Dergiler / Toplum ve Sosyal Hizmet / 2010 / Cilt: 21 - Sayı: 2

KENTSEL SUÇLA MÜCADELEYİ YENİDEN DÜŞÜNMEK: GÜVENLİ BİR KENT YAŞAMI SAĞLAMA ARACI OLARAK KOMŞULUK ALANI GÖZETİM SİSTEMİ

Rethinking of Combating Urban Crimes: Neighbourhood Watch System as a Means of Safer Urban Life

Sayfa
63–76
Yayın Tarihi
2010-10-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkiye’de bu sisteme olan ihtiyacın nasıl oluştuğu ve sistemin nasıl kurulmaya çalışıldığı az sayıdaki yerel uygulamalar yoluyla ele alınıp incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Suç, özellikle kentsel yaşamda giderek artan, türleri çeşitlenen ve mücadelesi de zorlaşan bir olgudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:İşte, “komşuluk alanı gözetim sistemi”, genellikle basit nitelikte olmakla birlikte, toplumda bir virüs gibi yayılabilen kimi suç olayları (örn. ev ve araba hırsızlığı, kapkaç, kamu malına zarar) karşısında yerel halkın yaşadıkları yeri daha güvenli bir hale getirmek amacıyla etkili önlemler almasına ve güvenlik güçlerine gerekli bilgileri sağlamasına yarayan katılımcı bir sistemdir.
💡
Sonuç & Katkı:Türkiye’de bu sisteme olan ihtiyacın nasıl oluştuğu ve sistemin nasıl kurulmaya çalışıldığı az sayıdaki yerel uygulamalar yoluyla ele alınıp incelenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Komşuluk alanı gözetim sistemi · kentsel suç · Neighbourhood watch system

Özet

Suç, özellikle kentsel yaşamda giderek artan, türleri çeşitlenen ve mücadelesi de zorlaşan bir olgudur. Bu durum karşısında güvenlik güçlerinin tek başına suçla mücadelesi yeterli olamamakta; kentte yaşayanların özellikle oturdukları yerlerde gördükleri olaylar hakkında güvenlik güçlerini bilgilendirmeleri önem kazanmaktadır. İşte, “komşuluk alanı gözetim sistemi”, genellikle basit nitelikte olmakla birlikte, toplumda bir virüs gibi yayılabilen kimi suç olayları (örn. ev ve araba hırsızlığı, kapkaç, kamu malına zarar) karşısında yerel halkın yaşadıkları yeri daha güvenli bir hale getirmek amacıyla etkili önlemler almasına ve güvenlik güçlerine gerekli bilgileri sağlamasına yarayan katılımcı bir sistemdir. Bu çalışma, yönetim anlayışındaki gelişmeye paralel olarak kentsel suçla mücadele alanında doğan bu yeni sistemin kökenini, gelişimini, içeriğini, benimsendiği ülkelerde edinilen farklı deneyimleri ve Türkiye için uygulanabilirliğini sorgulamaya yönelik bir perspektif sunmayı amaçlamaktadır. Türkiye’de bu sisteme olan ihtiyacın nasıl oluştuğu ve sistemin nasıl kurulmaya çalışıldığı az sayıdaki yerel uygulamalar yoluyla ele alınıp incelenmiştir.

Abstract

Notably in the urban areas, crime is a gradually ascending fact which is getting different aspects and also hard to combat. In view of this situation, security forces’ singlehandedly combating with crime could not be sufficient and informing the security forces about the witnessed affairs in the residential regions by the city-dwellers, is getting more important. At that point, although the “neighbourhood watch system” generally has plain characteristics; in the face of crime which is spreading like a virus (e.g. theft and robbery, purse-snatching, damaging to public property), this participative system enables local people to take precautions to make their residential area a safer place and provides information needed by the security forces. This study aims to provide a perspective to question the origin, development, content and different experiences in various countries of the neighbourhood watch system which has been emerged in the field of combating urban crimes in parallel with the development in administrative understanding. The emergence of the need to this system in Turkey and the way of its establishment have been examined through few local cases.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖMÜRGÖNÜLŞEN, U., ÖKTEM, M. K., YÜCEYILMAZ, A. A. (2010). KENTSEL SUÇLA MÜCADELEYİ YENİDEN DÜŞÜNMEK: GÜVENLİ BİR KENT YAŞAMI SAĞLAMA ARACI OLARAK KOMŞULUK ALANI GÖZETİM SİSTEMİ. Toplum ve Sosyal Hizmet, Cilt: 21 - Sayı: 2, 63–76. https://ajindex.com/articles/23514

