4. Sınıf Sayı Hissi Testi’nin Geliştirilmesi

Temel Bulgular & Veri:Test geliştirme sürecinde; Reys ve arkadaşları (1999) tarafından belirlenen altı bileşen ile Greeno (1991) tarafından analiz edilmiştir.

💡

Sonuç & Katkı:Geliştirilen testin, ilkokul öğrencilerine yönelik yapılabilecek sayı hissi çalışmalarında etkili olacağı düşünülmektedir

🔬Tür:Araştırma Makalesi

📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem

⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Çalışmada ilkokul dördüncü sınıf müfredâtına uygun, geçerli ve güvenilir bir Sayı Hissi Testi (SHT) geliştirilmesi amaçlanmıştır. Test geliştirme sürecinde; Reys ve arkadaşları (1999) tarafından belirlenen altı bileşen ile Greeno (1991) tarafından analiz edilmiştir. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda öz değeri 1'den büyük 3 bileşen ve toplam 11 maddeden oluşan SHT elde edilmiştir. Test maddelerinin faktör yüklerinin .56 ile .71 arasında değiştiği, açımlayıcı faktör analizinden sonra testte kalan 11 maddenin %27'lik alt-üst grupların ortalamaları arasındaki farkların anlamlı olduğu belirlenmiştir. SHT'nin bileşenleri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını test etmek amacıyla Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi yapılmıştır. Analiz sonucunda SHT'nin bütün bileşenleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur (p<.001). SHT'nin güvenirlik çalışması Cronbach Alfa iç tutarlılık yöntemi kullanılarak yapılmıştır. SHT'nin toplam Cronbach Alfa iç tutarlılık değeri .72 düzeyinde bulunmuştur. Geliştirilen testin, ilkokul öğrencilerine yönelik yapılabilecek sayı hissi çalışmalarında etkili olacağı düşünülmektedir

Abstract

In this research, it is aimed to investigate a valid and reliable Number Sense Test (NST) that is developed according to the elementary school 4th grade curriculum. In thedevelopment process; sixcomponents determined by Reys and friends (1999) with "Quantitative Reasoning and Inferences" component set by Greeno (1991) was used. Fourth grade students from randomly selected seven public schools in Kadıköy district of İstanbul participated in this study. Application were conducted with a total of 598 students (282 boy, 316 girl). A draft test consisting of 18 items was applied the students. The scores obtained from the test were analyzed quantitatively. After the exploratory factor analysis, Number Sense Test consisting of 11 items and 3 components with their eigenvalues over 1 was obtained. In order to test whether there is a significant relationship between the components of the NST, Pearson Moment Correlation Analysis was performed. After the analysis a significant positive correlation with a confidence level of p<.01 were found between all the components of the Number Sense Test. The reliability study of the test was conducted using Cronbach's Alpha Internal Consistency method. The total value of Cronbach's Alpha Internal Consistency of the test is .72 level. It is thought that the developed test will be effective in the number sense studies that can be done for the primary school students

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇEKİRDEKCİ, S., ŞENGÜL, S., DOĞAN, M. C. (2017). 4. Sınıf Sayı Hissi Testi’nin Geliştirilmesi. Kalem Uluslararası Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 441–473. https://ajindex.com/articles/190850

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

Yeni Sekmede Aç ↗

↗Yeni Sekme

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

Arslan, M. M. ve Dörttepe, C. (2011). İlköğretim matematik 3 ders ve çalışma kitabı (1-2). Ankara:
Anıttepe Yayıncılık. Balcı, A. (2005). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeleri. (5. baskı). Ankara:
Pegema Yayınevi.
Bana, J. ve Dolma, P. (2006). The relationship between the estimation and computation abilities of year 7 students. Yayınlanmamış araştırma, Edith Cowan University. Bayram, G. ve Duatepe-Paksu, A. (2014). 8. sınıf öğrencilerinin üslü ifadelere ilişkin sayı duyuları ve başarıları arasındaki ilişki. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(9), 47-70.
Berch, D. B. (2005). Making sense of number sense: implications for children with mathematical disability. Journal of Learning Disabilities, 38(4), 333-339.
Bresser, R. ve Holtzman, C. (1999). Developing number sense grades 3-6. California: Math Solutions Publications. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32, 470-483.
Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
Pegema. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
Pegem Akademi Yayıncılık. Carpenter, T., P., (1989). Number sense and other nonsense. J. T. Sowder ve B. P. Schappelle, (Ed.), Establishing foundations for research on number sense and related topics: Report of a conference içinde (89-91).
San Diego, CA: San Diego State University, Center for Research in Mathematics and Science Education. Cheng, Q. ve Wang, J. (2012). Curriculum opportunities for number sense development: A comparison of first-grade textbooks in China and the United States. International Journal for Mathematics Teaching and Learning, 1-52.
Coşkuntürk, N. (2013). İlköğretim matematik 2 öğrenci ders ve çalışma kitabı (1-2). Ankara:
Devlet Kitapları. Çelik, H. C. ve Bindak., R. (2005). İlköğretim okullarında görev yapan öğ- retmenlerin bilgisayara yönelik tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(10), 27-38.
Dehaene, S. (1997). The number sense. America: Oxford University Press.
Dehaene S. (2001). Précis of the number sense. Mind & Language, 16, 16-36.
Demircioğlu, R. (2012). İlköğretim 2 matematik ders ve öğrenci çalışma kitabı (1-2). Ankara:
Gizem Yayıncılık. Durmuş, B., Yurtkoru, E. S. ve Çinko, M. (2011). Sosyal bilimlerde SPSS'le veri analizi. İstanbul:
Beta Basım Yayın. Eden, H. (2013). İlköğretim matematik 4 (1-2). İstanbul:
Meram Yayıncılık. Greeno, J. G. (1991). Num