Dergiler / Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Popülizm-Demokrasi İlişkisi: Latin Amerika’dan Örnekler

The Relationship Between Populism and Democracy: Cases From Latin America

Sayfa
428–444
Yayın Tarihi
2019-09-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu doğrultudadenilebilir ki popülizm, demokrasinin içerici kapasitesini artırmış, buna karşın, anayasal denetimmekanizmalarına, demokratik kurumlara ve genel anlamda liberal demokrasiye zarar vermiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Latin Amerika, popülizm çalışan araştırmacılar açısından önemli bir araştırma alanı olarak ortayaçıkıyor.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dünyanın bu bölgesinde, popülizmin farklı türlerine rasgelmek mümkün.
💡
Sonuç & Katkı:Bu doğrultudadenilebilir ki popülizm, demokrasinin içerici kapasitesini artırmış, buna karşın, anayasal denetimmekanizmalarına, demokratik kurumlara ve genel anlamda liberal demokrasiye zarar vermiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:popülizm · demokrasi · Meksika

Özet

Latin Amerika, popülizm çalışan araştırmacılar açısından önemli bir araştırma alanı olarak ortayaçıkıyor. Dünyanın bu bölgesinde, popülizmin farklı türlerine rasgelmek mümkün. Üstelik LatinAmerika’da, tarih boyunca, popülist liderlerin siyasal gücü ele geçirmeyi başardıkları söylenebilir.Elinizdeki çalışma, popülizm ve demokrasi arasındaki çatışmalı ilişkiyi incelemek niyetindedir.Bunu yaparken popülizm bir siyasal tarz olarak ve liderin merkezi rolüne referansla tanımlanacaktır.Bu doğrultuda, Arjantin’de Peron dönemi klasik popülizmi, Peru’da Fujimori’nin sağ popülizmi venihayetinde Venezüella’da Chavez’in sol popülizminin analizinin göstereceği üzere demokrasi vepopülizm ilişkisi farklı popülizmlerin varlığına rağmen büyük ölçüde aynı kalmıştır. Bu doğrultudadenilebilir ki popülizm, demokrasinin içerici kapasitesini artırmış, buna karşın, anayasal denetimmekanizmalarına, demokratik kurumlara ve genel anlamda liberal demokrasiye zarar vermiştir.

Abstract

Latin America, as a region, reflects a relevant field of analysis for scholars who aim at working populism.Here, in this region of the world, it is possible to encounter various types of populism(s). Additionally,throughout the history of Latin America, populist leaders have managed to accumulate politicalpower for decades. This study, in its turn, aims at analyzing the relationship between populism anddemocracy. It suggests analyzing populism as a political style prioritizing the central role of populistleaders. In this perspective, it overviews a historical analysis of different Latin American countrieswhere various types of populism were in power. In this respect, the study of the classical populism ofPeron in Argentina, the right-wing populism of Fujimori in Peru and the left-wing populism of Chavezin Venezuela demonstrate that the relationship between democracy and “various” populisms remainsalmost the same. Populism, in general, enlarges inclusionary capacities of democratic regimes whilegiving permanent harm to democratic institutions, constitutional mechanisms of control and liberaldemocracy in general.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, A. G. (2019). Popülizm-Demokrasi İlişkisi: Latin Amerika’dan Örnekler. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 428–444. https://ajindex.com/articles/24741

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Başaran, D. (2018). Dünyada Yükselen Sağ-Popülizm ve Brezilya Seçimleri. ANKASAM. https://ankasam. org/dunyada-yukselen-sag-populizm-ve-brezilya-secimleri/ Baykan, T. (2017). “Halkçılık ve Popülizm: Türkiye Vakası ve Bir Kavramın Kullanımları”. Mülkiye Dergisi, 41 (1):157-194.
  2. Bruhn, K. (2013). “To Hell with Your Corrupt Institutions!”: AMLO and Populism in Mexico, içinde C. Mudde ve C. R. Kaltwasser (der.), Populism in Europe and the Americas Threat or Corrective for Democracy, Cambridge: Cambridge University Press: 88-112.
  3. Canovan, M. (1981). Populism. London: Junction Books. Canovan, M. (2002). “Democracies and the Populist Challenge”, içinde Y. Meny ve Y. Surel (der.) Democracies and the Populist Challenge. Basingstoke: Palgrave: 25-43.
  4. Çekiçer, Ş. (2018). Meksika’nın Yeni Solcu Başkanı Obrador Koruma İstemedi: “Vatandaşlar Beni Korur”, Medyascope Tv. 4 Temmuz. https://medyascope.tv/2018/07/04/meksikanin-yeni-solcu-baskaniobrador- koruma-istemedi-vatandaslar-beni-korur/ Child, D. (2019).
  5. Who is Jiar Bolsonaro, Brazil’s New Far-Right President? Aljazeera, 1 Ocak. https://www. aljazeera.com/news/2018/10/jair-bolsonaro-brazil-presidential-candidate-181.007.020716337.html Civelekoğlu, İ. (2018). Dosya: Siyaset-Demokrasi Düzleminde Popülizmi Anlamak. Panorama Khas, 26. http://panorama.khas.edu.tr/yazarlar/ilke-civelekoglu-247
  6. Corrales, J. (2018).
  7. The Return of Populism, Latin American Style. The New York Times, 25 Haziran https:// www.nytimes.com/2018/06/25/opinion/mexico-colombia-populism.html Çöpoğlu, M. O. (2017). Avrupa’da Yükselen Popülist Aşırı Sağ Partiler: Özgürlükler ve Uluslar Avrupası (ENF) Grubu Üzerine Bir İnceleme. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 4 (7):1-17.
  8. Dahl, R. (1989). Democracy and Its Critics. New Haven: Yale University Press De la Torre, C. (2010).
  9. Populist Seduction in Latin America, Athens: Ohio University Press.
  10. Drake, F. (2009). Between Tyranny and Anarchy: A History of Democracy in Latin America, 1800-2006. Stanford: Stanford University Press.
  11. Ellner, S. (2001). The Radical Potential of Chavismo in Venezuela: the first year and a half of power. Latin American Perspectives. 28 (5): 5-32.
  12. Ellner, S. (2003). The Contrasting Variants of the Populism of Hugo Chavez and Alberto Fujimori. Journal of Latin American Studies. 35(1). 139-162.
  13. Erdoğan, N. (1998). Demokratik Soldan Devrimci Yol’a: 1970’lerde Sol Popülizm Üzerine Notlar, Toplum ve Bilim, 78. Germani, G. (1978).
  14. Authoritarianism, Fascism, and National Populism.