Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightKorpustaki haberlerin 23’ü 1933’e (%82,1), 12’si Son Posta’ya (%42,9), 8’i Vakit’e (%28,6) aittir; bu dengesiz dağılım, bulguların bütün basına veya topluma genellenmesini sınırlar.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Türkçe ezan uygulamasına yönelik muhalefetin 1932–1938 yılları arasında ulusal basında nasıl temsil edildiğini incelemektedir. Amaçlı olarak sınırlandırılan inceleme korpusu, Cumhuriyet, Son Posta, Milliyet, Akşam, Vakit ve Tan gazetelerinde yer alan 28 haber ile Cumhurbaşkanlığı Cumhuriyet Arşivi belgelerinden oluşmaktadır. Haber, analiz birimi kabul edilmiş; kayıtlar gazete, yıl, yer, olay türü, aktör, haber çerçevesi, devlet müdahalesi ve sonuç değişkenleri bakımından nitel içerik analiziyle kodlanmıştır. Korpustaki haberlerin 23’ü 1933’e (%82,1), 12’si Son Posta’ya (%42,9), 8’i Vakit’e (%28,6) aittir; bu dengesiz dağılım, bulguların bütün basına veya topluma genellenmesini sınırlar. Haberlerde destek, kitlesel katılım ve reform söylemiyle; muhalefet ise çoğunlukla bireysel ya da sınırlı gruplar ile soruşturma, gözaltı, yargılama ve mahkûmiyet süreçleri üzerinden kurulmuştur. Sonuç olarak çalışma, toplumsal tutumların yaygınlığını değil, ulusal basının muhalefeti kamu düzeni, devlet otoritesi ve Cumhuriyet reformları ekseninde çerçeveleme biçimini ortaya koymaktadır. Altı gazeteyi aynı kodlama şemasıyla karşılaştırması ve basın temsili ile toplumsal gerçeklik arasındaki ayrımı açıkça kurması, çalışmanın özgün katkısını oluşturmaktadır.
Abstract
This study examines how opposition to the Turkish adhan was represented in the national press between 1932 and 1938. The purposively delimited corpus comprises 28 news items published in Cumhuriyet, Son Posta, Milliyet, Akşam, Vakit, and Tan, supplemented by documents from the Presidency’s Republican Archives. Each discrete news item was treated as the unit of analysis and coded through qualitative content analysis by newspaper, year, place, event type, actor, frame, state intervention, and reported outcome. Of the items, 23 appeared in 1933 (82.1%), 12 in Son Posta (42.9%), and 8 in Vakit (28.6%); this uneven distribution limits generalization to the press as a whole or to society. The reports framed support through mass participation and reformist language, whereas they usually represented opposition through individuals or small groups and through investigation, detention, trial, and conviction. The study therefore identifies how the selected national newspapers framed dissent around public order, state authority, and Republican reforms rather than measuring the prevalence of social attitudes. Its original contribution lies in comparing six newspapers with a common coding scheme and explicitly distinguishing press representation from social reality.