Dergiler / Mülkiye Dergisi / 2017 / Cilt: 41 - Sayı: 1

Popülizm, Halk ve Demokrasi: Temsili Demokrasinin Açmazları ve Radikal Demokratik Bir Popülizmin İmkânları

Sayfa
33–66
Yayın Tarihi
2017-05-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son bölüm de güncel siyasal kuramdan hareketle yeni bir siyasal halk kavrayışının ve radikal demokratik bir popülizmin olanaklarını soruşturuyor.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Latin Amerika’dan Avrupa’ya, Uzak Doğu’dan ABD’ye hem sol cenahtan hem de sağdan popülist bir siyaset izleyen partilerin yükselişi, popülizm ile demokrasi arasındaki ilişkiyi bir kez daha siyasal düşüncenin en önemli tartışma konularından biri haline getirdi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Demokrasi üzerine yapılan çalışmalarda popülizm, modern demokrasinin bir hatası, sapması ve eklentisi, bu anlamda ona musallat olan bir parazit, gölge veya patoloji olarak ya da siyasetin ve demokrasinin ontolojik özü olarak, pek çok farklı şekilde tanımlanıyor.
💡
Sonuç & Katkı:Son bölüm de güncel siyasal kuramdan hareketle yeni bir siyasal halk kavrayışının ve radikal demokratik bir popülizmin olanaklarını soruşturuyor.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Popülizm · halk · demokrasi

Özet

Latin Amerika’dan Avrupa’ya, Uzak Doğu’dan ABD’ye hem sol cenahtan hem de sağdan popülist bir siyaset izleyen partilerin yükselişi, popülizm ile demokrasi arasındaki ilişkiyi bir kez daha siyasal düşüncenin en önemli tartışma konularından biri haline getirdi. Demokrasi üzerine yapılan çalışmalarda popülizm, modern demokrasinin bir hatası, sapması ve eklentisi, bu anlamda ona musallat olan bir parazit, gölge veya patoloji olarak ya da siyasetin ve demokrasinin ontolojik özü olarak, pek çok farklı şekilde tanımlanıyor. Bu makale bağlamında ise popülizm, temsili demokrasiye dışsal bir şey olarak değil, onun açmazlarına seslenen bir siyasal ideoloji olarak tanımlanacak. Popülizm, temsili demokraside iktidarın kaynağı olarak işleyen halk egemenliği ve bu egemenlik anlayışının bir uzantısı olarak halk iktidarı düşüncesi ile temsili süreçler dolayımıyla halkın depolitize edilmesi ve tekleştirilmesi, ulusa indirgenmesi ve bir öz olarak yeniden inşa edilmesi arasındaki gerilimden ve açmazdan doğan, bu anlamda liberal-temsili demokrasinin kaçınılmaz parçası olarak, onun bağrında radikal demokrasinin vücuda gelme olanağını cisimleştiren bir hayalet olarak tanımlanacak. Sözün özü, temsili demokrasinin merkezinde yer alan, halkın siyasal etkinliğini ve iktidarını cisimleştiren ve temsili demokrasiye mütemadiyen musallat olan bir hayalet. Bu bağlamda makalenin ilk bölümü popülizm ve demokrasi eleştirisini ele alan farklı yaklaşımları değerlendiriyor. İkinci bölüm ise temsil kavramının liberal demokraside, halkın inşasında ve halk iktidarının massedilmesinde oynadığı özgül role odaklanılıyor. Son bölüm de güncel siyasal kuramdan hareketle yeni bir siyasal halk kavrayışının ve radikal demokratik bir popülizmin olanaklarını soruşturuyor.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, Z. (2017). Popülizm, Halk ve Demokrasi: Temsili Demokrasinin Açmazları ve Radikal Demokratik Bir Popülizmin İmkânları. Mülkiye Dergisi, Cilt: 41 - Sayı: 1, 33–66. https://ajindex.com/articles/211848

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Abts K and Rummens S (2007). Populism versus Democracy. Political Studies, Vol. 55, 405–424.
  2. Agamben G (2001). Kutsal İnsan: Egemen İktidar ve Çıplak Hayat. Çev. İsmail Türkmen, İstanbul:
  3. Ayrıntı Yayınları.
  4. Agamben G (2013). Hareket. Çev. Serhat Celâl Birdal, http://viraverita.org/yazilar/ hareket-Hareket. Arditi B (2010). Liberalizmin Kıyılarında Siyaset. Çev. E. Ayhan, İstanbul:
  5. Metis Yayınları.
  6. Auyero J (2001). Poor People’s Politics. Durham&London: Duke University Press.
  7. Aytaç A M (2014). Seçim Barajı Anlamını Yitirirken Temsil Adaleti. Mesele, Sayı 101 Mayıs, 19-22.
  8. Aytaç A M (2015).
  9. Temsil, Adalet ve İstikrar. Mülkiye Dergisi, 38 (1), 11-34.
  10. Bosteels B (2016). Introduction: This people which is not one. İçinde: Badiou, A. vd. (der.), What is a People? Çev. Jody Gladding, New York: Columbia University Press.
  11. Butler J (2016). We, the People: Thoughts on Freedom of Assembly. İçinde: Badiou, A. vd. (der.), What is a People? Çev. Jody Gladding, New York: Columbia University Press.
  12. Canovan M (1999). Trust the People! Populism and the Two Faces of Democracy, Political Studies, XLVII, 2-16.
  13. Çelebi A (2012). Halk Egemenliği ve Temsilin Demokratikleştirilmesi. Toplum ve Bilim, Sayı 124. De La Torre C (2007). The Resurgence of Radical Populism in Latin America. Constellations, Vol. 14, No. 3. Deleuze G (1989).
  14. Cinema II, The Time-Image. Çev. Hugh Tomlinson ve Robert Galeta, Minneapolis: University of Minnesota Press.
  15. Derrida J (2007). Marx’ın Hayaletleri: Borç Durumu, Yas Çalışması ve Yeni Enternasyonel. Çev. Alp Tümertekin, İstanbul:
  16. Ayrıntı Yayınları.
  17. Erdoğan N (1998). Popüler Anlatılar ve Kemalist Pedagoji. Birikim, 105-106
  18. Filc D (2011). Post-Populism: Explaining Neo-Liberal Populism Through the Habitus. Journal of Political Ideologies, 16 (2), 221–238.
  19. Gidron N ve Bonikowski B (2007). Varieties of Populism: Literature Review and Research Agenda. Harvard University, Working Paper Series, Weadherhead Center for International Affairs. Green J E (2010). The Eyes of the People: Democracy in an Age of Spectatorship. Oxford and New York: Oxford University Press, Judis J B (2016a). Us v. them: the birth of Populism. The Guardian, 13.10.2016. https:// www.theguardian.com/politics/2016/oct/13/birth-of-populism-donald-trump. Judis J B (2016b). The Populist Explosion: How the Recession Transformed American and European Politics, Columbia Global Reports. Laclau E (2007). Popülist Akıl Üzerine. Çev. N. B. Çelik, Ankara:
  20. Epos Yayınları.
  21. Muddle C (2004). The Populist Zeit