 yaş ve üzeri vakaların kayıtlarından elde edilmiş, vakaların sosyodemografik özellikleri ile intihar girişimine yönelik değişkenler incelenmiştir. Bulgular: Ankara’da iki yıl içinde 15 yaş ve üzeri kaba intihar girişim hızı yüz binde 50.4’tür. İntihar girişim nedeniyle başvuran toplam 5543 vakanın %54,9’u erkek, %45,1’i kadındı ve ortalama yaş sırasıyla 33,5 ve 30,5’ti. Tamamlanmış intihar oranı erkek ve kadınlarda sırasıyla %8,1 ve %2,9’du. Her iki cinsiyette de en sık intihar girişim yöntemi ilaç ve kimyasal madde kullanımı olup tamamlanmış intiharlarda en sık kullanılan yöntem ası idi. Mevsimlere göre değerlendirildiğinde intihar girişiminin en sık yaz mevsiminde (%29,5) ve günün akşam saatlerinde (16.00-23.59) olduğu (%48,1) olduğu saptandı. Vakaların %10,7’si daha önce intihar girişiminde bulunmuşken, tamamlanmış intiharların %99,1’i ilk girişimde olduğu görülmüştür. Sonuç: İntihar önemli ve önlenebilir bir halk sağlığı sorunudur. İntihar davranışı için olası risk faktörlerinin belirlenmesi; intiharı önleme çalışmalarına yön vermek ve risk gruplarına müdahale edebilmek açısından önemlidir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TATLI, Z., SAHIN, E. K., ŞAN, İ., ŞAHİN, S., BEKGÖZ, B. (2020). ANKARA İLİNDE GERÇEKLEŞEN İNTİHAR GİRİŞİMİ VAKALARININ DEĞERLENDİRİLMESİ. Kriz Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 1, 33–44. https://ajindex.com/articles/247580

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Aktepe, E., Kandil, S., Göker, Z., Sarp, K., Topbaş, M., & Özkorumak, E. (2006). İntihar girişiminde bulunan çocuk ve ergenlerde sosyodemografik ve psikiyatrik özelliklerin değerlendirilmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 5(6). Alptekin, K., Duyan, V., & Demirel, S. (2006). Adiyaman'da intihar girisimleri/Suicide attempts in Adiyaman. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 7(3), 150. Aydemir, Ç. (1999). Türkiye’de yaşlı intiharları. Kriz Dergisi, 7(1), 21-25.
  2. Beautrais, A. L. (2000). Risk factors for suicide and attempted suicide among young people. Australian & New Zealand Journal of Psychiatry, 34(3), 420-436.
  3. Chehil, S., & Kutcher, S. (2012). Suicide Risk Managment: Wiley Online Library. Chew, K. S., & McCleary, R. (1995). The spring peak in suicides: a cross-national analysis. Social science & medicine, 40(2), 223-230.
  4. Denning, D. G., Conwell, Y., King, D., & Cox, C. (2000). Method choice, intent, and gender in completed suicide. Suicide and Life‐Threatening Behavior, 30(3), 282-288.
  5. Deveci, A., Aydemir, Ö., & Mızrak, S. (2005). İntihar girişiminde bulunanlarda sosyodemografik özellikler, stres etmenleri ve ruhsal bozukluklar. Kriz Dergisi, 13(1), 1-9.
  6. Devrimci-Ozguven, H., & Sayıl, I. (2003). Suicide attempts in Turkey: results of the WHO—EURO multicentre study on suicidal behaviour. The Canadian Journal of Psychiatry, 48(5), 324-329.
  7. Dilbaz, N., Şengül, C., & Okay, T. (2005). Genel Bir Hastanede İntihar Girşimlerinin Değerlendirilmesi. Kriz Dergisi, 13(2), 1-10.
  8. Doshi, A., Boudreaux, E. D., Wang, N., Pelletier, A. J., & Camargo Jr, C. A. (2005). National study of US emergency department visits for attempted suicide and self-inflicted injury, 1997-2001. Annals of emergency medicine, 46(4), 369-375.
  9. Elif, A., & Berkem, M. (2012). İntihar girişiminde bulunan ergenlerde psikiyatrik tanıların, demografik ve klinik özelliklerin değerlendirilmesi. Fırat Tıp Dergisi, 17(4), 228-232.
  10. Greenberg, M., & Schneider, D. (1992). Blue Thursday? Homicide and suicide among urban 15-24-year-old black male Americans. Public health reports, 107(3), 264. Günay, Y., Yenilmez, Ç., Seber, G., & Kaptanoğlu, C. (2001). Eskişehir ilinde 1997-1999 yılları arasındaki intihar olgularının değerlendirilmesi. Kriz Dergisi, 9(2), 1-10.
  11. Haran, S., & Aydın, O. (1995). Depresyon, umutsuzluk, sosyal beğenirlik ve kendini kurgulama düzeyinin intihar fikirleri ile ilişkisi. Kriz Dergisi, 3(1), 218-222.
  12. Haukka, J., Suominen, K., Partonen, T., & Lönnqvist, J. (2008). Determinants and outcomes of seri