KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ekonomi İşletme ve Maliye Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 2 - Sayı: 2

İnsan Kaynakları Uygulamalarının Bireysel Performansa Etkisi

The Effect of Human Resources Practices on Individual Performance

Kübra KARAKAYA
Osman BAYRAKTAR
Sayfa
170–184
Yayın Tarihi
2020-08-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonuçları İstanbul, Ankara ve İzmir gibi metropollerde faaliyet gösteren yüksek öğrenimli özel hizmet sektörü çalışanları için genellenebilir niteliktedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, insan kaynakları uygulamalarının bireysel performansa etkileri araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İnsan kaynakları yönetimi uygulamaları ve birey-sel performans algısını belirlemek için Yılmaz (2012) tarafından geliştirilen ölçek kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonuçları İstanbul, Ankara ve İzmir gibi metropollerde faaliyet gösteren yüksek öğrenimli özel hizmet sektörü çalışanları için genellenebilir niteliktedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2012 Verileri
⚙️Değişkenler:İnsan Kaynakları · İnsan Kaynakları Uygulamaları · Bireysel Performans

Özet

Bu çalışmada, insan kaynakları uygulamalarının bireysel performansa etkileri araştırılmıştır. Araştırmanın temel hipotezi, insan kaynakları yönetimi uygulamaları ile bireysel performans arasında pozitif yönlü bir ilişki olduğu varsayımıdır. İnsan kaynakları yönetimi uygulamaları ve birey-sel performans algısını belirlemek için Yılmaz (2012) tarafından geliştirilen ölçek kullanılmıştır. Araştırma özel sektörde görev alan beyaz yaka çalışan grubu üzerinde gerçekleştirilmiştir. İnternet üzerinden gerçekleştirilen ankete 304 kişi katılmıştır. Elde edilen veriler, IBM SPSS 22.0 yazılım programı ile analiz edilmiştir. Analizler sonucunda, insan kaynakları uygulamaları ile bireysel performans arasında istatistiksel olarak anlamlı (p>0.05) bir ilişki bulunamamıştır. Araştırma sonuçları İstanbul, Ankara ve İzmir gibi metropollerde faaliyet gösteren yüksek öğrenimli özel hizmet sektörü çalışanları için genellenebilir niteliktedir.

Abstract

In this study, the effects of human resources practices on individual performance were investigated. The main hypothesis of the research is the assumption that there is a positive relationship between human resources management practices and individual performance. The scale developed by Yılmaz (2012) was used to determine the perception of the human resources management and individual performance. The research was conducted on the white-collar employee group working in the private sector. 304 people participated in the online survey. The data obtained were analyzed with IBM SPSS 22.0 software program. As a result of the analysis, no statistically significant (p>0.05) relationship was not found between human resources practices and individual performance. The results of the research are generalizable for higher education private service sector employees operating in metropolitan cities such as Istanbul, Ankara and Izmir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAKAYA, K., BAYRAKTAR, O. (2020). İnsan Kaynakları Uygulamalarının Bireysel Performansa Etkisi. Ekonomi İşletme ve Maliye Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 170–184. https://ajindex.com/articles/218894

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Atay, S. E., & Tüzüner, V. L. (2018). Kurumsal Sosyal Sorumluluk ve İnsan Kaynakları Uygulamaları Birbirlerini Destekliyor mu? Bankaların Web Sitelerinin İçerik Analizi ile Değerlendirilmesi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(32), s. 271-285.
  2. Avcı, T. (2017). İnsan kaynakları uygulamalarının örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi: otelcilik sektöründe bir uygulama. Gaziantep: Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Bayramlık, H., Çetin, Ş., & Yurdakul, A. T. (2015, Nisan). İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamalarının Örgüte Duyulan Güvene Etkisi: Örgütsel Adaletin Aracılık Rolü. İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 17(2), s. 156-173.
  3. Bellisario, A., & Pavlov, A. (2018). Performance Management Practices in Lean Manufacturing Organizations: A Systematic Review of Research Evidence. Production Planning & Control, 29(5), s. 367-385.
  4. Büyükyılmaz, O., Karakulle, İ., & Karataş, İ. (2018). Örgütsel Kariyer Yönetiminin Duygusal Bağlılık Üzerindeki Etkisinde İş Tatmininin Aracılık Rolü. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), s. 1-29.
  5. Can, M., & Hüseyinli, N. (2017, Eylül). Çalışma Hayatında İş Sağlığı ve Güvenliği Kültürü ve Otel Çalışanlarının Güvenli Davranışlarının İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(4), s. 1397-1420.
  6. Çakı, N. (2017). İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarının örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi: pilotlar üzerine bir alan araştırması. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi. Çal, A. Ç. (2012). İnsan kaynakları uygulamaları ile çalışanların kuruma yönelik etik algılamaları arasındaki ilişki: bankacılık sektöründe bir uygulama. Kırıkkale: Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çavuş, M. F., & Develi, A. (2015). İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamalarının Örgütsel Vatandaşlık Davranışı Üzerindeki Etkileri. Tisk Akademi, 10(20), s. 230-249.
  7. Çorum, A. A. (2012). Y kuşağına yönelik insan kaynakları uygulamaları ve bir şirket örneği. İstanbul: Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Deniz, N., & Bakkalbaşı, İ. O. (2010). İnsan Kaynakları ve İşletme Stratejileri Uyumunun Ölçülmesine Yönelik Bir Tartışma. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, XXVIII(I), 183-208.
  8. Duran, S., & Korkmaz, M. (2019, July). A Critical Approach to Human Resources Practices and Training for