KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Journal of Turkish Science Education / 2009 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Fen bilgisi öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının bilişsel düzeyde öğrenci başarısına etkisi

MERYEM NUR AYDEDE YALÇIN
FATİH MATYAR
Sayfa
115–127
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda aktif öğrenme yaklaşımının ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin Fen Bilgisi dersine yönelik başarılarını artırdığı (p<,05), öğrencilerin Fen Bilgisi başarıları ile cinsiyetleri arasında anlamlı farklılık bulunmadığı ve aktif öğrenme yaklaşımına yönelik olumlu düşüncelere sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı aktif öğrenme yaklaşımının öğrencilerin Fen Bilgisi dersinde bilişsel düzeydeki başarılarına etkisini ve öğrencilerin aktif öğrenme yaklaşımına yönelik düşüncelerini belirlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma eşitlenmemiş kontrol gruplu yarı deneysel desene göre düzenlenmiş olup 2005-2006 öğretim yılında Adana ili Seyhan ilçesinde bulunan orta-sosyo ekonomik düzeyde bir resmi ilköğretim okulunda gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda aktif öğrenme yaklaşımının ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin Fen Bilgisi dersine yönelik başarılarını artırdığı (p<,05), öğrencilerin Fen Bilgisi başarıları ile cinsiyetleri arasında anlamlı farklılık bulunmadığı ve aktif öğrenme yaklaşımına yönelik olumlu düşüncelere sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2005-2006 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı aktif öğrenme yaklaşımının öğrencilerin Fen Bilgisi dersinde bilişsel düzeydeki başarılarına etkisini ve öğrencilerin aktif öğrenme yaklaşımına yönelik düşüncelerini belirlemektir. Araştırma eşitlenmemiş kontrol gruplu yarı deneysel desene göre düzenlenmiş olup 2005-2006 öğretim yılında Adana ili Seyhan ilçesinde bulunan orta-sosyo ekonomik düzeyde bir resmi ilköğretim okulunda gerçekleştirilmiştir. Çalışmada veri toplama aracı olarak öğrencilerin bilişsel düzeydeki başarılarını ölçmek için 29 maddeden oluşan ve cronbach alpha katsayısı .85 olan Fen Bilgisi dersi başarı ölçeği, duyuşsal becerilerini değerlendirmek için ise açık uçlu sorular kullanılmıştır. Çalışmada deney grubunda 24, kontrol grubunda 27 olmak üzere toplam 51 öğrenci yer almıştır. Deney grubunda aktif öğrenme yaklaşımı, kontrol grubunda ise öğretmen merkezli geleneksel öğretim kullanılmıştır. Elde edilen veriler, bağımsız gruplar t-testi, iki yönlü varyans analizi ve frekans dağılımı analiz yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda aktif öğrenme yaklaşımının ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin Fen Bilgisi dersine yönelik başarılarını artırdığı (p<,05), öğrencilerin Fen Bilgisi başarıları ile cinsiyetleri arasında anlamlı farklılık bulunmadığı ve aktif öğrenme yaklaşımına yönelik olumlu düşüncelere sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YALÇIN, M. N. A., MATYAR, F. (2009). Fen bilgisi öğretiminde aktif öğrenme yaklaşımının bilişsel düzeyde öğrenci başarısına etkisi. Journal of Turkish Science Education, Cilt: 6 - Sayı: 1, 115–127. https://ajindex.com/articles/215559

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Açıkgöz, Ün, K. (2003a). Aktif Öğrenme. İzmir:
  2. Eğitim Dünyası Yayınları.
  3. Açıkgöz, Ün, K. (2003b). Aktif öğrenme açısından bir çözümleme. Yaşadıkça Eğitim, 80, 2-4.
  4. Aydede, M. N. (2006). İlköğretim altıncı sınıf fen bilgisi dersinde aktif öğrenme yaklaşımını kullanmanın akademik başarı, tutum ve kalıcılık üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana. Aydede, M. N., Kesercioğlu, T. (2008). The Effect of Active Learning Based Activities on Students’ Learning Levels In Primary School Sixth Grade Science Course. 11th Conference of Junior Researchers of EARL, 8-11
  6. July, Belçika, Leuven, 1, 72. Bonwell, C.C., Eison, J.A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. (ERIC Belgesi Rapor No. 1). Büyüköztürk, Ş (2007).
  7. Deneysel Desenler, Öntest-Sontest Kontrol Grubu Desen ve Veri Analizi. Ankara:
  8. PegemA Yayıncılık. Cohen, L., Manion, L., Marrison, K. (2000). Research Methods in Education. (5.Baskı), London: Routledge & Falmer Yayıncılık. Felder, R.M., Brent, R. (1996). Navıgatıng the bumpy road to student-centered ınstructıon. College Teaching, 44, 43-47.
  9. Fies, C. (2005). Classroom Response Systems: What do they add to an active learning environment. Yayımlanmamış doktora tezi, Texas Üniversitesi,
  10. Austin. Fink, L. B. (1999). A model of active learning. 27 Mart 2006, www.hanolulu.hawai.edu/intraret/committes/FacDev/guide6k/teachtip/active.htm Gökçe, E. (2004). İlköğretimde aktif öğrenme sürecine ilişkin öğrenci ve öğretmen görüşleri. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1, 53-64.
  11. Healey, M., Roberts, J. (2004). Engaging Students in Active Learning: Case Studies in Geography, Environment and Related Disciplines. Cheltenham: University of Gloucestershire Yayıncılık. Karasar, N. (2003). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (12. Baskı). Ankara:
  12. Nobel Yayıncılık Kartal, T. (2007). İlköğretim fen bilgisi öğretiminde aktif öğrenme yönteminin öğrencilerin başarılarına, tutumlarına ve hatırda tutmalarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi,
  13. Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya. Mabrouk, P. A. (2005). Addressing faculty objections to the implementation of active learning strategies in the analytical chemistry course. Anal Bioanal Chem, 383, 365–367.
  14. Manville, C. (2004). Faculty development framework for the active teacher/learner at the community college of rhode Island. Yayımlanmamış doktora tezi, Johnson & Wales Üniversirtesi, Rhode Island. Newmann ve Wehlage (1991). Linking r