KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Mülkiye Dergisi / 2018 / Cilt: 42 - Sayı: 4

Devlet Olmanın Toplumsal Temeli: Osmanlı’nın Kuruluşu Meselesi ve Siyasal Antropoloji

Efe BAŞTÜRK
Sayfa
499–531
Yayın Tarihi
2018-12-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Her iki olgu da, devletleşmeye imkân sağlayan toplumsal irade ve enerjinin siyasal bir forma dönüşmesini ifade etmekte, böylece siyasal ve toplumsal olan arasındaki sürekliliği işaret etmektedirler.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Siyasal teorinin devleti toplumsal olandan farklılaşmış bir mefhum olarak ele almasına karşın, siyasal antropoloji devleti olgusal-ilişkisel bağlamda ele almayı önerir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Devlet, toplumsal olandan özerkleşmiş bir siyasal farklılaşma göstergesi olarak değil, toplumsal olanı inşa eden unsurların siyasal temsili olarak kurulur.
💡
Sonuç & Katkı:Her iki olgu da, devletleşmeye imkân sağlayan toplumsal irade ve enerjinin siyasal bir forma dönüşmesini ifade etmekte, böylece siyasal ve toplumsal olan arasındaki sürekliliği işaret etmektedirler.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Gaza · asabiyye · siyasal antropoloji

Özet

Siyasal teorinin devleti toplumsal olandan farklılaşmış bir mefhum olarak ele almasına karşın, siyasal antropoloji devleti olgusal-ilişkisel bağlamda ele almayı önerir. Devlet, toplumsal olandan özerkleşmiş bir siyasal farklılaşma göstergesi olarak değil, toplumsal olanı inşa eden unsurların siyasal temsili olarak kurulur. Siyasal antropoloji, devleti, toplumsal-kültürel yapıyı örgütleyen asabiyyenin bir devamı ve tamamlayıcısı olarak kavramayı önerir. Osmanlı’nın kuruluşu meselesi, siyasal antropolojik açıdan ele alındığında, Osmanlı’nın devletleşmesini mümkün kılan kimi devlet-öncesi bağlamların etkisi fark edilmektedir. Bu makale, Osmanlı’nın kuruluşunu siyasal antropoloji perspektifi üzerinden ele alırken, devletleşmenin imkânını sağlayan devlet-öncesi toplumsallığın tartışmanın merkezine alınması gerektiğini iddia etmektedir. Buna göre, Osmanlı’nın devletleşmesinde etkisi olan devlet-öncesi bağlamlar olarak asabiyye ve Gaza ideolojisi seçilmiştir. Her iki olgu da, devletleşmeye imkân sağlayan toplumsal irade ve enerjinin siyasal bir forma dönüşmesini ifade etmekte, böylece siyasal ve toplumsal olan arasındaki sürekliliği işaret etmektedirler.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAŞTÜRK, E. (2018). Devlet Olmanın Toplumsal Temeli: Osmanlı’nın Kuruluşu Meselesi ve Siyasal Antropoloji. Mülkiye Dergisi, Cilt: 42 - Sayı: 4, 499–531. https://ajindex.com/articles/211369

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Abeles M (2012).
  2. Devletin Antropolojisi. Çev. N Ökten, Ankara:
  3. Dipnot. Antoun R T (1967). Social Organization and the Life Cycle in an Arab Village. Ethnology, 6, 294-308.
  4. Arkoun M (1994). Rethinking Islam: Common Questions, Uncommon Answers. Boulder: Westview Press, 1994.
  5. Balandier G (2010).
  6. Siyasal Antropoloji, Çev. D Çetinkasap, İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
  7. Barfield T (1990). Tribe and State Relations: The Inner Asian Perspective. İçinde: P Khoury ve J Kostiner (der), Tribes and State Formations in the Middle East, Berkeley: University of California Press, 153-185.
  8. Barkey K (2011). Farklılıklar İmparatorluğu Osmanlılar: Bir Karşılaştırmalı Tarih Perspektifi. Çev. E Kılıç, İstanbul:
  9. Versus. Brown R (1940). Preface. İçinde: M Fortes ve E E Evans-Pritchard (der), African Political Systems, London: Oxford University Press, ix-xxiii. Carneiro R L (1970). A Theory of the Origin of the State. Science, 169(1), 733-738.
  10. Claessen H J M ve Skalnik P (1993).
  11. Erken Devlet. Çev. A Şenel, Ankara:
  12. İmge Yayınları.
  13. Çetin A ve Çağ G (2015). İbn Haldun Umranında Osmanlı Devletinin Kuruluşu. İstanbul:
  14. Lotus. Divitçioğlu S (2010). Asya Üretim Tarzı ve Osmanlı Toplumu: Marksist Üretim Tarzı Kavramı. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
  15. Divitçioğlu S (2015). Osmanlı Beyliğinin Kuruluşu. İstanbul:
  16. Alfa. Döğüş S (2008). Osmanlılarda Gaza İdeolojisinin Tarihi ve Kültürel Kaynakları. Belleten, 265, 817-888.
  17. Earle T (1997). Şefler Nasıl İktidara Geldiler: Tarih Öncesinde Politik Ekonomi. Çev. B Gürel ve D Demiröz, İstanbul:
  18. Versus. Emecen F M (2005). Gazâ’ya Dair XIV. Yüzyıl Kaynakları Arasında Bir Gezinti. Prof. Dr. Hakkı Yıldız Armağanı (Ayrıbasım), Ankara: T.T.K. Basımevi, 191- 197. Engels F (2010).
  19. Ailenin, Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni. Çev. K Somer, Ankara:
  20. Sol Yayınları.
  21. Evans-Pritchard E E (1940). The Nuer: A Descrıptıon of the Modes of Livelıhood and Polıtıcal Instıtutıons of a Nılotıc People. New York: Oxford University Press.
  22. Fındıkoğlu Z F (1951). İbn Haldun’da Tarih Telakkisi ve Metod Nazariyesi. İstanbul: Gençlik Kitabevi Neşriyatı. Fortes M ve Evans-Pritchard E E (der) (1940). African Political Systems. London: Oxford University Press.
  23. Giese F (2015). Osmanlı İmparatorluğu’nun Kuruluşu Meselesi. İçinde: O Özel ve M Öz (der), Söğütten İstanbul’a: Osmanlı Devleti’nin Kuruluşu Üzerine Tartışmalar, Ankara: İmge, 149-177.
  24. Goldziher I (1977). The Arabic Tribes and Islam. İçinde: C R Barher ve S M Stern (der), Muslim Studies, Albany: Suny Press, 45-97. Hass