Dergiler / Gençlik Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 22

Rekreasyon Bölümü Öğrencilerinin Kariyer Planlama Stratejileri

Sayfa
76–97
Yayın Tarihi
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öğrencilerinöz liderlik becerileri araştırıldığında; çoğunluğun yapmak istedikleri şeyler için kendilerini kolaycamotive edebildikleri anlaşılırken, neredeyse tamamına yakın kısmı bu motivasyonda devamlılıksağlayabilecek potansiyelleri olduğunu belirtmişlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı rekreasyon alanında eğitim alan öğrencilerin üniversite eğitimleri öncesindeve üniversite eğitimleri sırasında uyguladıkları kariyer planlama stratejileri ve öz liderlik becerileriniincelemek, bununla birlikte rekreasyon bölümlerinin öğrencilerin kariyer planlama süreçlerini insankaynakları yönetimi perspektifinden nasıl yönettiklerini araştırmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada örneklem yöntemiolarak maksimum çeşitlilik örneklemesi uygulanmış ve her sınıftan sekizer kişi olmak üzere toplam 32katılımcıyla dört adet odak grup görüşmesi yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Öğrencilerinöz liderlik becerileri araştırıldığında; çoğunluğun yapmak istedikleri şeyler için kendilerini kolaycamotive edebildikleri anlaşılırken, neredeyse tamamına yakın kısmı bu motivasyonda devamlılıksağlayabilecek potansiyelleri olduğunu belirtmişlerdir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:32katılımcı
⚙️Değişkenler:Rekreasyon · Kariyer Planlama · İnsan Kaynakları Yönetimi

Özet

Bu çalışmanın amacı rekreasyon alanında eğitim alan öğrencilerin üniversite eğitimleri öncesindeve üniversite eğitimleri sırasında uyguladıkları kariyer planlama stratejileri ve öz liderlik becerileriniincelemek, bununla birlikte rekreasyon bölümlerinin öğrencilerin kariyer planlama süreçlerini insankaynakları yönetimi perspektifinden nasıl yönettiklerini araştırmaktır. Çalışmada örneklem yöntemiolarak maksimum çeşitlilik örneklemesi uygulanmış ve her sınıftan sekizer kişi olmak üzere toplam 32katılımcıyla dört adet odak grup görüşmesi yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak 4 temel başlık altında15 sorudan oluşan bir anket formu geliştirilmiştir. Bu form doğrultusunda odak grup görüşmeleriyapılarak ses kayıtları elde edilmiştir. Katılımcıların açık uçlu sorulara verdikleri sözlü açıklamalariçerik analizi yoluyla çözümlenmiştir. Sonuçlara göre katılımcıların tamamına yakın kısmı rekreasyonbölümü ile ilgili bilgileri ilk kez özel yetenek sınavlarına hazırlanırken ya da bölüme girerkenöğrendiklerini belirtirken, bu bölümün üniversite öncesi yaptıkları kariyer planları içerisinde hiçbirzaman yer almadığını belirtmişlerdir. Bunun yanında sonuçlar; öğrencilerin üniversite öğrenimlerisırasında rekreasyon ile ilgili kariyer olanaklarını kısmen de olsa öğrendiklerini, fakat üniversiteeğitimi sonrasında rekreasyon alanında çalışmayı düşünmediklerini ortaya koymaktadır. Öğrencilerinöz liderlik becerileri araştırıldığında; çoğunluğun yapmak istedikleri şeyler için kendilerini kolaycamotive edebildikleri anlaşılırken, neredeyse tamamına yakın kısmı bu motivasyonda devamlılıksağlayabilecek potansiyelleri olduğunu belirtmişlerdir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖCAL, K., BAYANSALDUZ, M. (2020). Rekreasyon Bölümü Öğrencilerinin Kariyer Planlama Stratejileri. Gençlik Araştırmaları Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 22, 76–97. https://ajindex.com/articles/207470

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Akoğlan Kozak M. (2001). Konaklama İşletmelerin¬de Kariyer Planlaması. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Ya¬yınları. • Australian Education Council (1992). Career education in Australian schools: National goals, student, school and system outcomes and evaluative arrangements. Canberra, Australia. • Bandura A. (1986). Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. Prentice-Hall, Englewood Cliffs: NJ. • Bandura A. (1994). Self-efficacy. (VS Ramachaudran, Ed.) Encyclopedia of Human Behavior. s.71-81. Newyork: Academic Press. • Barker J, Kellen J. (1998). Career Planning: A Developmental Approach. Upper Saddle, NJ: Prentice-Hall. • Barnett BR, Bradley L. (2007). The impact of organisational support for career development on career satisfaction. Career Development International, 12(7), 617-636. • Birasnav M, Rangnekar S. (2012). The role of career management between human capital and interim leadership: An empirical study. Journal of Advances in Management Research, 9(1), 124-138. • Bolat T, Aytemiz S. (2003). Örgütlerde iş etiği ve kariyer yönetimi ilişkisi: normatif etik boyutuyla bir değerlendirme, Yönetim, 45(5), 3-19. • Bottenburg M. (2011). Sport participation in the EU: trends and differences. W.J.H. Mulier Institute - Centre for Research on Sports in Society. 10 Mayıs 2015, http://ec.europa.eu/health/ph_determinants/life_style/nutrition/platform/docs/ev20050525_rd02_en.pdf • Bowling A. (2002). Research Methods in Health: Investigating Health and Health Services. Philadelphia, PA: McGraw-Hill House. • Brown KM. (1999). Social Cognitive Theory overview. 10 Ekim 2014, http://edutechwiki.unige.ch/en/Social_cognitive_theory. • Çiftçi B. (2007). Kariyer planlama. (U Dolgun, Ed.), İnsan Kaynakları Yönetimi. s.139-166. Bursa: Ekin Kitabevi. • De Vos A, Soens N. (2008). Protean attitude and career success: The mediating role of selfmanagement. Journal of Vocational Behavior, 73, 449-456. • DiRenzo MS. (2010). An Examination of the Roles of Protean Career Orientation and Careercapital on Work and Life Outcomes. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Drexel Universitesi, Philadelphia, USA. • Durak Ş. Kaya V. (2014). Türkiye’de işsizlik ve işsizliği azaltmaya yönelik politikilar: tarihsel bir bakış. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 28(2). • Ergün M. (2014). Sınıfta Motivasyon. (E. Karip, Ed.) Sınıf Yönetimi. s. 134-148. Ankara: Pegem Akademi • Fern EF. (2001). Advanced Focus Group Research. Thousand Oaks, California: Sage. • Gibbs