Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightTüm bu proseslerin klinik bulguları, nonspesifiktir ve bazen allograft disfonksiyonu multifaktöriyeldir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Renal transplantasyon sonrası erken dönemde, allograft disfonsiyonunun en sık nedenleri; akut ret, ilaç toksisiteleri (siklosporin toksisitesi), akut tübüler nekrozis, transplante böbrekte kanlanma problemleri, üriner sistem/vasküler obstruksiyon, cerrahi komplikasyonlar ve infeksiyonlardır. Tüm bu proseslerin klinik bulguları, nonspesifiktir ve bazen allograft disfonksiyonu multifaktöriyeldir. Akut pyelonefrit gibi üriner enfeksiyonlar da, allograft disfonksiyonuna neden olabilir. Renal transplantasyon sonrası erken dönemde, akut allograft disfonksiyonu saptanan hastalarda, spesifik nedeni ortaya koymada sıklıkla renal biyopsi kullanılır. Bu yazıda, erken dönemde akut allograft disfonksiyonu gelişen ve böbrek biyopsisi ile akut pyelonefrit tanısı konan iki renal transplant olgusu bildirilmektedir. Her iki vakada da uygun antibiotik ile akut pyelonefrit tedavi edildikten sonra allograft disfonksiyonu düzelmiştir.
Abstract
Purpose: The most common causes of allograft dysfunction in the early posttransplantation period include acute rejection, drug toxicity (cyclosporine toxicity), acute tubular necrosis, reperfusion injury, urinary tract/vascular obstruction, surgical complications and infections. The clinical manifestations of these processes are nonspesific and occasionally allograft dysfunction may be multifactorial. It has been reported that urinary tract infection (UTI) may also lead to renal allograft dysfunction due to acute pyelonephritis in these patients. Renal biopsy therefore is frequently used to diagnose the specific cause of acute graft dysfunction. We report two cases with acute allograft failure due to acute pyelonephritis, which were confirmed by graft biopsies. In both cases, after appropriate antimicrobial therapy, allograft functions recovered.