Dergiler / Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Dergisi / 2017 / Sayı: 6

SULTANLIĞI MEŞRUİYET KAZANMAMIŞ BİR SELÇUKLU ŞEHZADESİ: TUĞRUL ARSLAN

A SELJUK PRINCE WHOSE SULTANATE DID NOT GAIN LEGITIMACY: TUGRUL ARSLAN

Sayfa
35–52
Yayın Tarihi
2018-09-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kılıç Arslan’ın vefatından sonra sultanın küçük oğlu Tuğrul Arslan,

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye Selçuklu sultanı I.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye Selçuklu sultanı I.
💡
Sonuç & Katkı:Kılıç Arslan’ın vefatından sonra sultanın küçük oğlu Tuğrul Arslan,
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tuğrul Arslan · Ayşe Hatun · I. Kılıç Arslan

Özet

Türkiye Selçuklu sultanı I. Kılıç Arslan’ın vefatından sonra sultanın küçük oğlu Tuğrul Arslan,

Abstract

Aftermath of death of Anatolian Seljuk Sultan, Kilic Arslan I, the minor son of Sultan, TugrulArslan, was acclaimed to be sultan in Malatia. Although there are evident records regarding his reignand activities of Tugrul Arslan in the relevant resources, his name was not mentioned among thesultans of Seljuks. It is reported that the Seljuk reign remained vacant until the reign of Shahinshah.Tugrul Arslan referred as Sultan in resources, ruled the empire under guardianship of his atabegsand mother Aisha Khatun in Malatia until 1124. It was observed that Tugrul Arslan exhibited weak administration as he was failed to escape his mother’s influence. Nevertheless, although politicalinfluence of Seljuk State eroded after death of Kilic Arslan, Tugrul Arslan succeeded to rule asignificant city of Malatia where strong competition took place under Seljuk flag for long period time.Besides, interregnum period occurred afterwards of Kilic Arslan’s death was somehow prevented afterTugrul Arslan was acclaimed as sultan. Whether Tugrul Arslan was one of the Seljuk sultans is anessential issue which has not attached importance until today. In the present study, reign of TugrulArslan as Seljuk Sultan in Malatia will be investigated in the light of resources from the period of1107 and 1124.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

METİN, T. (2018). SULTANLIĞI MEŞRUİYET KAZANMAMIŞ BİR SELÇUKLU ŞEHZADESİ: TUĞRUL ARSLAN. Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Dergisi, Sayı: 6, 35–52. https://ajindex.com/articles/192127

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Abû’l‐Faraj (Ebû’l‐Ferec), Gregory, The Chronography, Süryanîceden İngilizceye trc. Ernesrt A. Wallis Budge, Oxford, 1932; Gregory Abû’l‐Farac, Abû’l‐Farac Tarihi, C. II, Türkçeye trc. Ömer Riza Doğrul, TTK, Ankara, 1999. Aksarayî, Kerîmüddin Mahmud, Müsâmerüt ül‐Ahbâr, Nşr. O. Turan, 2. Baskı,
  2. TTK, Ankara, 1999.
  3. Alptekin, Coşkun, “Türkiye Selçukluları”, DGBİT, C. VIII, Çağ Yayınları, İstanbul, 1989, s. 209‐382. __________, “Belek b. Behrâm”, DİA, C. 5, İstanbul, 1992, s. 402‐403. __________, “Artuklular”, DGBİT, C. VIII, Çağ Yayınları, İstanbul, 1989, s. 170‐193. Altun, Ara, “Artuklular”, DİA, C. 3, İstanbul, 1991, s. 415‐419. Anonim Selçuknâme, (Tarih‐i Âl‐i Selçuk Der Anatoli, Anadolu Selçukluları Tarihi III), Yay. ve trc. Feridun Nafiz Uzluk, Ankara, 1952. Anonymous Syriac Chronicle (Anonim Süryanî Vekayinâmesi), İng. trc. A. S. Tritton, “The First and Second Crusades from an Anonymous Syriac Chronicle”, JRAS, Londra 1933 (January). Azîmî Tarihi, Selçuklular Dönemiyle İlgili Bölümler, Nşr. ve trc. Ali Sevim, 2. Baskı,
  4. TTK, Ankara, 2006.
  5. Cahen, Claude, Osmanlılardan Önce Anadolu’da Türkler, trc. Yıldız Moran, 3. Baskı,
  6. E Yayınları, İstanbul, 1994. _________, The Formation of Turkey The Seljukid Sultanate of Rum: Eleventh to Fourteenth Century, İng. trc. P. M. Holt, London, 2001.
  7. Comnena, Anna, The Alexiad, İng. trc. Elizabeth A. S. Dawes, Londra, 1967. Dânişmend Gazi Destanı, Hz. Necati Demir, Hece Yayınları, Ankara, 2006.
  8. Demirkent, Işın, Urfa Haçlı Kontluğu Tarihi (1118‐1146), TTK, Ankara, 1987. __________, Türkiye Selçuklu Hükümdarı Sultan I. Kılıç Arslan, TTK, Ankara, 1996. Ebû’l‐Fidâ, el‐Muhtasar fî Ahbâri’l‐Beşer, C. II, Thk. Mahmud Deyyûb, Beyrut, 1997.
  9. Ertuğrul, Ali, Anadolu Selçukluları Devrinde Yazılan Bir Kaynak: Niğdeli Kadı Ahmed’in el‐ Veledüʹş‐Şefîk ve’l‐Hâfidü’l‐Halîk’i, D.E.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi, İzmir, 2009.
  10. Hacıgökmen, M. Ali, “Türkiye Selçukluları Zamanında Konya’nın Devlet Merkezi Oluşu”, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı 29 (2011), s. 231‐260. Honingmann, E, “Malatya”, İA, VII, MEB, İstanbul, 1997, s. 232‐239. İbn Şıhne, ed‐Dûrru’l‐Muntehab fî Tarih Memleketi Haleb, Nşr. Yusuf b. Elyan Serkis ed‐ Dımaşkî, Beyrut, 1909. İbnû’l‐Esir, el‐Kâmil fi’t‐Tarih, Thk. Halil Me’mun Şiha, X, Beyrut, 1965‐66, trc. Abdülkerim Özaydın, İstanbul, 1986‐87. İbnû’l‐Ezrak el‐Fârikî, Târihî Meyyâfârıkîn ve Âmid, Neşr. Ahmet Savran, Erzurum, 1987; Meyyâfârıkîn ve Âmid Tarihi (Artuklular Kısmı), trc. Ahmet Savran, Erzurum, 1992. İbn