Dergiler / Alternatif Politika / 2021 / Cilt: 13 - Sayı: 1

İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ VE ÇEVRESEL GÜVENLİK: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

CLIMATE CHANGE AND ENVIRONMENTAL SECURITY: THE CASE OF TURKEY

Sayfa
175–207
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kapsamda, Kopenhag Okulu’nun siyasallaştırma ve güvenlikleştirme çerçevesine dayanarak yapılan bu çalışma 2000’li yıllarda hükümetlerin iklim değişikliğini bir problem olarak görünür kıldığını, bu sorunla ilgili idari, kurumsal ve siyasi girişimlerde bulunarak sınırlı da olsa sorumluluk üstlendiğini ve konuyu ağırlıklı olarak sürdürülebilir kalkınma ile birlikte ele aldığını, dolayısıyla iklim değişikliğini güvenlikleştirmek yerine siyasallaştırdığını savunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1980’li yıllardan itibaren Uluslararası İlişkiler disiplininde görülen güvenlik kavramındaki “genişleme” aralarında çevresel güvenliğin de olduğu farklı güvenlik tanımlarını ortaya çıkarmış, iklim değişikliği gibi çevresel sorunlar uluslararası sistemde mücadeleyi gerektiren küresel bir güvenlik sorunu olarak ele alınmaya başlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çerçevede, iklim değişikliğinden en çok etkilenmesi beklenen Akdeniz Havzası’nda yer alan Türkiye’de çevre ve iklim değişikliği sorunlarının nasıl algılandığı önemli bir soru olarak karşımıza çıkmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kapsamda, Kopenhag Okulu’nun siyasallaştırma ve güvenlikleştirme çerçevesine dayanarak yapılan bu çalışma 2000’li yıllarda hükümetlerin iklim değişikliğini bir problem olarak görünür kıldığını, bu sorunla ilgili idari, kurumsal ve siyasi girişimlerde bulunarak sınırlı da olsa sorumluluk üstlendiğini ve konuyu ağırlıklı olarak sürdürülebilir kalkınma ile birlikte ele aldığını, dolayısıyla iklim değişikliğini güvenlikleştirmek yerine siyasallaştırdığını savunmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2002-2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

1980’li yıllardan itibaren Uluslararası İlişkiler disiplininde görülen güvenlik kavramındaki “genişleme” aralarında çevresel güvenliğin de olduğu farklı güvenlik tanımlarını ortaya çıkarmış, iklim değişikliği gibi çevresel sorunlar uluslararası sistemde mücadeleyi gerektiren küresel bir güvenlik sorunu olarak ele alınmaya başlanmıştır. Bu çerçevede, iklim değişikliğinden en çok etkilenmesi beklenen Akdeniz Havzası’nda yer alan Türkiye’de çevre ve iklim değişikliği sorunlarının nasıl algılandığı önemli bir soru olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma, 2002-2019 yılları arasında Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) döneminde hükümetlerin iklim değişikliği konusuna ve daha genelde çevre ve güvenlik arasındaki ilişkiye yönelik bakış açısını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda, Kopenhag Okulu’nun siyasallaştırma ve güvenlikleştirme çerçevesine dayanarak yapılan bu çalışma 2000’li yıllarda hükümetlerin iklim değişikliğini bir problem olarak görünür kıldığını, bu sorunla ilgili idari, kurumsal ve siyasi girişimlerde bulunarak sınırlı da olsa sorumluluk üstlendiğini ve konuyu ağırlıklı olarak sürdürülebilir kalkınma ile birlikte ele aldığını, dolayısıyla iklim değişikliğini güvenlikleştirmek yerine siyasallaştırdığını savunmaktadır.

