Dergiler / Avrasya İncelemeleri Dergisi / 2013 / Cilt: 2 - Sayı: 1

WAR AND PEACE: RUSSIA, TURKEY, AND THE DOMESTIC DIMENSION OF CONFLICT PERPETUATION, CESSATION, AND RESOLUTION IN THE CAUCASUS

Sayfa
1–37
Yayın Tarihi
2013-08-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tam da bu noktada Türkiye ve Rusya’nın ilişkilerinin gelişmesi ve Rusya’nın Ermenistan Türkiye’nin ise Azerbaycan üzerindeki etkin rölü bu iki ülkeyi geçmişin aksine çözüm sürecinde biricik bir konuma yerleştirmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kafkasya bölgesinin siyasi ilişkileri Dağlık-Karabağ sorununun ortaya çıktığı 1980’lerin sonu ve 1990’ların başından günümüze büyük ölçüde değişmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu değişimlerin arasında önemli bir yer ise 2000’li yılların başından giderek artan Türkiye ile Rusya arasındaki yakınlaşma politikasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Tam da bu noktada Türkiye ve Rusya’nın ilişkilerinin gelişmesi ve Rusya’nın Ermenistan Türkiye’nin ise Azerbaycan üzerindeki etkin rölü bu iki ülkeyi geçmişin aksine çözüm sürecinde biricik bir konuma yerleştirmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Caucasus · Nagorno-Karabakh · Russia

Özet

Kafkasya bölgesinin siyasi ilişkileri Dağlık-Karabağ sorununun ortaya çıktığı 1980’lerin sonu ve 1990’ların başından günümüze büyük ölçüde değişmiştir. Bu değişimlerin arasında önemli bir yer ise 2000’li yılların başından giderek artan Türkiye ile Rusya arasındaki yakınlaşma politikasıdır. Türkiye ve Rusya’yı DağlıkKarabağ sorununun çözümünde özellikli bir yere konumlandıran dinamikler ise bu iki ülkenin Azeri ve Ermeni siyasi liderliğini ve kamuoyunu Dağlık-Karabağ sorununun çözümü doğrultusunda etkileme güçleridir. Azerbaycan ve Ermenistan’ın iç siyasetinin içerisinde bulunduğu kör düğüm ve Dağlık-Karabağ sorunu etrafında gelişen hassasiyet nedeniyle soruna uzlaşmacı bir çözüm yolunu dış ülkelerin müdahalesine muhtaç hale getirmektedir. Tam da bu noktada Türkiye ve Rusya’nın ilişkilerinin gelişmesi ve Rusya’nın Ermenistan Türkiye’nin ise Azerbaycan üzerindeki etkin rölü bu iki ülkeyi geçmişin aksine çözüm sürecinde biricik bir konuma yerleştirmiştir.

Abstract

The political landscape of the Caucasus region has changed dramatically since the initial eruption of the Nagorno-Karabakh conflict in the late 1980s-early1990s. Among other changes, Turkey and Russia have experienced a rapprochement in the 2000s that places them in a strong position to influence both the political leadership and the mass publics of Azerbaijan and Armenia to open negotiations with a new willingness to consider hitherto unacceptable solutions to the Nagorno-Karabakh problem. Because of the domestic political tension-ratcheting knot within both Armenia and Azerbaijan that make concessionary approaches to N-K politically suicidal, external influence is essential. It is precisely here that Turkey and Russia are now – unlike earlier -- uniquely and fortuitously positioned: Turkey is arguably in as effectual a position to influence Azerbaijan as Russia is to influence Armenia. Again, the Russian-Turkish rapprochement has changed the calculus of prospective resolution decisively, if not inevitably

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

WARHOLA, J., BEZCİ, E. (2013). WAR AND PEACE: RUSSIA, TURKEY, AND THE DOMESTIC DIMENSION OF CONFLICT PERPETUATION, CESSATION, AND RESOLUTION IN THE CAUCASUS. Avrasya İncelemeleri Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 1–37. https://ajindex.com/articles/246450

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. “Azerbaijan, Turkey Reaffirm Solidarity”, Today’s Zaman, (26 December 2009). • BROERS, Laurence.“Managing great expectations: the Karabakh peace process in 2010,” The European Policy Centre in“Eastern Promises” Roundtable, ‘Security and Stability in the South Caucasus. The Turkey-Armenia-Azerbaijan Triangle’, Brussels, 22 February 20 • BROERS, Laurence. The limits of leadership: Elites and societies in the Nagorny Karabakh peace process (London: Conciliation Resources, 2005). • BİRAND, Mehmet Ali. “Kimse ipleri koparmayı göze alamadı, top Obama’da kaldı,” Milliyet, (14 April 2010). • BİRAND, Mehmet Ali. “Türkiye çırpınıyor, Azeriler ise hiç oralı değiller,”, Milliyet, (15 April 2010). • BOZKURT, Abdullah. “Davutoğlu in Baku for talks on Armenia ties”, Today’s Zanan, (20 April 2010). • DAVUTOĞLU, Ahmet. “Turkey’s Zero-Problems Foreign Policy”, Foreign Policy, (20 May 2010). • DEWAAL, Tom. “A Pause in Armenia-Turkey Reconciliation”, Carnegie Endowment for International Peace, Washington,D.C., transcript of audio of 10 May 2010. • European Comission, 2010 Turkey Progess Report, 9 November 20 • From Iran Media: Russia Lauds Iran Mediation in Karabakh”, ArmeniaNow.com (March 5, 2010). • GAHRAMANOVA, Aytan. “Paradigms of Political Mythologies and Perspectives of Reconciliation in the Case of the Nagorno-Karabakh Conflict”, International Negotiation 15 (2010), pp.133-152. • HARTUYUNYAN, Arus. “Imagining National Identity through Territorial Politics: War in Nagorny Karabagh, Elites, and Citizens”, 15 th Annual World Convention of the Association for the Study of Nationalities Annual Meeting (NY: Columbia University, April 1517, 2010). • HAYRUMYAN, Naira, “Vision for Karabakh: Former and current leaders share their views on conflict settlement” ArmeniaNow.com, (7 April 2010). • KHACHATRİAN, Haroutiun. “ Armenian-Azerbaijani Disagreement on Madrid Principles Stalls Karabakh Settlement Process,”Central Asia-Caucasus Institute Analyst, (14 October 2009). • ILGAR Majidli, “Nagorno-Karabakh Problem After Astana Summit”, Eurasia Critic, (January 2011). • “Ilham Aliyev: if Armenia continues to pursue its policy of occupation, Azerbaijan will seriously change its position”, Today.Az, (10 June 2010). • ISLERİ, E. and Dilek, O. “The Limitations of Turkey’s New Foreign Policy Activism in the Caucasian Regional Security Complexity,” Turkish Studies, vol. 12, no. 1 (March 2011), pp.41-54. • KELKİTLİ, Fatma Asli. “Russian Foreign Policy in South Caucasus in Putin,” Percepti