Dergiler / Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Türk Dış Politikasında Parti Rekabeti: Rakip Partilerin Politika Revizyonlarını Anlamak

Party Competition Over Turkish Foreign Policy: Understanding Policy Revisions of the Rival Parties

Sayfa
97–116
Yayın Tarihi
2020-03-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makalenin bulgularının partilerin dış politika tercihlerini anlamaya yardımcı olması ve TDP’deki dönüşümün boyutu ve açıklayıcıları ile ilgili mevcut tartışmaya katkı sunması beklenmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Siyasi partiler politikalarını niçin değiştirirler?
📊
Temel Bulgular & Veri:Türk dış politikasındaki (TDP) değişimin nedenlerini inceleyen çalışmalar bu tarz ulusal alt sistem düzeyinden faktörlerin etkisine kısmi olarak açıklama getirmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Makalenin bulgularının partilerin dış politika tercihlerini anlamaya yardımcı olması ve TDP’deki dönüşümün boyutu ve açıklayıcıları ile ilgili mevcut tartışmaya katkı sunması beklenmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2002-2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Türk Dış Politikası · parti rekabeti · parti pozisyonları

Özet

Siyasi partiler politikalarını niçin değiştirirler? Parti rekabeti teorileri bu soruyu analiz ederken, partilerin seçmenlerine, rakiplerine, lobi gruplarına veya bir önceki seçim sonuçlarına nasıl cevap verdiklerine bakmaktadır. Türk dış politikasındaki (TDP) değişimin nedenlerini inceleyen çalışmalar bu tarz ulusal alt sistem düzeyinden faktörlerin etkisine kısmi olarak açıklama getirmektedir. Bu makale parti rekabetinin TDP üzerindeki görece etkisi ile ilgilenmektedir. Bu amaçla, Türkiye’deki ana akım siyasi partilerin birbirini takip eden seçim manifestoları analiz edilecek ve bu manifestolarda sunulan dış politika pozisyonları hem birbiriyle hem de dönemsel olarak karşılaştırılacaktır. Analiz, iktidar partisi olan Adalet ve Kalkınma Partisi ile Cumhuriyet Halk Partisi ve Milliyetçi Hareket Partisi’nin 2002-2018 dönemindeki seçim öncesi parti programlarına dayanmaktadır. Makale bu partilerin parti programlarının yalnızca dış politikaya ayrılan kısımlarına odaklanmaktadır. Öncelikle partilerin genel TDP vizyonlarındaki dönüşümler incelenecek, daha sonra partilerin Türkiye’nin Batı, Orta Doğu ve diğer bölgeler ile ilişkileri üzerine geliştirdikleri politikalar ve yeni düzenlemeler analiz edilecektir. Makale ayrıca partilerin seçim manifestolarındaki dış politika önerilerinin rakip partilerin bir önceki seçim döneminde sundukları önerilerle benzeşme boyutunu da inceleyecektir. Makalenin bulgularının partilerin dış politika tercihlerini anlamaya yardımcı olması ve TDP’deki dönüşümün boyutu ve açıklayıcıları ile ilgili mevcut tartışmaya katkı sunması beklenmektedir.

Abstract

Why do parties change policy positions? Theories of party competition analyze this question by looking at how parties respond to their voters, to their rivals, to the lobbying groups, or to the results of the past elections. The research on the motives of change in Turkish foreign policy (TFP) partially accounts for such factors from the domestic level. This article is interested in the relative impact of party competition over TFP. To this end, it analyses and compares foreign policy positions as presented in the successive election manifestos of the mainstream Turkish political parties. The analysis rests on all the pre-election party programs of the ruling Justice and Development Party, the Republican Peoples Party and the Nationalist Action Party in the period from 2002 to 2018. The article solely concentrates on sections of these parties’ election programs that are devoted to foreign policy. First, it examines transformations regarding parties’ general framings about TFP visions and then analyses party policies and adjustments regarding Turkey’s relations with the West, Middle East, and other regions. The article also examines the level of the resemblance of parties’ foreign policy proposals with their rivals’ proposals from the previous electoral period. The findings of this article are expected to help understand parties’ choices for particular foreign policy positions, as well as, contribute to the existing discussions on the magnitude and determinants of change in TFP.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SÖNMEZ, E. K. (2020). Türk Dış Politikasında Parti Rekabeti: Rakip Partilerin Politika Revizyonlarını Anlamak. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 97–116. https://ajindex.com/articles/24731

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Adams, J., and Somer-Topcu, Z. (2009). Policy adjustment by parties in response to rival parties’ policy shifts: Spatial theory and the dynamics of party competition in twenty-five post-war democracies, British Journal of Political Science, 39(4), 825-846. doi: https://doi.org/10.1017/S000.712.3409000635
  2. Adams, J, Clark, M., Ezrow, L., and Glasgow, G. (2004). Understanding Change and Stability in Party Ideologies: Do Parties Respond to Public Opinion or to Past Election Results? British Journal of Political Science, 34(4), 589– 610. doi: https://doi.org/10.1017/S000.712.3404000201
  3. AKP (2002). 2002 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi. Retrieved from https://acikerisim.tbmm.gov.tr/ xmlui/bitstream/handle/11543/954/200304063.pdf sequence=1,andisAllowed=y AKP (2011). 2011 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi. Retrieved from http://www.akparti.org.tr/ media/272799/secim-beyannamesi-2011.pdf AKP (2015a). 2007
  4. Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi, Ak Parti Tanıtım ve Medya Başkanlığı. AKP (2015b). 7 Haziran 2015 Genel Seçimleri Seçim Beyannamesi. Retrieved from https://kutuphane.tbmm.gov.tr:8088/2015/201501393.pdf
  5. AKP (2018). Cumhurbaşkanlığı Seçimleri ve Genel Seçimler Seçim Beyannamesi. Retrieved from https://www.trthaber.com/pdf/Beyanname23Mays18_icSayfalar.pdf
  6. Aydın-Çakır, A., and Arıkan-Akdağ, G. (2017). An Empirical Analysis of the Change in Turkish Foreign Policy Under the AKP Government, Turkish Studies, 18(2), 334–357. doi: https://doi.org/10.1080/14683.849.2016.1261021
  7. Aydın-Düzgit, S. (2016). De-Europeanisation through Discourse: A Critical Discourse Analysis of AKP’s Election Speeches, South European Society and Politics, 21(1), 45-58. doi: https://doi.org/10.1080/13608.746.2016.1147717
  8. Aygül, C. (2014). Locating Change in Turkish Foreign Policy: Visa Policies of the Justice and Development Party in the 2000s, Turkish Studies, 15(3), 402–418. doi: https://doi.org/10.1080/14683.849.2014.95 6424 Başer, E. T. (2015). Shift-of-axis in Turkish Foreign Policy: Turkish National role conceptions before and during AKP rule, Turkish Studies, 16 (3), 291-309. doi: https://doi.org/10.1080/14683.849.2015.10 50958 Budge, I. (1994). A New Spatial Theory of Party Competition: Uncertainty, Ideology and Policy Equilibria Viewed Comparatively and Temporally, British Journal of Political Science, 24(4), 443–67. doi: https://doi.org/10.1017/S000.712.3400006955
  9. Budge, I., Klingemann, H. D., Volkens, A., Bara, J., and Tanenbaum, E. (2001). Mapping policy preferences: estimates for