Abstract

Since the 1980s, in International Relations discipline the “widening” of the concept of security led to several definitions, including environmental security, and the understanding of environmental problems such as climate change as a global security issue that requires joint efforts in the international system. Given the projections of the Mediterranean Basin to be one of the most affected regions by climate change, understanding Turkey’s perception and policies regarding environmental problems and climate change is important. This paper, thus, examines Turkey’s approach to climate change during the period from 2002 to 2019 under the Justice and Development Party rule. By drawing on the Copenhagen School’s politicization/securitization framework, this study claims that throughout the 2000s Turkish governments have made climate change visible as a problem, developed administrative, institutional and political initiatives, taken on responsibilities, albeit limited, and addressed climate change predominantly within the sustainable development framework, thereby politicized rather than securitized climate change.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAYA, S., ILGIT, A. (2021). İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ VE ÇEVRESEL GÜVENLİK: TÜRKİYE ÖRNEĞİ. Alternatif Politika, Cilt: 13 - Sayı: 1, 175–207. https://ajindex.com/articles/212822

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Adger, Neil W. (2010), “Climate Change, Human Well-Being and Insecurity”, New Political Economy, 15 (2): 275-292.
  2. Akgül-Açıkmeşe, Sinem (2011), “Algı mı, Söylem mi? Kopenhag Okulu ve Yeni Klasik Gerçekçilikte Güvenlik Tehditleri”, Uluslararası İlişkiler, 8 (30): 43-73.
  3. Apak, Günay ve Bahar Ubay (2007), Türkiye İklim Değişikliği Birinci Ulusal Bildirimi (Ankara: Çevre ve Orman Bakanlığı). Barnett, Jon (2003), “Security and climate change”, Global Environmental Change 13: 7–17.
  4. Barnett, Jon (2007), “Environmental Security and Peace”, Journal of Human Security, 3 (1): 4-16.
  5. Barnett, Jon (2017), “Çevre Güvenliği”, Alan Collins (Der.), Çağdaş Güvenlik Çalışmaları (İstanbul: Uluslararası İlişkiler Kütüphanesi): 190-207 (Çev. Nasuh Uslu). Barnett, Jon ve Neil Adger (2005), “Security and Climate Change: Towards an Improved Understanding”, Human Security and Climate Change Workshop: 1-21
  6. Baysal, Barış ve Uluç Karakaş (2017), “Climate Change and Security: Different Perceptions, Different Approaches”, Uluslararası İlişkiler, 14 (54): 21-44.
  7. Boztepe, Ayşe Ş. ve Zehra Aydın (2019), "Çevre ve Şehircilik Bakanı Kurum: İklim değişikliği artık milli güvenlik meselesidir", https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/cevre-ve-sehircilik-bakani-kurum-iklim-degisikligi-artik-milli-guvenlik-meselesidir/1670283 (15.06.2020).
  8. Brown, Lester R. (1977), “Redefining National Security”, Worldwatch Institute, Worldwatch Paper No. 14: 2-46.
  9. Brown, Oli, Anne Hammill ve Robert McLeman (2007), “Climate change as the ‘new’security threat: implications for Africa”, International Affairs, 83 (6): 1141-1154.
  10. Buzan, Barry (1983),
  11. People, States and Fear: The National Security Problem in International Relations (Brighton: Wheatsheaf Books). Buzan, Barry, Ole Wæver ve Jaap de Wilde (1998), Security: A New Framework For Analysis (Colorado: Lynne Rienners Publishers). Buzan, Barry ve Ole Waever (2003), Regions and Power: The Structure of International Security (New York: Cambridge University Press). Carrington, Damian (2019), “Why the Guardian is changing the language it uses about the environment”, https://www.theguardian.com/environment/2019/may/17/why-the-guardian-is-changing-the-language-it-uses-about-the-environment (04.12.2020).
  12. Climate Action Tracker (2019), “Turkey”, https://climateactiontracker.org/countries/turkey/, (16.06.2020).
  13. Climate Action Tracker (2020), “About”, https://climateactiontracker.org/about/, (16.06.2020).
  14. Council of the European Union (2008), “Climate Change and International Secur