Dergiler / Klinik Psikiyatri Dergisi / 2016 / Cilt: 19 - Sayı: 1

Risk Alma Davranışı: Çocukluk Çağı Travmaları ve Benlik Saygısı Temelinde Bir Değerlendirme

Risk Taking Behavior: An Evaluation in terms of Childhood Trauma and Self-Esteem

Sayfa
27–36
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

BULGULAR: Betimleyici analizler, en sık görülen riskli davranışların sigara ve alkollü içki kullanmak ve fiziksel kavgalara girmek; az görülen riskli davranışların ise içkili araba kullanmak ve cinsel tacizde bulunmak olduğu ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, genç yetişkin bireylerde risk alma davranışlarının türleri ve yaygınlığı ve çocukluk çağı travmaları ve benlik saygısı değişkenleriyle ilişkisinin incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmanın verileri, 18-26 yaş arası ( = 21.13, standart sapma= 1,63) 126 kadın, 73 erkek üniversite öğrencisinden, Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği ve Risk Alma Ölçeği kullanılarak toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:BULGULAR: Betimleyici analizler, en sık görülen riskli davranışların sigara ve alkollü içki kullanmak ve fiziksel kavgalara girmek; az görülen riskli davranışların ise içkili araba kullanmak ve cinsel tacizde bulunmak olduğu ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, genç yetişkin bireylerde risk alma davranışlarının türleri ve yaygınlığı ve çocukluk çağı travmaları ve benlik saygısı değişkenleriyle ilişkisinin incelenmesidir. YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmanın verileri, 18-26 yaş arası ( = 21.13, standart sapma= 1,63) 126 kadın, 73 erkek üniversite öğrencisinden, Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği, Coopersmith Benlik Saygısı Ölçeği ve Risk Alma Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bu standart ölçme araçlarının yanı sıra, formun başında araştırmanın amacının açıklandığı ve etik konuların bildirildiği bir bilgilendirilmiş onam formu ve katılımcı özelliklerini öğrenmeye yönelik bir demografik bilgi formu kullanılmıştır. BULGULAR: Betimleyici analizler, en sık görülen riskli davranışların sigara ve alkollü içki kullanmak ve fiziksel kavgalara girmek; az görülen riskli davranışların ise içkili araba kullanmak ve cinsel tacizde bulunmak olduğu ortaya koymuştur. Korelasyon analizi sonucunda, risk alma davranışı ve Çocukluk çağı travmaları arasında pozitif ilişki gözlenirken, risk alma davranışı ve benlik saygısı arasında ise negatif bir ilişki bulunmuştur. Hiyerarşik regresyon analizi, cinsiyet, yaş, cinsel istismar ve fiziksel istismar değişkenlerinin risk alma davranışını anlamlı düzeyde yordadığını ortaya koymuştur. TARTIŞMA ve SONUÇ: Bu araştırma, risk alma davranışlarının, çocukluk çağı travmaları ve benlik saygısı ile ilişkisini göstermiştir. Bu bulgular, ilgili yazın kapsamında ele alınarak doğurguları açısından tartışılmaktadır.

Abstract

Objectives: The purpose of this study is to investigate thetypes and the prevalence of risk taking behavior in youngadults and its relationship with childhood trauma andself-esteem. Method: Data were collected from 126female and 73 male undergraduate university studentsaged 18-26 years (mean age 21.13, SD=1.63), usingthree standardized scales, namely, Childhood TraumaQuestionnaire, Coopersmith Self-Esteem Inventory, andRisk Taking Behavior Questionnaire. Besides these standardized measures, an informed consent form was usedin order to explain the purpose of the study and the ethical issues, and a demographic information questionnaire was used to determine the characteristics of theparticipants. Results: The descriptive statistics revealedthat the most frequent risk taking behaviors were smoking, drinking alcohol, and fighting whereas the leastfrequent ones were driving under the influence, and sexual abuse. The correlation analysis indicated a significant positive correlation between risk taking behaviorand childhood trauma, and a negative correlationbetween risk taking behavior and self-esteem. The predictors of the risk taking behavior were found to be sex,age, sexual abuse, and physical abuse according to theresults of the stepwise hierarchical regression analysis.Conclusion: This research indicated the relationshipbetween risk taking behavior and childhood trauma andself-esteem. The findings were discussed in terms of theirimplications with references to the related literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EKER, İ., YILMAZ, B. (2016). Risk Alma Davranışı: Çocukluk Çağı Travmaları ve Benlik Saygısı Temelinde Bir Değerlendirme. Klinik Psikiyatri Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 1, 27–36. https://ajindex.com/articles/201192

