Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightÇalışma, ikili ilişkilerin geldiği bu noktadan daha öteye bozulmasını önlemek ve yeniden yapıcı ve güven verici bir iletişim kurabilmek için iki tarafa da düşen görevler ve önerilerin sıralandığı bir sonuç bölümüyle tamamlanmaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Türk-Amerikan ilişkilerinde son dönemde gözlenen karşılıklı güvensizlik ve çıkar farklılaşması gibi olumsuzlukları, Obama ve Erdoğan döneminde Türk ve Amerikan dış politikasında yaşanan değişim ve dönüşümü temel alarak ve Ortadoğu özelinde bölgesel gelişmelere odaklanarak çözümleme amacındadır. Çalışmanın temel savı, Obama döneminde ilişkilerin yeni kavramsal çerçevesi olarak sunulan model ortaklığa rağmen, 2000’ler boyunca ilişkilerde gözlenen bozulmanın ve iniş çıkışların önüne geçilemediğidir. Bunun gerisindeki temel faktör olarak iki ülkenin bölgesel çıkarlarındaki farklılaşmayı gören çalışma, Türkiye’nin dış politikada Erdoğan döneminde daha “özerk” hareket edip Ortadoğu’da daha etkin olma çabası ile ABD’nin henüz Türkiye’nin bu yeni dış politika vizyonunu tam anlamıyla paylaşmaması sonucu bu farklılaşmanın giderek derinleştiğini de savunmaktadır. Çalışma, ikili ilişkilerin geldiği bu noktadan daha öteye bozulmasını önlemek ve yeniden yapıcı ve güven verici bir iletişim kurabilmek için iki tarafa da düşen görevler ve önerilerin sıralandığı bir sonuç bölümüyle tamamlanmaktadır.
Abstract
This study analyzes the problem areas, such as a growing mutual distrust and diverging interests, in the Turkish-American relations on the basis of the changes taking place under both the Erdoğan and Obama periods in Turkish and American foreign affairs, particularly taking the latest developments in the Middle East into account. Its main argument is that further deterioration in the relationship was not avoided despite the model partnership presented as the new conceptual framework of the relations under Obama. The reasons underlying this are the Turkish attempts under Erdoğan to act more independently and to be more effective in the Middle East and the unwillingness of the US to endorse the new Turkish foreign policy vision. The study ends with both an overview of how both sides could find ways of halting the future imbroglios in the relationship and the propositions about the establishment of more constructive and reliable communication