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akalın, M. (1997), “Toplum Polisliği”, Türk İdare Dergisi, 69 (417), 219-224.
  2. Arslan, M. M. (2006) “Demokratik Toplumda Toplum Destekli Polislik: Denizli Örneği”,Istanbul Conference on Democracy & Global Security, 9-11 June 2005
  3. Turkish National Police, Ankara, 474-489.
  4. Bahar, H. İ. (2002), “Toplum Destekli Polislik ve Türkiye’ye Uygulanabilirliği”, Çevik, H.H. ve T. Göksu (ed), Türkiye’de Devlet, Toplum ve Polis, Ankara,
  5. Seçkin. Body-Gendrot, S. (2001) “The Politics of Urban Crime”, Urban Studies, 38 (5-6) 915-928.
  6. Civelek, Y. ve Arslan, T. V. (2009), “Güvenikli Siteler: İdeal Kent Miti Gerçekte Ne Vadediyor?”, MOSTAR, 5(55), 36-43.
  7. Çevik, H. H. (ed) (2008),
  8. Karşılaştırmalı Polis Yönetimi, Ankara, Emniyet Genel Müdürlüğü Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığı. Çukurçayır, M.A. (2002)
  9. Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi, Konya, Çizgi Kitabevi, De Liége, M.-P.(1991) “Social Developmentand the Prevention of Crime in France: A Challenge for Local Parties and CentralGovernment” Heidensohn, F. ve Farrell, M.(ed) Crime in Europe, London Routledge. Lineberry, R.L. ve Sharkansky, I. (1974) Urban Politics & Public Policy, Newyork Harper & Row Publisher.
  10. Oc, T. ve Tiesdell, S.(1997), “Opportunity Reduction Approaches to Crime Prevention”,Safer City Centres, Reviving the Public Realm, London, Paul Chapman Publishing. Özkazanç, A.(2007), Biyo-Politik Çağda Suç ve Cezalandırma: Denetim Toplumunda Neo-Liberal Yönetimsellik, Tartışma Metinleri, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi, No. 104, Ankara.
  11. Palabıyık, H. Ve Atak, Ş. (2000) 21. Yüzyıla Girerken Mahalle Yönetimi, Toprak, Z. (ed), İzmir, Yerel Gündem 21 Yayını. Peterson, R. D., Krivo, L. J., Haris, M. A.(2000) “Disadvantage and Neighbourhood Violent Crime: Do Local Institutions Matter?” Journal of Research in Crime and Delinquency, 37 (1) 31-63.
  12. Piumsombun, P., Chatuparisut, V., Kasivivat, K., Phollawan, K., Boonpadung, P., Chitsawang, N., Watanavanich, P. (1989) “Bangkok- Thonburi (Thailand)”, Buendia, H.G. (ed), Urban Crime: Global Trends and Policies, Tokyo, The United Nation University. Roche, S. (2006) “Citizen’s Expectation of Security: The Response of the Government about Public Safety”, Istanbul Conference on Democracy & Global Security 9-11 June 2005”,
  13. Turkish National Police, Ankara, 302-307.
  14. Seyhan, K. (2002), “Polislik ve Suçun Önlenmesi”, Çevik, H.H. ve T. Göksu (ed), Türkiye’de Devlet, Toplum ve Polis, Ankara,
  15. Seçkin. Seyhan, K. (2005), “İngiltere ve Türkiye’de Kolluğun Suçun Önlenmesi Konusun