Sonuç olarak sağlık misyonuna sahip STK’larda tüm faaliyetlerde motivasyona önem verilmesinin gerekliliği ortaya konulmuştur
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın temel amacı, sağlık misyonuna sahip sivil toplum kuruluşlarının (STK) faaliyetlerinde, yönetsel faktörlerin birey motivasyonuna etkisinin incelenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Anket bazlı araştırma Haziran – Eylül 2008 tarihlerinde İzmir İli’ndeki sağlık misyonuna sahip 28 STK üyesi 157 birey kapsamında gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak sağlık misyonuna sahip STK’larda tüm faaliyetlerde motivasyona önem verilmesinin gerekliliği ortaya konulmuştur
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2008 · 157 birey
⚙️Değişkenler:STK · sağlık misyonu · birey motivasyonu
Özet
Bu çalışmanın temel amacı, sağlık misyonuna sahip sivil toplum kuruluşlarının (STK) faaliyetlerinde, yönetsel faktörlerin birey motivasyonuna etkisinin incelenmesidir. Anket bazlı araştırma Haziran – Eylül 2008 tarihlerinde İzmir İli’ndeki sağlık misyonuna sahip 28 STK üyesi 157 birey kapsamında gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda sağlık misyonuna sahip STK’lar için yönetsel yaklaşım, bireysel artalan ve gelişme, uygulama ve değerlendirme faktörlerinin birey motivasyonunu ve birbirlerini ileri düzeyde etkiledikleri belirlenmiştir. Sonuç olarak sağlık misyonuna sahip STK’larda tüm faaliyetlerde motivasyona önem verilmesinin gerekliliği ortaya konulmuştur
SEZGİN, Ö. G. D. N. M. Ö. D. B., KESKİN, D. G., ÇELİKLİ, D. S. (2009). SAĞLIK MİSYONUNA SAHİP SİVİL TOPLUM KURULUŞLARINDA BİREY MOTİVASYONU: AMPİRİK BİR YAKLAŞIM. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 13, 1977–1996. https://ajindex.com/articles/193687
ACI, E. Yüksel. (2005), Kalkınma Sürecinin Yeni Aktörleri Sivil Toplum Kuruluşları, İstanbul:
Güniz Yayıncılık. ADAIR, Jhon. (2006),
Etkili Motivasyon, Çev: S.Uyan, İstanbul:
Babıali Kültür Yayıncılık. AKDEMİR, Ali. (2004),
İşletmeciliğin Temel Bilgileri, Çanakkale: COMU Yayını. AKGEMCİ, Tahir, ÇELİK, Adnan, AYDOĞAN, Enver ve Ayten, AKATAY. (2004), Zaman Yönetimi ve Yönetsel Zamanda Etkinlik, Ankara:
BAHAR, Zuhal. (2004), “Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu’nun Gölcük Deprem Bölgesi Çalışma Raporu”, Özel ve Kamusal Alanda Kriz Yönetimi, 2. Uluslararası Toplantı, İstanbul:
Mor Ajans. BARUTÇUGİL, İsmet. (2002),
Performans Yönetimi, İstanbul:
Kariyer Yayınları,
BARUTÇUGİL, İsmet. (2004), Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi,. İstanbul:
Kariyer Yayınları.
BATEMAN, S.Thomas ve P. Carl ZEITHAML. (1990)
Management, USA: Rirshard. D. Irwin Inc,. BOERNER, Sabine ve Diether, GEBERT. (2005), “Organizational Culture and Creative Processes Comparing German Theater Companies and Scientific Institutes”, Nonprofit Management & Leadership, 16(2), 209-212.
BROWN, A. William. (2005), “Exploring Association Between Board And Organizational Performance In Nonprofit Organizations”, Nonprofit Management & Leadership. 15 (3), 335. CHRISTENSEN, Rachel A. ve Alnoor, EBRAHIM. (2006), “How Does Accountability Affect Mission? The Case of a Nonprofit Serving Immigrants and Refugees”, Nonprofit Management & Leadership, 17(2), 195-197.
DHEBAR, B. Bezmalinovic ve Benjamin STOKES. (2008), “A Nonprofit Manager’s Guide To Online Volunteering”, Nonprofit Management & Leadership, 18(4), 505. DRUCKER, Peter. (1995),
Gelecek İçin Yönetim, Çev: Fikret Üçcan. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
DURMAZ, Mustafa. (2004),
Kişilerarası İletişim ve Motivasyon, İzmir: Ege Ünv. Yayını. EMPOWERING AMERİCA’S GRASSROTS HHS-SAMHSA. Sucesssful Strategies for Recruiting, Training, and Utililizing Volunteers, http://www.hhs.gov/fbci/docs/Volhandbook.pdf. (06/06/2006).
HAMPTON, R.David. (1986),
Management, USA: McGraw-Hill Inc. HARTWIG, Kari, A., HUMPHRIES, Debbie ve Zethu MATEBENI. (2008), “Building Capacity For AIDS NGOs In Southern Africa: Evaluation Of A Pilot Initiative”, Health Promotion International, 23 (3), 251. HERMAN, D. Robert. ve, David. O. RENZ