Dergiler / Türkiye Herboloji Dergisi / 2019 / Cilt: 22 - Sayı: 2

Antalya İli Pamuk (Gossypium hirsutum L.) Tarlalarında Bulunan Yabancı Ot Türlerinin, Dağılım ve Yoğunluklarının Saptanması

Determination of Weed Species, Distributions and Frequency in Cotton (Gossypium hirsutum L.) Fields of Antalya Province

Sayfa
185–191
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan çalışma sonucunda, 14 farklı familyaya ait 26 yabancı ot türü tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışma, Antalya ili pamuk tarlalarında bulunan yabancı ot türlerinin tespit edilmesi amacıyla 2017 ve 2018 yılları arasında yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Her bir örnekleme noktasına tesadüfi olarak 1 m2’ lik çerçeveden ≤10 da alanlarda 10 çerçeve, 11-50 da kadar olan alanlarda 15 çerçeve, 51-100 da 20 çerçeve ve >100da alanda 25 çerçeve atılarak sayımlar yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan çalışma sonucunda, 14 farklı familyaya ait 26 yabancı ot türü tespit edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Pamuk · yabancı ot · sürvey

Özet

Çalışma, Antalya ili pamuk tarlalarında bulunan yabancı ot türlerinin tespit edilmesi amacıyla 2017 ve 2018 yılları arasında yürütülmüştür. Sürveyler Antalya ilinde pamuk ekiminin yoğun olarak yapıldığı Aksu, Manavgat ve Serik ilçelerinde yapılmıştır. Çalışmanın yürütüldüğü bu ilçeler Antalya pamuk ekim alanlarının yaklaşık tamamını oluşturmaktadır. Her bir örnekleme noktasına tesadüfi olarak 1 m2’ lik çerçeveden ≤10 da alanlarda 10 çerçeve, 11-50 da kadar olan alanlarda 15 çerçeve, 51-100 da 20 çerçeve ve >100da alanda 25 çerçeve atılarak sayımlar yapılmıştır. Yapılan çalışma sonucunda, 14 farklı familyaya ait 26 yabancı ot türü tespit edilmiştir. Antalya ili pamuk alanlarında bulunan yabancı ot türleri rastlama sıklığı açısından değerlendirildiğinde topalak (Cyperus rotundus L.; %82.69), pembe çiçekli akşam sefası (Ipomoea triloba L.; %76.92), bambul otu (Chrozophora tinctoria (L.) Rafin; %38.46), tarla sarmaşığı (Convolvulus arvensis L.; %36.54), benekli darıcan (Echinochloa colonum (L.) Link.; %25.00), domuz pıtrağı (Xanthium strumarium L.; %21.15) ve kanyaş (Sorghum halepense (L.) Pers.; %21.15)’ın en çok rastlanılan türler oldukları tespit edilmiştir.

Abstract

This study was conducted in 2017 and 2018 to determine weed species in cotton area in Antalya province. The surveys were conducted in Serik, Aksu and Manavgat districts where cotton cultivation was carried out intensively in Antalya. These districts covered nearly all of cotton fields in Antalya. Each sampling points were randomly counted from a 1-m2 frame depending on the size of cotton field, 10 quadrats up to 10 decare and 25 quadrats more than 100 decares. As a result of the study, 26 weed species belonging to 14 different families were determined. The most common species were Cyperus rotundus L.; 82.69%, Ipomoea triloba L.; 76.92%, Chrozophora tinctoria (L.) Rafin; 38.46%, Convolvulus arvensis L.; 36.54%, Echinochloa colonum (L.) Link.; 25.00%, Xanthium strumarium L.; 21.15% and Sorghum halepense (L.) Pers.; 21.15% in cotton fields.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZKİL, M., SERİM, A. T., TORUN, H., ÜREMİŞ, İ. (2019). Antalya İli Pamuk (Gossypium hirsutum L.) Tarlalarında Bulunan Yabancı Ot Türlerinin, Dağılım ve Yoğunluklarının Saptanması. Türkiye Herboloji Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 2, 185–191. https://ajindex.com/articles/194702

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Ahmad IM., Ansar M., Iqbal M., Minhas N. (2003). Effect of planting geometry and mulching on moisture conservation, weed control and wheat growth under rainfed conditions. Pakistan Journal of Botany. 4: 1189-1195.
  2. Anonim. (2016).2015 Yılı Pamuk Raporu. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü, s:35 Anonim. (2017). www.tuik.gov.tr Anonim. (2018). Pamuk Raporu. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı, Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü, s:40 Anonymous. (2017a). https://www.icac.org Anonymous. (2017b). http://www.oecd ilibrary.org/agriculture-and-food/oecd-fao-agricultural-outlook-2017 2026/cotton_agr_outlook-2017(Erişim: 15.08.2017)
  3. Anonymous. (2018). www.fas.usda.gov Boz Ö. (2000). Aydın ili pamuk ekim alanlarındaki yabancı otların yaygınlık ve yoğunluklarının saptanması. Türkiye Herboloji Dergisi, Cilt: 3, No: 1, 10-16.
  4. Davis, PH., (1978). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Edinburg University Press,
  5. Edinburg. Gözcü D., Uludağ A. (2005). Weeds in cotton fields and their importance in cotton in Kahramanmaras, Turkey. Türk. Herb. Der. 8, 7–15.
  6. Özkil M., Üremiş İ. (2019). Akdeniz Bölgesi Tarım Alanlarında Bulunan Ipomoea ile Convolvulus Türlerinin, Yaygınlıklarının ve Yoğunluklarının Belirlenmesi. 6. Uluslararası Multidisiplinler Kongresi, 26-27
  7. Nisan, Gaziantep. Kadıoğlu, İ., Uluğ, E. Üremiş İ. (1993). Akdeniz bölgesi pamuk ekim alanlarında görülen yabancı otlar üzerinde araştırmalar. Türkiye I. Herboloji Kongresi 3-5 Şubat 1993 Adana. 151-156 s. Kaya İ., Nemli Y. (2002). Aydın İli Önemli Pamuk Ekiliş Alanlarında Sorun Olan Yabancı Otların Saptanması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi,
  8. Ziraat Fakültesi, Tarım Bilimleri Dergisi (J. Agric. Sci.), 12(1):37-40.
  9. Kalivas, D.P., Economou, G. and Vlachos, C. E., 2010. Using geographic information systems to map the prevalent weeds at an early stage of the cotton crop in relation to abiotic factors. Phytoparasitica (2010) 38:299–312. DOI 10.1007/s12600-010-0101-0
  10. Kaya I., Nemli Y. (2003). Determination of critical period for the control of weeds found in cotton varieties in Aegean Region. In Proceedings of 7 EWRS (European Weed Research S o c i e t y ) Mediterranean Symposium, Adana/Turkey, 133-134.
  11. Odum EP. (1971). Fundamentals of Ecology. W.B.Sounders Company, Philadelphia, London, Toronto, 574 p. Tursun, N. Tursun AÖ. Kaçan K. (2004). Kahramanmaraş İli ve İlçelerinde Pamuk Ekim Alanlarında Sorun Olan Yabancı Otların Belirlenmesi. KSÜ Fen ve Mühendislik Dergisi 7(1). Tursun N., Budak S., Kantarcı Z. (2016).