Dergiler / Sosyal Güvence / 2026 / Sayı: 7

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Ve Uluslararası Sosyal Güvenlik Teşkilatı (ISSA) Tarafından Yayınlanan Uluslararası Belgelerde Sosyal Güvenliğin Kapsamı ve Türkiye Açısından Değerlendirilmesi

Sayfa
—
Yayın Tarihi
2015-11-16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Diğer bir başlıkta ise Türkiye’de sosyal güvenliğin kapsamı ILO ve ISSA’nın ortaya koyduğu parametreler çerçevesinde ele alınmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sosyal güvenlik hakkının, evrensel insan haklarından biri olarak kabuledilmesinden bu yana, sosyal güvenliğin kapsamının genişletilmesineyönelik çabalar giderek artmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Uluslararası boyutlara varan buçabalar, özellikle düşük gelire sahip bireylerin malullük, yaşlılık, ölüm,analık, hastalık, iş kazası ve meslek hastalığı gibi temel sosyal risklerekarşı güvence altına alınması üzerine odaklanmaktadır.Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ve Uluslararası Sosyal GüvenlikTeşkilatı (ISSA), sosyal güvenliğin kapsamının genişletilmesi noktasındauluslararası düzeyde çalışmalar yapmakta ve ortaya koyduklarıparametrelerle sosyal güvenliğin kapsamına ilişkin olarak uluslararasıstandartlar geliştirmektedirler.
💡
Sonuç & Katkı:Diğer bir başlıkta ise Türkiye’de sosyal güvenliğin kapsamı ILO ve ISSA’nın ortaya koyduğu parametreler çerçevesinde ele alınmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) · Uluslararası

Özet

Sosyal güvenlik hakkının, evrensel insan haklarından biri olarak kabuledilmesinden bu yana, sosyal güvenliğin kapsamının genişletilmesineyönelik çabalar giderek artmıştır. Uluslararası boyutlara varan buçabalar, özellikle düşük gelire sahip bireylerin malullük, yaşlılık, ölüm,analık, hastalık, iş kazası ve meslek hastalığı gibi temel sosyal risklerekarşı güvence altına alınması üzerine odaklanmaktadır.Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ve Uluslararası Sosyal GüvenlikTeşkilatı (ISSA), sosyal güvenliğin kapsamının genişletilmesi noktasındauluslararası düzeyde çalışmalar yapmakta ve ortaya koyduklarıparametrelerle sosyal güvenliğin kapsamına ilişkin olarak uluslararasıstandartlar geliştirmektedirler. Özellikle sosyal güvenliğin kapsamınınsınırlı seviyede olduğu düşük ve orta gelire sahip ülkelerde sosyalgüvenliğin kapsamının genişletilmesine yönelik bir takım tavsiyeleride içeren bu tarz çalışmalar, ülkelerin sosyal güvenliğin kapsamınıgenişletme girişimlerine yardımcı olmakta ve bir nevi rehber olmaniteliği taşımaktadır.Bu bağlamda, çalışmada öncelikle ILO ve ISSA’nın sosyal güvenliğinkapsamına ilişkin olarak uluslararası metinlerle ortaya koydukları kavramlar ve parametrelere yer verilmektedir. Diğer bir başlıkta ise Türkiye’de sosyal güvenliğin kapsamı ILO ve ISSA’nın ortaya koyduğu parametreler çerçevesinde ele alınmaktadır.

Abstract

The attempts on extension of social security coverage have constantly increased after social security was accepted as one of the international human rights. Having extended to the international level, these attempts focus on securing the basic social risks such as invalidity, old age, maternity, sickness, work injuries and occupational diseases which especially affects low income groups

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALTINTAŞ, C. (2015). Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Ve Uluslararası Sosyal Güvenlik Teşkilatı (ISSA) Tarafından Yayınlanan Uluslararası Belgelerde Sosyal Güvenliğin Kapsamı ve Türkiye Açısından Değerlendirilmesi. Sosyal Güvence, Sayı: 7. https://ajindex.com/articles/2067

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Güzel, Ali. Okur, Ali Rıza. Caniklioğlu, Nurşen. (2010). Sosyal Güvenlik Hukuku. İstanbul.
  2. Beta Basım Yayım. Şenocak, Hasan. (2009). Sosyal Güvenlik Sistemini Oluşturan Bileşenlerin Tarihi Süreç Işığında Değerlendirilmesi. Sosyal ve Siyaset Konferansları Dergisi. Sayı 56. s. 409-464.
  3. Korkusuz, M. Refik. Uğur, Suat. (2009). Sosyal Güvenlik Hukukuna Giriş. 1. Baskı.
  4. Ankara.
  5. Karahan Kitabevi.
  6. Alper, Yusuf. (2005). Sosyal Güvenlik ve Turan Yazgan. Sosyal ve Siyaset Konferansları Dergisi. Sayı 49. s. 97-124.
  7. ILO. (2010). World Social Security Report 2010/11. Cenevre. 11 Kasım 2013 tarihinde http://www.ilo.org/mwg-internal/ de5fs23hu73ds/progress?id=mK/JT7GUgB adresinden erişildi. http://www.issa.int/topics/extension-of-coverage/introduction (erişim tarihi: 04.12.2013)
  8. ISSA. (2010). Sosyal Güvenliğin Kapsamının Genişletilmesine İlişkin Strateji Belgesi. Cenevre. 10 Kasım 2013 tarihinde http://www. issa.int/mwg-internal/de5fs23hu73ds/progress?id=v6Kt6Su+8w adresinden erişildi. SGK. (2013). İstihdamda ve Sosyal Güvenlikte Cinsiyet Eşitliği Paneli ve Çalıştay Bildirileri. Ankara.
  9. Sosyal Güvenlik Kurumu Yayını. Kulke, Ursula. Guılbault, Emmanuelle Saint-Pierre. (2013). The Social Protection Floors Recommendation, 2012 (No.202): Completing the Standarts to Close the Coverage Gap. International Social Security Review. Cilt 66. No:3-4. s. 87-109. http://www.sgk.gov.tr/wps/portal/tr/kurumsal/istatistikler (erişim tarihi: 24.03.2014)
  10. SGK. (2012). İstatistik Yıllığı 2012. Ankara.
  11. Sosyal Güvenlik Kurumu Yayını, No: 110. SGK. (2010). İstatistik Yıllığı 2010. Ankara. Sosyal Güvenlik Kurumu Yayını No: 27. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı. (2012). 2012 Yılı Faaliyet Raporu. 25 Şubat 2014 tarihinde,http://sgb.aile.gov.tr/upload/ Node/19618/files/ASPBakanlik_FaaliyetRaporu_2012_3.pdf adresinden erişildi. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı. (2013). 2013 Yılı Faaliyet Raporu. 23 Haziran 2014 tarihinde,http://www.aile.gov.tr/ data/53fe1465369dc3053ccd5500/aile_ve_sosyal_politikalar_ bakanligi_2013_yili_idare_faaliyet_raporu.pdf erişildi. adresinden OECD. (2013). Pensions at a Glance 2013: OECD and G20 Indicators. OECD Publishing. 5 Şubat 2014 tarihinde http://www.oecd. org/mwg-internal/de5fs23hu73ds/progress?id=ZdVZtIw2Ls adresinden erişildi. Arıcı, Kadir. (2011). Sosyal Sigorta Sisteminin Karadeliği: Sigortalı Sayılmayanlar Düzenlemesi. Sosyal Güvenlik Dergisi, Cilt 1. Sayı 1. s. 48-61.