KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Mizanül-Hak: İslami İlimler Dergisi / 2021 / Sayı: 12

C-H-L Kökü Bağlamında Üç Âyetin İncelenmesi: 6/En’am 54, 16/Nahl 119 ve 4/Nisâ 17

Hatice Merve ÇALIŞKAN BAŞER
Sayfa
255–272
Yayın Tarihi
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kelimenin anlamları düşünüldüğünde “doğal eğilimlerin terbiye edilmemesi, eğitilmemesi durumunda ortaya çıkan davranış” manasına gelebileceği sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Nüzûl ortamından zaman ve zihinsel olarak uzaklaştığımız için Kur’an’ın ne dediğini anlamak zorlaşmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çünkü kavramlar farklı dönemlerde farklı anlamlar ifade edebilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Kelimenin anlamları düşünüldüğünde “doğal eğilimlerin terbiye edilmemesi, eğitilmemesi durumunda ortaya çıkan davranış” manasına gelebileceği sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kur’an · cehl · sefeh

Özet

Nüzûl ortamından zaman ve zihinsel olarak uzaklaştığımız için Kur’an’ın ne dediğini anlamak zorlaşmıştır. Bulunduğumuz çağın zihin dünyası ve kelimeleriyle geçmişi okumaya çalışmak yanlış anlamalara sebebiyet verebilmektedir. Çünkü kavramlar farklı dönemlerde farklı anlamlar ifade edebilmektedir. Dolayısıyla doğru anlamı yakalama yolunda kavram çalışmaları önem arz etmektedir. Bu çalışmada cehl kelimesi üzerinden “cehâletle günah işleyen” ifadesini barındıran üç ayete anlam verilmiştir. Kur’an öncesi şiirlerden, sözlüklerden çıkarılan sonuca göre c-h-l kökü, “sefeh, küfür, bağy ve tuğyan” kelimeleriyle eş, “tecrübe, hilm, sekinet ve müsamaha” kelimeleriyle zıt anlamlıdır. Kelimenin anlamları düşünüldüğünde “doğal eğilimlerin terbiye edilmemesi, eğitilmemesi durumunda ortaya çıkan davranış” manasına gelebileceği sonucuna varılmıştır. Bu bağıntılardan ve tefsir verilerinden hareketle özellikle meallerdeki “bilmeyerek günah işleyen” şeklinde çevirinin doğru olmayacağı ve bu anlamın “bilerek işlenen günahın tövbesinin kabul olmayacağı” gibi hatalı sonuca götürebileceği ve “kişinin yanlış davranıştan sonra tövbe ederse affedileceğini” söyleyen ayetlerle çelişkili görüneceği tespit edilmiştir. Bu ayetlerdeki cehâletin “şehvete, nefsin arzularına” uymak anlamında kullanıldığı sonucuna varılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAŞER, H. M. Ç. (2021). C-H-L Kökü Bağlamında Üç Âyetin İncelenmesi: 6/En’am 54, 16/Nahl 119 ve 4/Nisâ 17. Mizanül-Hak: İslami İlimler Dergisi, Sayı: 12, 255–272. https://ajindex.com/articles/216064

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Abduh, Muhammed-Reşid, Rıza. Tefsîru el-Kur’âni’l Hakîm. Kahire: Dâru’l-Menar, 1947. Aşmâvî, Muhammed Zeki. En-Nâbiga ez-Zübyânî mea Dirâseti’l-Arabiyyeti Fi’l-Câhiliyye. Lübnan-Beyrut: Dâr’uş-Şurûk, 1994. Ebû Tâlib. Dîvânu Ebî Tâlib b. Abdilmuttalib. nşr. Muhammed et-Tuncî, Beyrut: yy. 1994. El-Bekrî, Tarafe b. Abd. Dîvânu Tarafe b. el-Abd. nşr. Abdurrahmân el-Mustâvî. Beyrut: yy. 2003. El-Benênî, Şertûnî. Akrabu’l-Mevârid fi Fushi’l-Arabiyye ve’s-Sevârid. Beyrut: Mektebetü Lubnan, 1992. El-Bustânî, Butrus. Muhîtü’l-Muhît. Beyrut: Mektebetü’l-Lubnan, 1987. El-Endülisî, Ebu Bekr Muhammed b. Ömer b. Abd el-Aziz b. İbrahim. Kitâbu’l-Ef’âl. Beyrut Lubnan: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003. El-Ezdî, Ebû Bekr Muhammed b. el-Hasan b. Durayd. Cemheratü’l-Luga. Beyrut- Lubnan: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2005. El-Ezdî, Ebû Hasan Mukâtil b. Süleyman b. Beşir. Tefsîru Mukâtil b. Süleymân. thk. Ahmed Ferîd, Beyrut-Lübnan: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003. El-Ezherî, Ebû Mansûr Muhammed b. Ahmed. Tezhîbü’l-Luga. Mısır: Dâru’l-Mısriyye, 1964. El-Ferrâ Ebu Zekeriyya Yahyâ b. Zeyd. Meâni’l-Kur’ân. Kahire: Dâru’l-Kütübi’l-Mısriyye, 1900. El-Feyyûmî, İbn Muhammed b. Ali el-Mekrî. Misbâhu’l-Münîr fi Garibi’ş-Şerhi’l-Kebir. Mısır: el-Matbaatü’l-İlmiyye, 1315(h). El-Hevvârî, Hûd b. Muhakkem. Tefsîru Kitâbillâhi’l-Azîz. Beyrut: Dâru’l-Garîbi’l-İslamiyyi, 1990. El-İsfahânî, Ebu’l-Kâsım el-Huseyin b. Muhammed el-Ma’ruf bi’-Râgıb. Müfredât-Kur’an Kavramları Sözlüğü-. çev. Abdülbaki Güneş/ Mehmet Yolcu, İstanbul: Çıra Yayınları, 2012. El-Maturîdî, Ebû Mansûr Muhammed b. Mahmûd. Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azim-Te’vilêtu Ehlu’s-Sünne. thk. Fâtıma Yusuf el-Hıyemî, Beyrut-Lübnan: Resalah Yayıncılık, 2004. El-Vâhidî, Ebû el-Hasan Alî b. Ahmed. Esbâb-ı Nüzûl. thk. Kemâm Begûnî Zeğlûl, Beyrut-Lübnan: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1991. Enîs, İbrahim v.dğr. Mu’cemu’l-Vasît. Mısır: Dâru’l-Mearuf, 1972-1973. Er-Râzî, Muhammed b. Ebî Bekr b. Abd el-Kâdir. Muhtârü’s-Sıhâh. ts., yy. Er-Râzî, Muhammed b. Ömer b. Hüseyin Fahruddin. Mefâtihu’l-Gayb. Beyrut-Lübnan: Dâru’l-Fikr, 1981. Et-Taberî, Ebû Ca’fer Muhammed b. Cerîr. Câmiu’l-Beyân an Te’vîli Âyi’l-Kur’ân. thk. Abdullah b. Muhsin el-Turki, Kahire: Dirâsetu Arabiyye ve’l-İlmiyye, 2001. Ez-Zebîdî, Muhibbuddin Ebu’l-Feyz Muhammed. Tâcu’l-Arûs min Cevâhiri’l-Kâmus. thk. Alî Şîrî, Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1994. Ez-Zemahşerî, Ebû’l-Kâsım Mahmûd b. Ömer. Keşşâf. thk. Adil Ahmed Mevcud v.dğr., Riyad: Mektebetü’l-Abîkân, 1998. Ez-Zemahşerî. Ebû’l-Kâsım Mahmûd b. Ömer. Esâsü’