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Abdullah ASM, Fielding R, Hedley, AJ (2003) Understanding Sexual Risk Taking Behaviour in Hong Kong University Students: A health promotion perspective. Prev Med 37: 311- 318. Aras ş, Günay T, Özan S ve ark. (2007) ızmir ılinde Lise Öğrencilerinin Riskli Davranışları, Anadolu Psikiyatri Derg 8: 186- 196. Arch, EC (1993) Risk Taking: A Motivational Basis For Sex Differences. Psychol Rep 73: 3-11.
  2. Aslan SH, Alparslan ZN (1999) Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği'nin bir üniversite öğrencisi örnekleminde geçerlik, güvenirlik ve faktör yapısı. Türk Psikiyatri Derg 10: 275-285.
  3. Ayan S. (2007) Aile içi şiddete uğrayan çocukların saldırganlık eğilimleri. Anadolu Psikiyatri Derg 8: 206-14.
  4. Baumeister RF (2005) Rethinking Self Esteem Why Nonprofits Should Stop Pushing Self-Esteem and Start Endorsing Self-control. Stanford Innovation Review: 34-41.
  5. Bayar N, Sayıl M (2005) Brief Report: Risk-taking behaviours in a non-western urban adolescent sample. J Adolesc 28: 671-676.
  6. Bernstein DP, Fink L, Handelsman L ve ark. (1994) Initial reliability of and validity of a new retrospective measure of child abuse and neglect. Am J Psychiatry 151: 1132-1136.
  7. Brewin, C., R., Andrews B. & Gotlib I., H. (1993). Psychopathology and early experience: A reappraisal of retrospective reports. Psychological Bulletin, 113, 82-98.
  8. Büyük Türkçe Sözlük, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara, 2010.
  9. Byrnes JP, Miller DC, Schafer WD (1999) Gender differences in risk taking: A meta-analysis. Psychol Bull 125: 367-383.
  10. Campbell J (1990) Self Esteem and Clarity of the Self Concept. J Pers Soc Psychol 59(3): 538-549.
  11. Caviola A, Schiff M (1989) Self-esteem in abused chemically dependent adolescents. Child Abuse Negl 13: 327-334.
  12. Coopersmith S (1967) The antecedents of self-esteem. San Francisco: W. H. Freeman Co. Dubowitz H, Papas MA, Black MM ve ark. (2002) Child neglect: outcomes in high-risk urban preschoolers. Pediatrics 109: 1100- 1107. Durmuşoğlu N, Yıldırım-Doğru SS (2006) Çocukluk örseleyici yaşantılarının ergenlikte yakın ilişkilerde bireye etkisinin incelenmesi. Çocuk Genç Ruh Sağlık Derg 15: 237-246.
  13. Ellickson PL, Tucker TS, Klein DJ (2001) High-risk behaviours associated with early smoking: results from a 5-year follow up. J Adolesc Health 28: 465-473.
  14. Evren C, Ögel K (2003) Alkol/madde bağımlılarında dissosiyatif belirtiler ve çocukluk çağı travması, depresyon, anksiyete ve alkol/madde kullanımı ile lişkisi. Anadolu Psikiyatri Derg 4: 30- 37. Felitti V, Anda RF, Nordenberg D ve ark. (1998